Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 sierpnia 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 1975/15 oddalił skargę A. Sp. z o.o. z siedzibą w S. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych.
Sąd I instancji przyjął następujące ustalenia:
A. Sp. z o.o. w s. (dalej: skarżąca lub spółka) [..] maja 2013 r. złożyła w [...] Oddziale Regionalnym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Agencja) wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich (PROW) na lata 2007 - 2013. Wniosek dotyczył pomocy finansowej na budowę ubojni w wysokości 50.000.000,00 zł.
Spółka była dwukrotnie wzywana przez Agencję (pismami z 7 listopada 2013 r. i 20 lutego 2014 r.) do złożenia wyjaśnień i uzupełnienia wniosku, które były wykonywane przez skarżącą.
Pismem [..] z [...] kwietnia 2014 r. Agencja odmówiła przyznania pomocy skarżącej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Agencja wyjaśniła, że stosownie do § 10 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 200, poz. 1444 ze zm.; dalej: rozporządzenie), jeżeli wnioskodawca, pomimo ponownego wezwania do usunięcia braków, nie usunął ich wszystkich w terminie, Agencja nie przyznaje pomocy. Skoro drugie pismo z dnia 20 lutego 2014 r. wzywające do usunięcia braków zostało doręczone spółce 27 lutego 2014 r., a zgodnie z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia, brakującą dokumentację należało uzupełnić w terminie 21 dni kalendarzowych od dnia doręczenia wezwania, to termin na złożenie uzupełnień upłynął 20 marca 2014 r. Spółka dostarczyła w terminie uzupełnienia, jednak w dostarczonej dokumentacji stwierdzono między innymi następujące uchybienia:
- 1. Organ uznał, że skarżąca nie udowodniła, że jest "podmiotem skonsolidowanym w zakresie przetwarzania produktów rolnych" zgodnie z § 4 ust. 5a pkt 1 ppkt c rozporządzenia i spełnia warunki przyznania pomocy finansowej w wysokości maksymalnie 50 mln złotych w okresie realizacji Programu. Spółka wraz z pierwotną wersją wniosku w ogóle nie dostarczyła części I.B.: Oświadczenia dotyczącego podmiotu skonsolidowanego w zakresie przetwarzania produktów rolnych, a po pierwszym uzupełnieniu ta część wniosku została dostarczona wyłącznie w wersji elektronicznej. Z jej treści wynikało, że konsolidacja nastąpiła w zakresie kodu PKD 10.12.Z. W ramach pierwszego uzupełnienia dostarczono decyzje Państwowego Inspektora Sanitarnego w G. znak [...] z [...] listopada 2011 r. wydaną dla podmiotu P. Sp. z o.o. oraz decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w K. [...] z [...] marca 2013 r. wydaną dla A. Sp. z o.o. Decyzja dla spółki P. dotyczyła działalności w zakresie przetwórstwa owoców, warzyw, grzybów oraz płodów rolnych. Decyzja dla spółki A. nadawała spółce numer weterynaryjny nadany wyłącznie do celów administracyjno-inwestycyjnych w zakresie konsolidacji zakładów zmierzających prowadzić działalność w zakresie produkcji pochodzenia zwierzęcego.
Dodatkowo skarżąca dostarczyła po trzy faktury wystawione przez każdy z podmiotów. Dwie z faktur p. nr [...] dotyczyły sprzedaży świeżych owoców, warzyw i grzybów, jedna nr [...] dotyczyła sprzedaży farszu pieczarkowego, porzeczki czerwonej mrożonej oraz marmolady śliwkowej. Faktury spółki A. nr [...] zostały wystawione po dacie konsolidacji. Trzecia faktura [...] potwierdziła sprzedaż produktów wytwarzanych w ramach działalności związanej z kodem PKD 10.12.Z, jednak wątpliwość Agencji budził fakt, że odbiorcą dostawy była inna ubojnia drobiu. Agencja uznała, że skarżąca nie wykazała prowadzenia przez oba podmioty działalności w zakresie kodu PKD 10.12.Z i ponownie wezwała do uzupełnienia wniosku.
