Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 października 2005 r., sygn. akt VI SA/Wa 477/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę P. Spółka z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Telekomunikacji i Poczty z dnia 30 grudnia 2004 r., nr [...], w przedmiocie odmowy dokonania rezerwacji częstotliwości bez przeprowadzania przetargu.
Odrzucając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że w rozpatrywanej sprawie pismem z dnia 3 lutego 2005 r. P. Sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowana przez pełnomocnika substytucyjnego - radcę prawnego A. H. - wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty, skargę na decyzję wyżej wymienionego organu z dnia 30 grudnia 2004 r. Do niniejszej skargi został dołączony dowód uiszczenia wpisu sądowego od skargi, pełnomocnictwo ogólne z dnia 27 kwietnia 2004 r. do reprezentacji skarżącej Spółki dla radcy prawnego W. K., pełnomocnictwo substytucyjne z dnia 3 lutego 2004 r. radcy prawnego W. K. dla radcy prawnego A. H. oraz odpis z Krajowego Rejestru Sądowego aktualny na dzień 15 listopada 2004 r.
Sąd powziął wątpliwości dotyczące kwestii reprezentacji skarżącej Spółki przez pełnomocnika substytucyjnego - radcę prawnego A. H., gdyż na pełnomocnictwie substytucyjnym dla niej widniała data wcześniejsza niż na pełnomocnictwie ogólnym dla radcy prawnego W. K. Pismem z dnia 5 września 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skierował do pełnomocnika skarżącej spółki - A. H. wezwanie do nadesłania aktualnego na dzień wniesienia skargi pełnomocnictwa substytucyjnego oraz dokumentu wskazującego na sposób oraz osoby umocowane do reprezentacji skarżącej spółki (aktualny na dzień wniesienia skargi lub pełny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego) w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczone zostało, jak wynika z załączonego do akt zwrotnego potwierdzenia odbioru, w dniu 12 września 2005 r. Radca prawny A. H. nie uzupełniła ww. braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, tj. do dnia 19 września 2005 r., w konsekwencji czego Sąd odrzucił skargę.
P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła o uchylenie powyższego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Skarżąca wniosła również o przeprowadzenie dowodu z akt sprawy o sygnaturze VI SA/Wa 2273/04 na okoliczność włączenia do przedmiotowych akt pisma skarżącej z dnia 13 września 2005 r. wraz z załącznikami, stanowiącego wykonanie wezwania Sądu z dnia 5 września 2005 r., wydanego w sprawie VI SA/Wa 477/05 oraz dopuszczenie dowodów wskazanych w uzasadnieniu niniejszej skargi na okoliczności w nim powołane.
Skarżąca zarzuciła, na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej p.p.s.a., naruszenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przepisów prawa procesowego mające istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na rażącym naruszeniu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi skarżącej pomimo wykonania wezwania Sądu z dnia 5 września 2005 r. w terminie zakreślonym przez Sąd.
W uzasadnieniu skarżąca wyjaśniła, że w wykonaniu wezwania Sądu z dnia 5 września 2005 r., w dniu 13 września 2005 r. nadała w urzędzie pocztowym pismo przewodnie wraz z załączonymi dokumentami, których żądał Sąd, czego dowodem jest potwierdzenie odbioru pisma skarżącej dołączone do akt sprawy VI SA/Wa 2273/04. Do pisma został dołączony pełny odpis z KRS, pełnomocnictwo radcy prawnego W. K., pełnomocnictwo substytucyjne radcy prawnego A. H. oraz pełnomocnictwo substytucyjne radcy prawnego K. H. Pismo to zostało dołączone do akt innej sprawy toczącej się pomiędzy tymi samymi stronami przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie o sygn. akt VI SA/Wa 2273/04, o czym świadczy adnotacja Sądu na piśmie skarżącej z dnia 13 września 2005 r.
