Uzasadnienie
B. Sp. z o.o. w K. wniosło o sprostowanie uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 października 2018 r., sygn. akt II GSK 3481/16. Uczestnik postępowania wskazał na następujące oczywiste omyłki w treści uzasadnienia:
- - na stronie 2 w wersie 3 od góry błędnie podano sygn. akt "VI SA/Wa 1913/16" zamiast "VI SA/Wa 1913/15";
- - na stronie 6 w wersie 11 od dołu błędnie podano "FARMINA" zamiast "FARMONA";
- - na stronie 12 w wersie 4 od góry błędnie podano numer znaku przez wskazanie "[...]" zamiast "[...]".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 156 § 1 w związku z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
W uzasadnieniu wyroku z 26 października 2018 r., sygn. akt II GSK 3481/16, NSA omyłkowo powołał na stronie 2 w wersie 3 od góry sygnaturę akt Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Omyłka ta polegała na błędnym wskazaniu w sygnaturze daty wpłynięcia skargi do Sądu ("16" w miejsce "15"). Natomiast na stronie 12 w wersie 4 od góry błędnie podano numer znaku przez wskazanie "[...]" zamiast "[...]". Powyższe błędy stanowią omyłki w zakresie podania oznaczenia wyroku i numeru znaku towarowego. Błędy te są oczywiste, ponieważ po prześledzeniu wyroku (zarówno sentencji i uzasadnienia) z łatwością można stwierdzić, jakie powinny być poprawnie wskazane numery. Z tego powodu NSA postanowił sprostować oba błędnie wskazane numery.
Odnosząc się natomiast do błędnego oznaczenia znaku towarowego ("FARMINA" zamiast "FARMONA") na stronie 6 zaskarżonego wyroku, NSA stwierdza, że uchybienie to nie stanowi omyłki, która mogłaby być sprostowania w trybie art. 156 § 1 p.p.s.a. Zmiana tego oznaczenia może skutkować zmianą stanu faktycznego, co jest niedopuszczalne. Z tego powodu NSA podziela stanowisko wyrażone przez WSA w Warszawie w postanowieniu z 5 maja 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 1913/15.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.