Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 28 marca 2018 r. o sygn. akt II GSK 339/16 oddalił skargę kasacyjną [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 14 lipca 2015 r. o sygn. akt II SA/Bd 335/15 w sprawie ze skargi tej spółki na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. w przedmiocie obciążenia kosztami badania sprawdzającego automatu do gier o niskich wygranych.
Odpis powyższego wyroku został doręczony organowi w dniu 21 maja 2018 r.
Wnioskiem z dnia 30 maja 2018 r., nadanym w dniu 4 czerwca 2018 r., pełnomocnik Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] wniósł o uzupełnienie wyroku w zakresie rozstrzygnięcia wniosku organu o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego zawartego w odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Jak wynika z odpowiednio stosowanego w postępowaniu kasacyjnym przepisu art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), strona może, w ciągu 14 dni od dnia doręczenia wyroku z urzędu, zgłosić wniosek o jego uzupełnienie, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
W wyroku z dnia 28 marca 2018 r. o sygn. akt II GSK 339/16 nie orzeczono o kosztach postępowania kasacyjnego. Wprawdzie pełnomocnik organu – radca prawny nie był obecny na rozprawie, jednak złożył w terminie przewidzianym w art. 179 p.p.s.a. odpowiedź na skargę kasacyjną. Odpis skargi kasacyjnej doręczono organowi w dniu 14 grudnia 2015 r., zaś odpowiedź na ten środek odwoławczy został nadany w urzędzie pocztowym w dniu 28 grudnia 2015 r.
Zgodnie z art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę.
W uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2012 r. o sygn. akt II FPS 4/12 (publ. ONSAiWSA z 2013 r. nr 3, poz. 38; LEX nr 1226661) przesądzono, że art. 204 i art. 205 § 2 - 4 w związku z art. 207 § 1 p.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 tej ustawy, stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną.
W zaistniałej sytuacji konieczne więc było uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 marca 2018 r., sygn. akt II GSK 339/16 o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego i zasądzenie od skarżącej kasacyjnie Spółki na rzecz organu niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego.
Wskazania również wymaga, że z powstaniem Krajowej Administracji Skarbowej dotychczasowe prawa i obowiązki Dyrektora Izby Celnej w [...] przejął, co do zasady, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...]. Dlatego zasadne było uzupełnienie wspominanego wyżej wyroku poprzez zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...].
Stosownie do mającego w sprawie zastosowanie przepisu § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.) należne koszty wynoszą 75% stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c), czyli: 240 zł x 75% = 180 zł.
Mając na uwadze powyższe, uzupełniono wyrok z dnia 28 marca 2018 r. o sygn. akt II GSK 339/16, poprzez dodanie punktu 2, w którym o kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. i § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
Ponadto stwierdzić należy, że wniosek o uzupełnienie ww. wyroku został złożony w terminie wynikającym z art. 157 § 1 p.p.s.a., a uzupełnienie wyroku było uzasadnione.
Z wymienionych powodów oraz na podstawie art. 157 § 1, 2 i 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.