Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. postanowieniem z 14 września 2015 r. (sygn. akt II SA/Sz 953/15) odrzucił skargę G. F. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. z [..] czerwca 2015 r., [..] odmawiając zawieszenia postępowania administracyjnego.
W uzasadnieniu podał, że Komendant Wojewódzki Policji w S. postanowieniem z [..] czerwca 2015 r. [..] odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie skreślenia G. F. z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. W postanowieniu zamieszczono pouczenie, że nie przysługuje na nie zażalenie.
G. F. skierował do Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. wezwanie do usunięcia naruszenia, a następnie wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę, uznając że jest ona niedopuszczalna.
WSA odwołał się do treści art. 101 § 3 k.p.a., z którego wynika, że zażalenie przysługuje jedynie na postanowienie o zawieszeniu postępowania i odmowie podjęcia zawieszonego postępowania.
Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które przysługuje skarga, zostały ujęte w art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania nie można zakwalifikować do żadnej z wymienionych we wspomnianym przepisie kategorii – nie rozstrzyga bowiem o istocie sprawy, nie kończy postępowania, ani nie służy na nie zażalenie.
Z tych powodów Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
G. F. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia z 14 września 2015 r., zarzucając Sądowi pierwszej instancji naruszenie:
- a) art. 52 § 3 oraz § 4 p.p.s.a. poprzez błędne zastosowanie;
- b) art. 52 § 3 oraz § 4 p.p.s.a. w związku z art. 3 p.p.s.a. w związku z art. 101 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez jego niezastosowanie.
Ponadto na podstawie art. 174 ust. 1 p.p.s.a., skarżący zarzucił Sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów prawa materialnego:
- c) art. 29 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia poprzez błędną jego interpretację;
- d) art. 135 p.p.s.a. poprzez nieusunięcie naruszenia prawa w stosunku do orzeczenia Organów w postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga i nieusunięcie stanu niezgodnego z przepisami: art. 5 § 1 k.p.k. w związku z art. 7 k.p.a.; art. 8 k.p.a.; art. 75 §1 k.p.a.; art. 77 §1 k.p.a.; art. 80 k.p.a.; art. 86 k.p.a.; art. 97 § 1 pkt 4 w związku z art. 98 k.p.a. w związku z art. 5 k.p.k.
W związku z podniesionymi zarzutami skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia Sądu i "postanowień obu Organów go poprzedzających"; ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu; a także wniósł o zasądzenie kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, orzekając m.in. w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowania, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. stronie przysługuje zażalenie na postanowienia wydane w toku postępowania, gdy kodeks tak stanowi. Natomiast z art. 101 § 3 k.p.a. wynika, że stronie służy zażalenie jedynie na postanowienie o zawieszeniu postępowania ("w sprawie zawieszenia postępowania") oraz o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania ("w sprawie odmowy podjęcia postępowania"). W przypadku odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego, stronie nie przysługuje zażalenie.
Należy dodać, że postanowienie, na które wniósł skargę G. F. nie jest postanowieniem, które kończy postępowanie, ani postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty.
Zaskarżone postanowienie Komendy Wojewódzkiej Policji w S. z [..] czerwca 2015 r. nie należy więc do żadnej z kategorii postanowień wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. i nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. W związku z tym Sąd pierwszej instancji trafnie uznał, że skarga podlegała odrzuceniu.
Takie stanowisko znajduje odzwierciedlenie w utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z 20 października 2015 r., sygn. akt II GSK 1788/14; postanowienie NSA z 3 września 2015 r., sygn. akt II OSK 217/14; postanowienie NSA z 10 listopada 2015 r., sygn. akt I OSK 1505/14 – dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl)
Z przedstawionych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a oddalił skargę kasacyjną.