Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 4 listopada 2016 r. oddalił skargę M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] marca 2016 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających od 4,5% do 18% zawartości alkoholu.
We wniesionej od tego wyroku skardze kasacyjnej M. K., powołując się na art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia WSA oraz zaskarżonej skargą decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...] stycznia 2016 r. podnosząc, że ich pozostawienie w obrocie prawnym powoduje, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności stwierdzić należy, wobec treści żądania zastosowania w stosunku do strony instytucji ochrony tymczasowej określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a., że sądowoadministracyjna ustawa procesowa, tak w powołanym jak i żadnym innym przepisie nie przewiduje możliwości wstrzymania wykonania objętego skargą kasacyjną wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zastosowanie środka zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna ma bowiem wpływ na prawomocność, a więc istnienie w obrocie prawnym, wyroku wydanego przez sąd administracyjny I instancji oraz skutków jakie z prawomocnością orzeczeń są związane – art. 168, art. 170 i art. 171 p.p.s.a.
Zauważyć także należy, że strona w ramach żądania wstrzymania wykonania aktu (decyzji) swoje żądanie ograniczyła wyłącznie do rozstrzygnięcia organu administracji I instancji domagając się wstrzymania wykonania wyłącznie decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...]. Pominęła we wniosku natomiast objętą skargą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] marca 2016 r. Okoliczność ta nie ma wpływy na rozpoznanie tak sformułowanego wniosku, albowiem jak wynika z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz orzecznictwa, instytucją ochrony tymczasowej przewidzianą tym przepisem objęte są zarówno akty zaskarżone jak i akty wydane w pierwszej instancji. Wynika to z pojęcia sprawy, w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktu bądź czynności, jej znaczenia materialnoprawnego i tożsamości.
Odnosząc się zatem do żądania wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...] stycznia 2016 r., wskazać należy, że zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd, przed którym toczy się postępowanie kontrolujące akt lub czynność organu administracji publicznej jest uprawniony do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli w stosunku do strony – wnioskodawcy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem zastosowania w stosunku do wnioskodawcy ochrony tymczasowej wynikającej z powołanego przepisu jest wykazanie przez stronę, że w związku z wykonaniem decyzji lub aktu administracji publicznej zachodzić będzie niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody bądź jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Nie ulega wątpliwości, że w omawianym przepisie chodzi o skutki o charakterze potencjalnym.
Nie jest wymagane, żeby one rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia - "zachodzi niebezpieczeństwo", czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. J. Borkowski, Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym, "Monitor Prawniczy", 2006 r., nr 14, s. 677). Ponadto skoro sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt tej sprawy, stwierdzić należy, że wniosek nie spełnia opisanych wymagać w zakresie wykazania, uzasadnienia, iż w stosunku do skarżącej, w związku z wykonaniem objętego wnioskiem rozstrzygnięcia organu I instancji, mogą zaistnieć jedna bądź obie z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. – niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sformułowany wniosek ogranicza się wyłącznie do podania podstawy prawnej żądania zastosowania w odniesieniu do skarżącej ochrony tymczasowej oraz literalnego przytoczenia wymienionych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji ze wskazaniem, iż skutki jej wprowadzenia do obrotu prawnego mieć będą wpływ na działalność gospodarczą prowadzoną przez stronę. Brak jest natomiast uzasadnienia w zakresie wskazania potencjalnych skutków, jakie wykonanie decyzji organu I instancji mieć będzie na sytuację przedsiębiorstwa skarżącej.
Ten istotny brak wniosku uniemożliwia ocenę wniosku w aspekcie możliwości wystąpienia którejkolwiek z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. warunkujących wstrzymanie wykonania aktu lub czynności organu administracji publicznej wydanego w sprawie będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej.
W takim stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.