Uzasadnienie
Wyrokiem z 28 września 2016 r., sygn. akt I SA/Po 278/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę L.G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z 24 listopada 2014 r. w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła L.G.
W piśmie z 8 maja 2018 r. pełnomocnik L.G. poinformował o jej śmierci.
Postanowieniem z 29 maja 2018 r., sygn. akt II GSK 31/17, Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie przez tym Sądem, na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej "p.p.s.a.").
Zarządzeniem z 8 maja 2020 r. zwrócono się do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu o udzielenie informacji, czy zgłosili się następcy prawni L.G. do postępowania w niniejszej sprawie.
Organ poinformował, że nie zgłosili się następcy prawni L.G.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 130 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd umarza zawieszone postępowanie w razie śmierci strony po upływie pięciu lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania z tej przyczyny. Przepis ten normuje sposób zakończenia postępowania sądowego w przypadku śmierci strony. Umorzenie zawieszonego postępowania na podstawie powołanego przepisu możliwe jest w przypadku braku następcy prawnego strony.
Sytuacja taka ma miejsce w rozpoznawanej sprawie, albowiem L.G. zmarła, a do postępowania nie zgłosili się jej następcy prawni. Tym samym zaistniała unormowana w art. 130 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przesłanka do umorzenia zawieszonego postępowania.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 130 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.