Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny, na rozprawie w dniu 29 maja 2013 r. ze skargi kasacyjnej W. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 listopada 2011 r. sygn.akt IV SA/Wa 1158/11, w sprawie ze skarg W. K. na decyzje Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] maja 2011 r. o nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o rybołówstwie, odroczył rozprawę.
Strona skarżąca złożyła wniosek o zawieszenie postępowania na podstawie art.125 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") do czasu rozpoznania wniosku grupy posłów na Sejm VII kadencji przez Trybunał Konstytucyjny. Jako dowód Skarżący przedłożył kopię wniosku skierowanego przez posłów do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności z Konstytucją m.in. przepisów mających zastosowanie w niniejszej sprawie.
Z uwagi na powyższe Sąd postanowił odroczyć rozprawę, zwrócić się do Trybunału Konstytucyjnego o udzielenie informacji, czy sprawa z wniosku grupy posłów z [...] maja 2013 r. została zarejestrowana, a jeśli tak, to pod jaką sygnaturą oraz po wpłynięciu tej informacji, podjąć stosowne czynności z urzędu.
Pismem z [...] czerwca 2013 r. Biuro Trybunału Konstytucyjnego potwierdziło wpływ przedmiotowego wniosku. Pismu nadano sygnaturę [...].
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania. Zagadnienie wstępne (prejudycjalne) występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) należy więc rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punkt widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (vide wyrok NSA z 19 kwietnia 2006 r., sygn.akt I FSK 845/05). Warunkiem skorzystania z tej podstawy, mającej związek z wynikiem innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego (w tym również Trybunałem Stanu – vide postanowienie NSA z 6 lipca 2011 r., sygn.akt II FZ 278/11 oraz Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej – vide np. postanowienie NSA z 6 lipca 2011 r. sygn.akt 287/11) oraz przed Trybunałem Konstytucyjnym, jest wystąpienie sytuacji, w której to inne postępowanie jest już rozpoczęte.
Zawieszenie postępowania z przyczyn enumeratywnie wymienionych w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu. Rzecz jasna, nie może być ono jednak dowolne. Analizując celowość zawieszenia postępowania sąd winien wziąć pod uwagę wystąpienie w przyszłości przesłanek wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem [art.145 § 1 pkt 7 i art. 145a Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. 2000 nr 98, poz.1071, dalej "k.p.a."), art.240 § 1 pkt 7,8 i 11 ustawy Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2005 nr 8 poz.60, dalej "O.p.")], jak i przesłanek wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art.272 p.p.s.a.) na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym, już toczącym się postępowaniu (Komentarz M.Niezgódki – Medek do art.125 p.p.s.a., Lex Omega 39/2013). Możliwość zainicjowania tego rodzaju nadzwyczajnego postępowania nie może być jednak traktowana jako samoistna negatywna przesłanka fakultatywnego zawieszenia postępowania na podstawie art.125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Względy ekonomii procesowej, sprawiedliwości, spójności systemu prawnego oraz jednolitości i stabilności orzecznictwa sądowego przemawiają za potrzebą zawieszenia postępowania w razie badania przez Trybunał Konstytucyjny kwestii zgodności z Konstytucją RP lub aktami wyższego rzędu, aktu normatywnego, który stanowi postawę do wydania zaskarżonego orzeczenia (vide: np. postanowienie NSA z 6 lipca 2011 r. sygn.akt 287/11).
W niniejszej sprawie Skarżący kasacyjnie zarzucił Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu naruszenie m.in. § 2 pkt 37, §3 pkt 38, § 4 pkt 39, § 5 pkt 29 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 21 kwietnia 2005 r. w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenia przepisów o rybołówstwie (Dz.U. 2005 nr 76, poz.671, dalej "rozporządzenie z 21 kwietnia 2005 r.").
Na rozprawie 29 maja 2013 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o zawieszenie postępowania przed NSA na podstawie art.125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny wniosku grupy posłów na Sejm VII kadencji o zbadanie zgodności z Konstytucją m.in. § 2 – 5 powyższego rozporządzenia z 21 kwietnia 2005 r., z art. 31 ust.3, art.42 ust.1 w zw. z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP i art. 2 tejże, z także z art.63 ust.2 i3 ustawy z 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie (Dz.U. 2004 nr 62, poz. 574) w zw. z art.92 Konstytucji RP, a więc przepisów będących jednocześnie przedmiotem skargi kasacyjnej.
Wobec powyższego Sąd uznał, iż wynik niniejszego postępowania zależy od rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny o zgodności zaskarżonych przez Skarżącego przepisów z Konstytucją RP.
Zgodnie z uzyskanymi przez niniejszy Sąd informacjami, przedmiotowy wniosek wpłynął do Trybunału Konstytucyjnego [...] czerwca 2013 r. i został oznaczony sygnaturą [...].
Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., z urzędu zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi kasacyjnej W. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 listopada 2011 r. do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny sprawy o sygn.akt [...].