W ramach drugiego uzupełnienia skarżąca dostarczyła niepodpisane oświadczenie I.B., z którego wynika, że sektorem, w zakresie którego miała miejsce konsolidacja jest PKD 10.12.Z, jednak z oświadczenia zawartego we wniosku wynika, że spółka P. przed przystąpieniem do konsolidacji prowadziła działalność w ramach kodu PKD 10.39.Z, a spółka A. 10.13.Z. Dodatkowo skarżąca oświadczyła, że spółka p. pozyskała numer weterynaryjny "dotyczący kodu PKD 10.13.Z i planowała uruchomić taką działalność" na dowód czego dostarczyła decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w G. [...] z [..] kwietnia 2013 r. Z jej treści wynika, że spółka uzyskała numer weterynaryjny wyłącznie do celów administracyjno-inwestycyjnych w zakresie konsolidacji zakładów zmierzających prowadzić działalność w zakresie produkcji pochodzenia zwierzęcego.
- 2. Agencja stwierdziła, że skarżąca nie dostarczyła ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę dotyczącej prac budowlanych ujętych we wniosku. W ramach drugiego uzupełnienia dostarczyła decyzję Starosty B. nr [...] z 14 marca 2014 r. Decyzja ta nie była ostateczna, a z jej zapisów wynikało, że przysługuje od niej odwołanie do Wojewody [...]. Dodatkowo skarżąca przedstawiła postanowienie Starosty B. z [..] marca 2014 r. nadające przedmiotowej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Z treści postanowienia wynika, że stronom służy zażalenie do Wojewody [...]. W związku z tym Agencja uznała, że decyzja do dnia złożenia uzupełnienia (20 marca 2014 r.) nie stała się ostateczna, co oznaczało, że skarżąca nie dostarczyła decyzji spełniającej wymagania Agencji.
- 3. Agencja stwierdziła, ze nie uzupełniono cz. H1. u: biznes planu: Rzeczowa struktura produkcji.
- 4. Agencja uznała również, że dostarczona umowa handlowa z odbiorcą nie wskazywała przedmiotu sprzedaży.
Pismem z 15 maja 2014 r. skarżąca spółka wezwała Prezesa Agencji do usunięcia naruszenia prawa, wskazując na nieprawidłowości w wydaniu rozstrzygnięcia o odmowie przyznania pomocy.
Pismem z 30 maja 2014 r. Prezes Agencji, poinformował skarżącą o negatywnym wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, przy czym Prezes Agencji uznał częściowo zarzuty spółki.
Na rozstrzygnięcie Agencji z 24 kwietnia 2014 r., skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jego uchylenie i uznanie uprawnienia wynikającego z przepisów prawa oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego.
W odpowiedzi na skargę Agencja wniosła o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymienionym na wstępie wyrokiem oddalił skargę spółki.
Sąd I instancji na wstępie zaznaczył, że Prezes Agencji uznał częściowo zarzuty skarżącej spółki zawarte w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa w związku z tym przedmiotem sporu między stronami pozostają pozostałe braki wniosku, to jest: brak dokumentacji dowodzącej tego, że skarżąca jest podmiotem skonsolidowanym w zakresie przetwarzania produktów rolnych, brak ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, brak uzupełnienia w prawidłowy sposób biznes planu oraz brak prawidłowo sporządzonej umowy handlowej z odbiorcą, która wskazywałaby przedmiot sprzedaży.
WSA odnosząc się do udokumentowania przez spółkę, iż jest ona podmiotem skonsolidowanym w zakresie przetwarzania produktów rolnych i tym samym spełnia warunki umożliwiające przyznanie pomocy finansowej wyjaśnił, że Agencja weryfikując oświadczenie skarżącej, iż zarówno skarżąca jak i P. Sp. z o.o., przed przystąpieniem do konsolidacji działały w sektorze oznaczonym kodem PKD 10.12.Z Przetwarzanie i konserwowanie mięsa trafnie uznała, że żadna z faktur wystawionych przez P. nie dokumentowała prowadzenia działalności w kodzie 10.12.Z, gdyż faktury te nie dotyczą przetwórstwa mięsa z drobiu.
Natomiast faktury wystawione przez A. Sp. z o.o. o numerach [...] zostały wystawione po dacie konsolidacji, a więc nie mogły stanowić dowodu na prowadzenie działalności przed dniem konsolidacji. Jedynie faktura nr [...] dotyczyła sprzedaży części z kurczaka i mogła świadczyć o prowadzeniu działalności o kodzie 10.12.Z.