Strona wyjaśniła, że na piśmie skarżącej z dnia 13 września 2005 r. omyłkowo wskazano sygnaturę VI SA/Wa 2273/04 zamiast VI SA/Wa 477/05, jednak w pełnomocnictwach substytucyjnych radcy prawnego A. H. oraz K. H. załączonych do przedmiotowego pisma zamieszczono właściwą sygnaturę - VI SA/Wa 477/05. Mimo to, wszystkie dokumenty zostały dołączone do akt sprawy VI SA/Wa 2273/04. W ocenie strony wskazanie w piśmie przewodnim z dnia 13 września 2005 r. niewłaściwej sygnatury było spowodowane oczywistą omyłką. W związku z tym, że w załączonych pełnomocnictwach substytucyjnych wskazano właściwą sygnaturę (VI SA/Wa 477/05), istniały podstawy do włączenia przedmiotowych dokumentów do właściwych akt.
Ponadto w piśmie przewodnim z dnia 13 września 2005 r. wskazano wyraźnie, że stanowi ono wykonanie wezwania Sądu zawartego w piśmie z dnia 5 września 2005 r. Wezwanie z tego dnia nigdy nie zostało wydane w sprawie VI SA/Wa 2273/04. Strona zwróciła także uwagę, że do akt VI SA/Wa 2273/4 w tym samym czasie wpłynęły te same dokumenty (pełny odpis KRS i pełnomocnictwo dla mec. W. K.) załączone do dwóch różnych pism przewodnich, co również powinno wzbudzić wątpliwości Sądu.
Wobec powyższego, zdaniem skarżącej, Sąd mógł z łatwością ustalić, że pod sygnaturą VI SA/Wa 477/05 zarejestrowana została sprawa tocząca się pomiędzy stronami wskazanymi w piśmie z dnia 13 września 2005 r., oraz że w aktach tej sprawy znajduje się wezwanie do usunięcia braków formalnych z dnia 5 września 2005 r. Strona wyraziła pogląd, że sygnatura akt, którą należy podawać w pismach kierowanych do sądu ma jedynie charakter porządkowy i ułatwia administrowanie aktami spraw. Błędne wskazanie sygnatury nie może stanowić podstawy do uznania, że pismo zostało wniesione do sądu nieskutecznie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna jest uzasadniona.
Zgodnie z art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem przez pełnomocników, przy czym przepis art. 37 § 1 wskazanej ustawy zobowiązuje pełnomocnika do dołączenia do akt sprawy pełnomocnictwa przy pierwszej czynności procesowej.
Na podstawie art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w tym przepisie mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.).
Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Taką szczegółową regulacją jest przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., według którego w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi podlega ona odrzuceniu.
Z akt sprawy wynika, że radca prawny A. H. uzupełniła wskazane przez Sąd braki formalne - przedłożyła przy skardze pełnomocnictwo procesowe dla radcy prawnego W. K. i udzielone przez niego pełnomocnictwo substytucyjne, upoważniające ją do reprezentacji skarżącej Spółki, oraz odpis z Krajowego Rejestru Sądowego aktualny na dzień 15 listopada 2004 r. - w wyznaczonym terminie, tj. do dnia 19 września 2005 r., a zatem wykonała obowiązek nałożony na nią zarządzeniem Sądu z dnia 30 sierpnia 2005 r. Tym samym nie zaszły przesłanki do odrzucenia wniesionej przez Spółkę skargi.
Skarga kasacyjna jest więc zasadna. Uznaniu zasadności skargi kasacyjnej nie może podważać to, że w piśmie przewodnim z dnia 13 września 2005 r., do którego załączono odpis z KRS oraz wskazane wyżej pełnomocnictwa, widnieje niewłaściwa sygnatura akt. W sytuacji, gdy Sąd powziął wątpliwości co do sposobu zakwalifikowania tego pisma wraz z załącznikami, a o wątpliwościach tych świadczy adnotacja na wskazanym piśmie z dnia 13 września 2005 r., powinien był wezwać stronę do złożenia wyjaśnień w tym zakresie, zwłaszcza że oznaczenie sprawy na pozostałych dokumentach było prawidłowe.
W świetle przedstawionych wyżej rozważań należy stwierdzić, że Sąd odrzucając wniesioną skargę Spółki naruszył art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Z tego względu na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 182 § 1 i § 3 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.