Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 21 stycznia 2015 r., sygn. akt II GSK 2946/14

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2014 r. odrzucił skargę Krajowej Izby Gospodarczej Elektroniki i Telekomunikacji z siedzibą w Warszawie na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia 7 [...] 2014 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia prawa wglądu do materiału dowodowego.

Z uzasadnienia postanowienia Sądu I instancji wynika, że za podstawę rozstrzygnięcia przyjął on następujące ustalenia.

Postanowieniem z dnia 7 [...] 2014 r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej: "Prezes UKE") na podstawie art. 207 ust. 1 w związku z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800, z późn. zm., zwanej dalej "Pt") oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071, z późn. zm., zwanej dalej "kpa"), ograniczył Krajowej Izbie Gospodarczej Elektroniki i Telekomunikacji (dalej: "KIGEiT") prawo wglądu do materiału dowodowego w postępowaniu dotyczącym uzgodnienia i zatwierdzenia prowadzonej przez O. S.A. z siedzibą w W. (zwana dalej "OP") instrukcji z prowadzonej przez OP rachunkowości regulacyjnej za rok 2013 i opisu kalkulacji kosztów na rok 2015, w zakresie w jakim materiał ten stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa OP, zawartą we fragmentach pisma OP, nr [...], w zakresie opisanym w tym postanowieniu.

Krajowa Izba Gospodarcza Elektroniki i Telekomunikacji, zgodnie z pouczeniem zawartym w powyższym postanowieniu, wniosła skargę na powyższe postanowienie.

Prócz szeregu zarzutów dotyczących ograniczenia prawa wglądu, w skardze zwrócono uwagę na istniejącą w orzecznictwie rozbieżność dotyczącą trybu zaskarżenia postanowień wydawanych na podstawie art. 207 ust. 1 w zw. z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. z nr 171, poz. 1800 ze zm.) w zw. z art. 123 k.p.a. Powołując się na orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 listopada 2012 r. sygn. akt II GSK 1792/11 skarżąca wskazała, iż złożenie niniejszej skargi nie może zostać uznane za przedwczesne (nie było potrzeby wyczerpania trybu wezwania do usunięcia naruszenia prawa).

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Nie zajął stanowiska odnośnie zasygnalizowanej rozbieżności w orzecznictwie WSA i NSA.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, iż na postanowienie wydane w trybie art. 207 ust. 1 ustawy – Prawo telekomunikacyjne służy skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., jako na postanowienie rozstrzygające sprawę, co do istoty.

Art. 52 p.p.s.a. ustanawia zasadę, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu. Na postanowienia wydane w trybie art. 207 ust. 1 ustawy – Prawo telekomunikacyjne nie służy środek zaskarżenia. Jednak wobec treści art. 52 § 4 p.p.s.a., przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego strona powinna wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W powołanym przepisie chodzi o niezaskarżalne w trybie administracyjnym akty administracyjne inne niż objęte art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a., co do których ustawa nie zwalnia z obowiązku wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Takim aktem jest postanowienie wydane w trybie art. 207 ust. 1 P.t., które jest niezaskarżalne, jest aktem innym niż objęte art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. i jednocześnie żaden przepis nie zwalnia z kierowania do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Zatem obowiązek ten zdaniem Sądu I instancji istnieje, zaś przed jego wypełnieniem skarga do sądu jest przedwczesna i niedopuszczalna.

W niniejszej sprawie skarżąca przed wniesieniem skargi na postanowienie z dnia 7 [...] 2014 r. nie wezwała Prezesa UKE do usunięcia naruszenia prawa, a zatem przedmiotowa skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jako przedwczesna, a zatem i niedopuszczalna.

Skargę kasacyjną na powyższe rozstrzygnięcie złożył Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wnosząc o jego uchylenie w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono:

1. 1. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 52 § 1 w zw. art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a. w zw. z art. 207 ust. 1 w zw. z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171 poz. 1800 ze zm., dalej jako: "Pt") poprzez uznanie, iż na Postanowienie z dnia 7 [...] 2014 r. przysługiwał środek zaskarżenia w postaci wezwania do usunięcia naruszenia prawa i że istnieje konieczność złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa przez Organ z związku z wydaniem Postanowienia z dnia 7 [...] 2014 r. przed zaskarżeniem tego postanowienia wydanego na podstawie art. 207 ust. 1 Pt do sądu administracyjnego, w sytuacji gdy wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie przysługuje jako środek zaskarżenia postanowienia wydanego na podstawie art. 207 ust. 1 Pt;
2. 2. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. poprzez odrzucenie przez WSA w Warszawie w skarżonym Postanowieniu skargi KIGEiT na Postanowienie z dnia 7 [...] 2014 r. wobec uznania, iż koniecznym było uprzednie złożenie do Prezesa UKE wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Dodatkowo Prezes UKE zawarł w skardze kasacyjnej wniosek o zwrócenie się przez skład rozpoznający niniejszą sprawę o podjęcie przez Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 15 § 1 pkt 3 ustawy uchwały zawierającej rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości w konkretnej (tj. niniejszej) sprawie sądowoadministracyjnej, będącej odpowiedzią na poniższe pytanie:

"Czy przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego na postanowienie wydane przez Prezesa UKE na podstawie art. 207 ust. 1 Pt strona obowiązana jest złożyć do tego Organu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy bądź też wezwać Organ do usunięcia naruszenia prawa?'.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Skarga kasacyjna jako niezasadna podlegała oddaleniu.

Art. 52 p.p.s.a. ustanawia zasadę, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu. Na postanowienia wydane w trybie art. 207 ust. 1 ustawy - Prawo telekomunikacyjne nie służy środek zaskarżenia.

Stronie nie można postawić zarzutu niewyczerpania trybu zaskarżenia, gdyż trybu takiego ustawa nie przewiduje. Jednak wobec treści art. 52 § 4 p.p.s.a., przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego strona powinna wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W powołanym przepisie chodzi o niezaskarżalne w trybie administracyjnym akty administracyjne inne niż objęte art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a., co do których ustawa nie zwalnia z obowiązku wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Takim aktem jest postanowienie wydane w trybie art. 207 ust. 1 ustawy - Prawo telekomunikacyjne, które jest niezaskarżalne, jest aktem innym niż objęte art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. i jednocześnie żaden przepis nie zwalnia z kierowania do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Zatem obowiązek ten istnieje, zaś przed jego wypełnieniem skarga do sądu jest przedwczesna i niedopuszczalna (vide: postanowienie NSA z 22 maja 1014 r. sygn.akt II GSK 579/14, z 11 czerwca 1014 r. sygn.akt II GSK 1312/14).

Mając na uwadze powyższe, uznać należy, że postanowienie Sądu I instancji o odrzuceniu skargi KIGEiT na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jest trafne.

Wniosek strony o zwrócenie się przez skład rozpoznający niniejszą sprawę o podjęcie przez NSA na podstawie art. 15 § 1 pkt 3 p.p.s.a., nie został uwzględniony, gdyż w ocenie składu orzekającego w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiło zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.