Sąd I instancji zauważył, że skarżąca w odpowiedzi na drugie wezwanie do usunięcia braków, złożyła oświadczenie dotyczące podmiotu skonsolidowanego w zakresie przetwarzania produktów rolnych, z którego wynika, że obie skonsolidowane spółki działały w sektorach innych niż podane pierwotnie. A. Sp. z o.o. przed przystąpieniem do konsolidacji działała w sektorze oznaczonym kodem PKD 10.13.Z (Produkcja wyrobów z mięsa, włączając wyroby z mięsa drobiowego). Natomiast P. przed przystąpieniem do konsolidacji działała w sektorze oznaczonym kodem PKD 10.39.Z (Pozostałe przetwarzanie i konserwowanie owoców i warzyw). Zgodnie z danymi zawartymi na stronie Głównego Urzędu Statystycznego, podklasa oznaczona kodem PKD 10.13.Z obejmuje: produkcję mięsa suszonego, solonego lub wędzonego; produkcję wyrobów z mięsa: kiełbas, wędlin, pasztetów, puddingów mięsnych, "andouillettes" (małe kiełbaski wyrabiane z flaczków), saveloy (potrawa z mięsa, gotowana na parze, często w cieście).
W tym kontekście Agencja zasadnie wywiodła, że faktury wystawione przez A. Sp. z o.o. (w tym faktura z [...] lutego 2013r.) w żaden sposób nie dokumentują sprzedaży ww. produktów, a tym samym nie potwierdzają prowadzenia działalności oznaczonej kodem PKD 10.13.Z przed dniem konsolidacji. WSA podkreślił, że oświadczenie skarżącej na etapie wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a następnie w skardze do sądu zostało ponownie zmienione poprzez wskazanie, że A. przed konsolidacją prowadziła działalność oznaczoną kodem PKD 10.12.Z. Niespójność i zmienność oświadczeń skarżącej spółki, wpływa na ocenę wiarygodności tych oświadczeń i stanowi przesłankę do uznania trafności ocen Agencji. Tym bardziej, że jak wynika z oświadczeń przedstawicieli skarżącej spółki zawartych w aktach administracyjnych sprawy, spółka na rok przed konsolidacją w ogóle nie prowadziła działalności w zakresie przetwarzania produktów rolnych o wyżej wskazanych kodach (10.11.Z, 10.13.Z, 10.32.Z, 10.39.Z, 10.51.Z i 10.60.Z).
Świadczy o tym zapis wniosku "W 2012 roku świadczyła usługi najmu samochodów typu IVECO Daily oraz realizowała prace zlecone na rzecz S. Sp. z o.o. W pierwszym kwartale 2013 r., A. Sp. z o.o. nadal kontynuowała działalność prowadzoną w 2012 r. oraz rozpoczęła kontraktację drobiu i uboje w zewnętrznym zakładzie ubojowym" (por. k. [...] akt adm.), a potwierdza sprawozdanie z działalności zarządu za rok 2012 "Głównym przedmiotem działalności jest działalność usługowa" (por. k. [...] akt adm.).
WSA uznał, że również pozostałe dokumenty przedstawione przez skarżącą (decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G.; decyzja Powiatowego Lekarza Weterynarii w G., decyzja Powiatowego Lekarza Weterynarii w K) nie potwierdzają prowadzenia działalności gospodarczej w ramach kodów wymienionych w Załączniku Nr 3 do rozporządzenia przed konsolidacją, lecz wskazują, iż oba podmioty dopiero zamierzają prowadzić działalność w zakresie produkcji żywności pochodzenia zwierzęcego.
Konkludując WSA za prawidłową uznał interpretację Agencji przepisu § 4 ust. 5a pkt 1 lit. c rozporządzenia, w którym mowa jest o spółkach prawa handlowego wykonujących określoną działalność, a więc działalność prowadzoną aktualnie oraz w sposób ciągły, na co wskazuje użyty w tym zakresie wyraz "wykonujących". Wskazał, że spółki prawa handlowego są przedsiębiorcami i prowadzą działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. 2010 Nr 220, poz. 1447, ze zm.), a jedną z cech działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 2 ww. ustawy, jest jej ciągłość. W przedmiotowym przypadku ciągłość prowadzenia działalności powinna występować w ramach kodów wymienionych w Załączniku Nr 3 do rozporządzenia. Przedstawione przez skarżącą spółkę dokumenty nie potwierdziły spełnienia kryterium przyznawania pomocy określonego w § 4 ust. 5a pkt 1 lit. c rozporządzenia.
