Uzasadnienie
I
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, wyrokiem objętym skargą kasacyjną, oddalił skargę A Sp. z o.o. w. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Kielcach z dnia [...] stycznia 2015 r. r. w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Celnej w Kielcach odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, przyjmując, że strona nie zachowała należytej staranności w dbałości o własne interesy i w żaden sposób nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Organ stwierdził nadto, że odwołanie "mimo deklaracji strony" nie zostało wcześniej złożone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę przyjmując, że kontrolowane postanowienie, wydane na podstawie art. 162 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) jest zgodne z prawem. W podstawie prawnej wyroku Sąd I instancji powołał art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: ppsa).
II
Skargę kasacyjną wniosła spółka zaskarżając wyrok w całości i zarzucając mu na podstawie art. 174 pkt 2 ppsa naruszenie:
- 1. art. 151 ppsa w zw. z art. 121 Ordynacji podatkowej, poprzez niesłuszne uznanie, iż organ nie naruszył swoim działaniem art. 121 Ordynacji podatkowej i w konsekwencji poprzez bezpodstawne oddalenie skargi;
- 2. art. 151 ppsa w zw. z art. 122 Ordynacji podatkowej poprzez niedokładne wyjaśnienie sprawy i tym samym wydanie decyzji niezgodnej z prawem i w konsekwencji poprzez bezpodstawne oddalenie skargi;
- 3. art. 151 ppsa w zw. z art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez niesłuszne przyjęcie, że skarżąca nie uprawdopodobniła, iż zostały spełnione przesłanki do przywrócenia terminu i w konsekwencji poprzez bezpodstawne oddalenie skargi;
- 3. art. 151 ppsa w zw. z art. 180 Ordynacji podatkowej poprzez nieprzeprowadzenie dowodów w sprawie, które stanowiłyby podstawę do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy i w konsekwencji poprzez bezpodstawne oddalenie skargi;
- 4. art. 151 ppsa w zw. z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez brak wszechstronnego zgromadzenia i rozpatrzenia materiału dowodowego w sprawie i w konsekwencji poprzez bezpodstawne oddalenie skargi;
- 5. art. 151 ppsa w zw. z art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez uznanie, iż w postępowaniu nie zostało uprawdopodobnione, że odwołanie od decyzji zostało wniesione bez winy skarżącej spółki i w konsekwencji poprzez bezpodstawne oddalenie skargi.
Podnosząc te zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie w całości wyroku Sądu i instancji oraz poprzedzającego go postanowienia Dyrektora Izby Celnej w Kielcach z dnia [...] stycznia 2015 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
III
W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie.
IV
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionej podstawie.
Przed odniesieniem się do poszczególnych jej zarzutów Naczelny Sąd Administracyjny uznał za niezbędne uporządkowanie istotnych, dla wyniku postępowania kasacyjnego, okoliczności. Przedmiotem skargi kasacyjnej wniesionej w tej sprawie jest wyrok Sądu I instancji oddalający skargę na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji o nałożeniu kary pieniężnej. Postępowanie w sprawie przywrócenia terminu zostało zainicjowane wnioskiem skarżącej spółki złożonym w terminie, o którym mowa w art. 162 § 2 Ordynacji podatkowej liczonym od dnia doręczenia jej wezwania do zapłaty kwoty kary nałożonej tą decyzją oraz kosztów upomnienia. W odrębnym postępowaniu organ stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od przedmiotowej decyzji. Skarżąca zaskarżyła to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, który wyrokiem z dnia 21 maja 2015 r. sygn. akt II SA/Ka 298/15 oddalił skargę.
Od wyroku tego nie wywiedziono skargi kasacyjnej. Oznacza to, że kwestia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] września 2014 r. o nałożeniu kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie o nazwie BLACK HORSE nr fabryczny [...] została już prawomocnie przesądzona.
Tymczasem strona skarżąca w rozpoznawanej skardze kasacyjnej kwestionując legalność zaskarżonego wyroku i tym samym postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do złożenia odwołania koncentruje się na wykazaniu, że nie doszło do uchybienia terminu, bo odwołanie zostało nadane w terminie otwartym do jego wniesienia wraz z odwołaniem od innej decyzji z tej samej daty, a "nie ma w żadnych przepisach zakazów ani nakazów, które uniemożliwiałyby nadanie w jednej kopercie kilku dokumentów".
Tak poprowadzona argumentacja skargi kasacyjnej wskazuje na jej wewnętrzną sprzeczność. Brak jest bowiem podstaw do domagania się przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, przy jednoczesnym twierdzeniu, że odwołanie to zostało złożone w terminie.
Przywrócenia terminu można domagać się jeżeli termin ten został uchybiony. W myśl bowiem art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej, w razie uchybienia terminu należy przywrócić ten termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Stosownie natomiast do § 2 art. 162 Ordynacji podatkowej, podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin. Przesłankami przywrócenia terminu, jak wynika z powyższych regulacji, są: uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku winy w uchybieniu terminu, dochowanie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, dopełnienie czynności, dla której był określony termin.
W tej sprawie, jak to już podkreślono, postępowanie zostało wszczęte z wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W istocie jedyny argument skargi kasacyjnej wskazujący, w ocenie skarżącej, na wadliwości wyroku i zaskarżonego postanowienia, zmierza do wykazania, że odwołanie zostało wniesione w terminie, ale zaginęło w organie. To "zagubienie" odwołania przez organ, skarżąca zdaje się traktować w kategoriach braku winy po jej stronie do wniesienia odwołania w terminie. Tak zaprezentowane stanowisko obarczone jest jednak błędem logicznym, bo skoro odwołanie zostało wniesione w terminie to brak było podstaw do inicjowania przez skarżącą postępowania w przedmiocie przywrócenia terminu, który został dochowany. Argumenty prezentowane przez stronę i dowód na ich poparcie – potwierdzenie nadania przesyłki – odnosić powinny się do postanowienia w przedmiocie stwierdzenia terminu do wniesienia odwołania, a nie do postępowania zainicjowanego złożonym z "ostrożności procesowej" wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Przenosząc te uwagi na zarzuty skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zarzuty obejmujące naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej – art. 121, art. 122, art. 180, art. 187 § 1 i art. 191, jak wynika z uzasadnienia środka odwoławczego zmierzają do zakwestionowania faktu wniesienia odwołania od decyzji o nałożeniu kary pieniężnej z uchybieniem terminu. Tymczasem kwestia ta została prawomocnie przesądzona w innym postępowaniu i mocą art. 170 ppsa wiąże również Naczelny Sąd Administracyjny.
Również jedyny zarzut odnoszący się do podstawy prawnej instytucji przywrócenia terminu – naruszenia art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej - zbudowany jest na tezie, że strona wniosła odwołanie w terminie, ale odwołanie "zagubił" organ. Zarzut ten także więc pozostaje poza przesłankami instytucji przywrócenia terminu, która to instytucja ma zastosowanie wówczas, gdy termin został uchybiony.
Wobec braku usprawiedliwionych podstaw kasacyjnych Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ppsa orzekł jak w sentencji.