Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 21 stycznia 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 661/08 oddalił skargę A. W. i A. W. wspólników spółki cywilnej W.- S. s.c. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku A. W. i A. W. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. W jego uzasadnieniu skarżący podnieśli, że łączna kwota kar nałożonych na nich przekracza 500.000 zł, a uiszczenie tej kwoty może doprowadzić do bankructwa przedsiębiorstwa i utraty pracy przez współpracujących z firmą kierowców.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Na gruncie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wstrzymanie wykonania przez sąd administracyjny zaskarżonego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej może nastąpić tylko na wniosek skarżącego i w razie wystąpienia określonych w ustawie przesłanek - niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie NSA, za niewystarczający uznać należy wywód skarżących o istnieniu wymienionych przesłanek, jeżeli nie jest on połączony z przedstawieniem skonkretyzowanych dostatecznie okoliczności. Twierdzenia wnioskodawcy winny odwoływać się też do materiałów źródłowych obrazujących jego sytuację (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, a także J.P.Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. II, Warszawa, rok 2006 r., art. 188)
W świetle powyższego przyjąć należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji - operujący w istocie ogólnikowymi i gołosłownymi stwierdzeniami - nie mógł zostać uwzględniony.
Skarżący ograniczyli się bowiem do wskazania łącznej wysokości nałożonych kar (ponad 500.000 zł) oraz wyrażenia obawy, że ich zapłata może doprowadzić do bankructwa prowadzonego przez nich przedsiębiorstwa oraz utraty pracy przez współpracujących z nim kierowców.
Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że wywody zawarte w omawianym wniosku nie zostały połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz wystarczająco skonkretyzowanych danych obrazujących sytuację skarżących, zwłaszcza ich stan finansowy i majątkowy (wysokość obrotu w prowadzonej przez nich działalności gospodarczej, aktualny bilans dochodów i strat, relacje aktywów do pasywów itd.).
Z tych wszystkich względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.