Sąd I instancji odnosząc się do uchybienia związanego z nieprzedłożeniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę wskazał, że § 9 ust. 2 pkt 16 rozporządzenia jednoznacznie stanowi, że do wniosku o przyznanie pomocy dołącza się kopie ostatecznych pozwoleń, zezwoleń lub innych decyzji, których uzyskanie jest wymagane przez odrębne przepisy do realizacji inwestycji objętych operacją. Stwierdził, że przedstawienie przez spółkę postanowienia Starosty B. z [...] marca 2014 r. o nadaniu decyzji o pozwoleniu na budowę rygoru natychmiastowej wykonalności, nie nadaje tej decyzji statusu ostateczności, który jest bezwzględnie wymagany przepisami rozporządzenia.
Odnosząc się do dwóch pozostałych braków wniosku, tj. braku uzupełnienia w prawidłowy sposób biznes planu oraz braku prawidłowo sporządzonej umowy handlowej z odbiorcą, która wskazywałaby przedmiot sprzedaży Sąd I instancji uznał, że Agencja prawidłowo uznała wystąpienie tych braków. W biznes planie w Sekcji III. Technologia produkcji i wykorzystanie mocy produkcyjnych (dla działalności objętych wsparciem wg PKD), pkt 1 Rzeczowa struktura produkcji, należało opisać rzeczową strukturę produkcji wg danych za ostatni zakończony rok obrachunkowy (wykorzystywane surowce, uzyskiwane produkty, w tym uboczne - struktura procentowa, wykorzystywane surowce, wielkość produkcji w jednostkach naturalnych oraz wartość). Należało też odnieść się do tych danych w kontekście zmian zaistniałych w wyniku realizacji przedmiotowej operacji, co nie zostało uczynione. W przedmiotowej tabeli należało umieścić dane prognozowane, podobnie, jak to zostało uczynione we wniosku o przyznanie pomocy, w tabeli 13.2 oraz 13.3, rozszerzając je o takie informacje, jak: ilość, jednostka miary, procent oraz wartość netto. WSA zauważył również, że skarżąca nie mogła wypełnić tego pola, bo A. prowadziła w ostatnim okresie działalność usługową, a nieprodukcyjną.
W zakresie drugiego z braków Sąd wskazał, że z Sekcji IX biznes planu załączniki wynika, iż Wnioskodawca jest zobowiązany do dostarczenia przykładowych umów długoterminowych. Umowa handlowa zawarta [...] stycznia 2013 r. nie wskazuje przedmiotu sprzedaży, a zatem Agencja nie miała możliwości ocenić na jej podstawie, czy dotyczy ona sprzedaży produktów, które zostaną wytworzone w ramach zrealizowanej operacji.
A. Sp. z o.o. z siedzibą w S. w skardze kasacyjnej od powyższego wyroku wniosła o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zasądzenie kosztów postępowania oraz rozpoznanie skargi na rozprawie w trybie art. 176 § 2 p.p.s.a.
Wyrokowi zarzuciła:
- 1. w oparciu o art. 174 pkt 1 p.p.s.a. - naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie § 4 ust. 5a pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zwiększenie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. Nr 200 poz 1444 ze zm.; dalej jako: "rozporządzenie") poprzez błędną jego wykładnię i przyjęcie, iż podmioty, z połączenia których powstała Skarżąca spółka, nie były podmiotami wykonującymi działalność określoną w załączniku nr 3 do rozporządzenia, mimo, iż jak wynika z okoliczności sprawy, zarówno A. Sp. z o.o. jak i P. Sp. z o.o. taką działalność przed konsolidacją prowadziły.
- 2. w oparciu o art. 174 pkt 2 p.p.s.a. - naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., poprzez niedostrzeżenie przez Sąd pierwszej instancji dokonanych przez organ naruszeń art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U. Nr 64 poz. 427 ze zm.), objawiające się w niewyczerpującym rozpatrzeniu przez organ całego materiału dowodowego w sprawie oraz naruszeniu zasady praworządności.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosła o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna została oddalona ponieważ jej zarzuty są nieuzasadnione, a zaskarżony wyrok odpowiada prawu.
Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jed. Dz. U. z 2016 r., poz.718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu zaś bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Z akt sprawy nie wynika, by zaskarżone orzeczenie zostało wydane w warunkach nieważności, której przesłanki określa art. 183 § 2 ww. ustawy.
