Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 października 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 914/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w [...] (dalej zwanego również "Stowarzyszeniem") o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2012 r. o sygn. akt II GSK 577/12, którym oddalono skargę kasacyjną wskazanego Stowarzyszenia od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 stycznia 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 328/11, o pozostawieniu bez rozpatrzenia skargi Stowarzyszenia na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa [...] z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...], w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia odwołania w sprawie dotyczącej dofinansowania realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej.
Odrzucając skargę o wznowienie postępowania, Sąd pierwszej instancji uznał, że skarga ta została wniesiona po terminie określonym w art. 277 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a."). Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Sąd wskazał art. 277 w związku z art. 280 § 1 p.p.s.a.
Stowarzyszenie złożyło skargę kasacyjną od powyższego postanowienia odrzucającego skargę o wznowienie postępowania. Wniosło o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, a także o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata w ramach przyznanego prawa pomocy. Stowarzyszenie zarzuciło zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie art. 6 i art. 48 w związku z art. 106 § 5 p.p.s.a. oraz art. 2 i art. 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Zarząd Województwa [...] wniósł o oddalenie środka odwoławczego Stowarzyszenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek zupełnie z innych powodów niż w niej podniesione.
Stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a z urzędu bierze pod uwagę tylko nieważność postępowania. Stąd też w pierwszej kolejności rozważenia wymaga kwestia zaistnienia przesłanek nieważności z art. 183 § 2 p.p.s.a. W szczególności - zgodnie z brzmieniem art. 183 § 2 pkt 6 p.p.s.a. - nieważność postępowania zachodzi, jeżeli wojewódzki sąd administracyjny orzekł w sprawie, w której jest właściwy Naczelny Sąd Administracyjny.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, niezależnie od podstaw wskazanych w skardze kasacyjnej, w sprawie doszło do naruszenia przepisów określających właściwość sądu. Wydając zaskarżone postanowienie Sąd pierwszej instancji orzekł bowiem w sprawie, w której wyłącznie właściwy był Naczelny Sąd Administracyjny.
Zgodnie z art. 275 p.p.s.a. do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, zaś do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. Mając na uwadze treść przywołanego przepisu wskazać należy, że dla określenia sądu właściwego do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania zasadnicze znaczenie mają dwie okoliczności: 1) czy w postępowaniu, które ma zostać wznowione orzekał Naczelny Sąd Administracyjny oraz 2) jaka została wskazana podstawa wznowienia postępowania.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że w postępowaniu, którego wznowienia domaga się strona orzekały Sądy obu instancji. Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 328/11, WSA w Krakowie pozostawił bowiem bez rozpatrzenia skargę Stowarzyszenia, zaś postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2012 r., sygn. akt II GSK 577/12, NSA oddalił skargę kasacyjną Stowarzyszenia od wspomnianego orzeczenia z dnia 18 stycznia 2012 r. Już tylko ta okoliczność – mając na względzie treść art. 275 p.p.s.a. – wskazywała, że właściwym do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania jest Naczelny Sąd Administracyjny.
Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że w rozpoznawanej sprawie zaistniała przesłanka nieważności postępowania związana z brakiem właściwości sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie. Zgodnie z art. 185 § 1 i art. 186 p.p.s.a. stwierdzona nieważność obliguje Naczelny Sąd Administracyjny do uchylenia zaskarżonego postanowienia. W takim przypadku brak jest możliwości odniesienia się do zarzutów skargi kasacyjnej innych niż zarzut nieważności postępowania sądowego.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 183 § 2 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
PG