Uzasadnienie
Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Na mocy art. 193 p.p.s.a. przepis ten ma zastosowanie również w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 maja 2017 r., sygn. akt II GSK 3101/15, w punkcie 2 rozstrzygnięcia błędnie oznaczono siedzibę organu, na rzecz którego należało zasądzić koszty postępowania kasacyjnego.
Należy stwierdzić, że 1 marca 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947 ze zm.; dalej ustawa o KAS), na mocy której dotychczas występujący w sprawie organ – Dyrektor Izby Celnej – został zastąpiony przez nowoustanowiony organ – Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, który wstąpił do niniejszego postępowania zgodnie z art. 206 ust. 4 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (poz. 1948 ze zm.).
Stosownie do pkt. 3 zał. nr 1 do rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z 24 lutego 2017 r. w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib dyrektorów izb administracji skarbowej, naczelników urzędów skarbowych i naczelników urzędów celno-skarbowych oraz siedziby dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (Dz. U. poz. 393) siedzibą Dyrektora Izby Administracji Skarbowej właściwego dla woj. lubelskiego jest Lublin, a nie – jak omyłkowo zostało podane w pkt. 2 rozstrzygnięcia wyroku – Biała Podlaska. Powyższy błąd stanowi oczywistą omyłkę pisarską, którą należało skorygować w drodze sprostowania.
Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.