Zgodnie z art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (pkt 1) lub na naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 2). Wskazanie i uzasadnienie podstaw kasacyjnych należy przy tym do koniecznych cech skargi kasacyjnej (art. 176 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przez przytoczenie podstaw kasacyjnych rozumieć należy przede wszystkim dokładne wskazanie tych przepisów prawa, które - zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną - uległy naruszeniu przez sąd wydający zaskarżone orzeczenie. Uzasadnienie kasacji ma zawierać rozwinięcie zarzutów kasacyjnych przez wyjaśnienie, na czym naruszenie polegało i przedstawienie argumentacji na poparcie odmiennej wykładni przepisu, niż zastosowana w zaskarżonym orzeczeniu, lub uzasadnienie zarzutu "niewłaściwego zastosowania" przepisu, zaś w odniesieniu do uchybień przepisom procesowym - wykazanie, że zarzucane uchybienie rzeczywiście mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
Zarzutem naruszenia prawa materialnego nie można podważać ustaleń stanu faktycznego. Dlatego nie jest uzasadniony zarzut naruszenia prawa materialnego - § 4 ust. 5a pkt 1 lit. c rozporządzenia w zakresie w jakim skarżąca kasacyjnie zarzuca Sądowi I instancji zaakceptowanie ustaleń Agencji, iż A. sp. z o.o. i P. sp. z o.o. nie prowadziły działalności w zakresie przetwarzania produktów rolnych w zakresie jednego z rodzajów działalności wymienionych w załączniku nr 3 do rozporządzenia.
Jak wynika z uzasadnienia skargi kasacyjnej, skarżąca kasacyjnie spółka zarzuciła naruszenie przepisu § 4 ust. 5a pkt 1 lit. c rozporządzenia również poprzez uznanie przez Sąd I instancji, że jedna z działalności określonych w załączniku 3 musi być działalnością jedyną i ciągłą podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy finansowej. Zarzut ten jest nieuzasadniony, bowiem Sąd I instancji nie wyraził poglądu, że działalność w ramach jednego z kodów wymienionych w załączniku nr 3 musi być jedyną działalnością prowadzoną przez podmiot ubiegający się o pomoc finansową.
Stwierdził natomiast, iż podmiot ubiegający się o pomoc musi wykazać się ciągłością prowadzenia działalności w ramach kodów wymienionych w załączniku nr 3 do rozporządzenia, czyli uznał, że możliwe jest wykonywanie każdej z działalności określonych w tym załączniku. Ponadto, WSA ocenił jako prawidłowe stanowisko Agencji, zgodnie z którym warunki określone w ww. przepisie rozporządzenia są spełnione również w przypadku działania przez obie spółki w ramach innych sektorów określonych w załączniku nr 3, to jest: 10.11.Z, 10.13.Z, 10.32.Z, 1039.Z, 10.51.Z i 10.60.Z.
Przepis § 4 ust. 5a pkt 1 lit. c rozporządzenia dotyczy operacji realizowanych przez podmiot wykonujący nie wcześniej niż od dnia 1 czerwca 2009 r. działalność, o której mowa w art. 28 ust. 1 lit. b tiret pierwsze rozporządzenia nr 1698/2005, w zakresie co najmniej jednego z rodzajów działalności wymienionych w wykazie określonym w załączniku nr 3 do rozporządzenia, utworzony w wyniku połączenia spółek prawa handlowego wykonujących działalność w zakresie przetwarzania produktów rolnych w zakresie jednego z rodzajów działalności wymienionych w tym załączniku. Z brzmienia przywołanego przepisu wprost wynika, że dotyczy on podmiotu wykonującego określoną działalność i utworzonego w wyniku połączenia spółek prawa handlowego wykonujących wskazaną przepisem działalność.
Podzielić należy pogląd Sądu I instancji, iż wskazane w § 4 ust. 5a pkt 1 lit. c rozporządzenia wykonywanie działalności oznacza wykonywanie działalności w sposób ciągły i aktualnie. Trafnie, definiując pojęcie wykonywania działalności WSA odwołał się do ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. 2010 Nr 220, poz. 1447, ze zm.). Spółki prawa handlowego jako przedsiębiorcy prowadzą działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów tej ustawy, a jedną z cech działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 2 ww. ustawy, jest jej ciągłość.
Zatem chodzi o działalność wykonywaną w sposób ciągły oraz aktualnie, przy czym "aktualnie" w odniesieniu do spółki – wnioskodawcy oznacza wykonywanie działalności w dacie złożenia wniosku i następnie w czasie realizacji określonej w nim operacji, w odniesieniu do spółek podlegających połączeniu "aktualnie" oznacza okres bezpośrednio poprzedzający połączenie.
Z opisanych wyżej przyczyn zarzut naruszenia w § 4 ust. 5a pkt 1 lit. c rozporządzenia NSA uznał za nieuzasadniony.
