Uzasadnienie
B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. w dniu [...] września 2015 r. wniosła skargę na decyzję Komisji Nadzoru Audytowego z [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy podmiotów uprawnionych do badania sprawozdań finansowych.
Komisja Nadzoru Audytowego postanowieniem z [...] lutego 2015 r., wstrzymała wykonanie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z 2 lipca 2015 r. (sygn. akt VI SA/Wa 499/15) oddali skargę na decyzję Komisji Nadzoru Audytowego z [...] listopada 2014 r.
Skarżąca w dniu [...] września 2015 r. wniosła skargę kasacyjną od wyroku z 2 lipca 2015 r., wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody oraz powstania nieodwracalnych lub trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem skarżącej decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa, i uniemożliwi spółce prowadzenie działalności, co będzie skutkowało likwidacją przedsiębiorstwa. Spółka jest mała firmą zatrudniającą 9 osób, prezentujących wysoki poziom fachowy i legitymujących się uprawnieniami biegłego rewidenta, licencjonowanego doradcy podatkowego oraz certyfikatami Ministerstwa Finansów. Pozbawienie skarżącej uprawnień do prowadzenia jej podstawowej działalności będzie równoznaczne z postawieniem jej w stan likwidacji oraz narażeniem na wypłatę odszkodowań z tytułu niezrealizowania umów (typowe postanowienia umów na badanie sprawozdań finansowych).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pierwszej kolejności podkreślenia wymaga, że w postępowaniu, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 193 tej ustawy (por. uchwała NSA z 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07; ONSAiWSA 2007, nr 4, poz. 77).
W tym miejscu należy zauważyć, że ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658; dalej: ustawa nowelizująca), art. 1 pkt 20 nadała art. 61 § 6 p.p.s.a. następujące brzmienie: "Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę;
- 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę". Zmiana ta weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r.
W związku z treścią art. 2 ustawy nowelizującej w okolicznościach tej sprawy uchwała pozostaje aktualna. Zgodnie z powołanym przepisem przejściowym przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, tj. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w brzmieniu nadanym m.in. przez art. 1 pkt 20 ustawy nowelizującej, stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. W pozostałym zakresie do tych postępowań stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.
W stanie prawnym obowiązującym przed 15 sierpnia 2015 r. art. 61 § 6 p.p.s.a. stanowił, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. W rozpoznawanej sprawie skutki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ustały zatem w dacie wydania wyroku przez Sąd pierwszej instancji, tj. 2 lipca 2015 r.
Zmiana treści art. 61 § 6 p.p.s.a nastąpiła po upadku postanowienia z [...] lutego 2015 r., a co za tym idzie w sprawie nie mógł mieć zastosowania art. 61 § 6 w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą.
Z tego względu wniosek skarżących podlega rozpoznaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
Do strony postępowania należy decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o ochronę tymczasową. W związku z tym powinna mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. np. postanowienie NSA z [...] listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338/07). Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013, s. 244). Ponadto wniosek powinien zostać poparty stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji.
Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę –majątkową lub niemajątkową – której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04).
Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Podkreślenia wymaga, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie NSA z 13 grudnia 2004 r. sygn. akt FZ 496/2004 niepubl.).
Należy zauważyć, że składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji skarżąca jedynie ogólnikowo stwierdziła, że w przypadku skreślenia spółki z listy podmiotów uprawnionych do badania sprawozdań finansowych niemożliwe będzie dalsze prowadzenie działalności i będzie skutkowało likwidacją przedsiębiorstwa. Wskazywała również, że pozbawienie jej uprawnień do prowadzenia jej podstawowej działalności równoznaczne będzie z postawieniem jej w stan likwidacji oraz narażeniem na wypłatę odszkodowań z tytułu niezrealizowania umów. Jednocześnie nie przedstawiła żadnych dokumentów, które uprawdopodobniłyby te twierdzenia.
W ocenie Naczelnego Sadu Administracyjnego tak sformułowany wniosek uniemożliwił rzeczywistą ocenę sytuacji w jakiej znajduje się skarżąca. Oznacza to, że B. Sp. z o.o. nie uprawdopodobniła wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Należy jednocześnie podkreślić, że zarzuty dotyczące zaskarżonej decyzji nie mogą mieć wpływu na ocenę zasadności wniosku strony. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z 16 kwietnia 2007 r. (sygn. akt I GPS 1/07 ONSAiWSA 2007, nr 4, poz.
77) stwierdził, że ustawodawca nie wiąże – choćby w najmniejszym stopniu – wystąpienia podstaw udzielenia ochrony tymczasowej z prawdopodobieństwem uwzględnienia skargi na decyzję. Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie może badać, choćby wstępnie, czy zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą uzasadniającą jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności. Stanowisko to Naczelny Sąd Administracyjny w obecnym składzie w pełni podziela..
W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.