Nieuzasadniony jest też zarzut naruszenia przepisów postępowania. Skarżąca kasacyjnie zarzuca Sądowi I instancji naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. poprzez niedostrzeżenie naruszenia przez Agencję przepisu art. 21 ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju przez nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego przejawiające się nie wzięciem pod uwagę, że nadanie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 17 marca 2013 r. rygoru natychmiastowej wykonalności, powodowało, że skarżąca mogła natychmiast rozpocząć inwestycję objętą tym pozwoleniem, zatem skutek prawny tej decyzji był taki sam jak decyzji ostatecznej.
Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że Sąd I instancji dokonał wnikliwej i trafnej oceny okoliczności nieuzupełnienia przez skarżącą wniosku poprzez nieprzedłożenie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę i prawidłowo zaakceptował stanowisko zajęte w tym zakresie przez Agencję. Przede wszystkim WSA wskazał, że § 9 ust. 2 pkt 16 rozporządzenia stanowi, że do wniosku o przyznanie pomocy dołącza się kopie ostatecznych pozwoleń, zezwoleń lub innych decyzji, których uzyskanie jest wymagane przez odrębne przepisy do realizacji inwestycji objętych operacją, a także kopie innych dokumentów potwierdzających spełnienie określonych w odrębnych przepisach warunków realizacji inwestycji objętych operacją - w przypadku gdy w ramach operacji będą realizowane tego typu inwestycje.
Przepis ten nie pozostawia żadnych wątpliwości co do tego, że skarżąca zobowiązana była dołączyć do wniosku, lub złożyć w terminie dla jego uzupełnienia kopię ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, a nie decyzję nieostateczną opatrzoną klauzulą wykonalności.
WSA zauważył również, że spółka z wnioskiem o pozwolenia na budowę wystąpiła dopiero dnia 27 lutego 2014 r., to jest ponad 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku o przyznanie pomocy i po odebraniu drugiego pisma wzywającego do usunięcia braków. Decyzja została wydana dnia [..] marca 2014 r. i nie była ostateczna w ostatni dniu na uzupełnienie braków wniosku, czyli 20 marca 2014 r.
Nieprzedłożenie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę pomimo dwukrotnego wezwania oznacza, że braki wniosku w tym zakresie nie zostały uzupełnione.
Nie jest uzasadniony również zarzut niedostrzeżenia przez Sąd I instancji naruszenia przez organ obowiązku strzeżenia praworządności, poprzez brak odniesienia się przez Agencję do zarzutów i twierdzeń strony dotyczących braków biznesu planu. Uzasadnienie wyroku wskazuje, że WSA dokonał prawidłowej kontroli stanowiska Agencji w tym zakresie, wyjaśniając równocześnie które punkty biznes planu nie zostały wypełnione prawidłowo.
Skarżąca nie uzasadniła dlaczego kwestionowanie przez organ poprawności dostarczonej umowy handlowej z odbiorcą nie wskazującej przedmiotu sprzedaży stanowi naruszenie zasady praworządności, co uniemożliwia odniesienie się do tego zarzutu.
Nie mogą być podstawą uchylenia zaskarżonego wyroku nieznajdujące oparcia w przepisach uwagi skarżącej, iż "rzekome uchybienia wytknięte przez organ w piśmie z dnia [..] kwietnia 2014 r. o odmowie przyznania pomocy, wycofane co prawda w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia (...)" świadczą o chaotycznym i nieprawidłowym rozpatrywaniu wniosku i powinny stanowić dla Sądu I instancji przesłankę do negatywnej oceny całego postępowania przed organem.
Reasumując, przypomnieć należy, że stosownie do § 10 ust. 5 rozporządzenia Agencja nie przyznaje pomocy, jeżeli wnioskodawca, pomimo ponownego wezwania do usunięcia braków wniosku, nie usunął w terminie wszystkich braków. Podstawą odmowy przyznania wnioskowanej pomocy finansowej jest nieusunięcie choćby jednego braku. W rozpoznanej sprawie, po upływie terminu do ponownego uzupełnienia braków, Agencja stwierdziła wystąpienie czterech braków, co stanowiło podstawę odmowy przyznania pomocy finansowej. Stanowisko to zostało uznane przez Sąd I instancji za znajdujące uzasadnienie w przepisach prawa i nie zostało podważone skargą kasacyjną.
Z przedstawionych wyżej przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną. O kosztach postępowania kasacyjnego NSA orzekł na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a.