Uzasadnienie
Postanowieniem z 14 maja 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 2087/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę H. K. na postanowienie Ministra Finansów z [...] lutego 2015 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
Sąd stwierdził, że skarga H. K. została wniesiona po terminie wynikającym z art. 53 § 1 p.p.s.a. Zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącej [...] lutego 2015 r., a więc termin do wniesienia skargi mijał [...] marca 2015 r. Tymczasem skarżąca wniosła skargę [...] marca 2015 r.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie oraz przekazanie sprawy WSA w W. do ponownego rozpoznania. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a. poprzez uznanie, że zaskarżone postanowienie Ministra Finansów zostało prawidłowo, tj. w sposób przewidziany prawem, doręczone skarżącej [...] lutego 2015 r., a termin do złożenia skargi upłynął [...] marca 2015 r., a w konsekwencji uznanie, że skarga na to postanowienie została złożona z uchybieniem terminu i odrzucenie tej skargi.
Stwierdziła, że postanowienie Ministra Finansów zostało zaadresowane do H. K., a odebrane zostało nie przez nią, lecz przez W. K.. Tymczasem z adnotacji doręczyciela zamieszczonej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wynika, że przesyłkę "doręczono adresatowi", choć nie był on adresatem tej przesyłki. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru nie wynika również, że W. K. był uprawniony do odebrania listu, tj. czy jest domownikiem, sąsiadem, dozorcą oraz czy podjął się oddania przesyłki adresatowi. Wobec tego zdaniem skarżącej brak jest podstaw do przyjęcia, że postanowienie Ministra Finansów zostało doręczone skarżącej [...] lutego 2015 r. W konsekwencji przedwczesnym jest stwierdzenie, że termin do wniesienia skargi upłynął [...] marca 2015 r., bowiem w pierwszej kolejności należy jednoznacznie ustalić, w jakiej dacie postanowienie zostało doręczone skarżącej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pierwszej kolejności należy wskazać, że w terminie do zaskarżenia postanowienia WSA przepis art. 173 § 1 p.p.s.a. stanowił, że od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Oznaczało to, że od postanowienia z 14 maja 2015 r. przysługiwała skarga kasacyjna do NSA. Po wejściu w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658) zmianie uległa treść art. 194 § 1 p.p.s.a. W art. 194 § 1 między innymi dodano punkt 1a, z którego wynika, że zażalenie do NSA przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, których przedmiotem jest odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. Jednocześnie z treści art. 2 ustawy zmieniającej wynika, że przepis art. 194 § 1 pkt 1a stosuje się także do postępowań wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej.
Zmieniona treść art. 173 § 1 p.p.s.a. będzie znajdowała zastosowania do spraw wszczętych po dacie wejścia w życie ustawy zmieniającej, jak stanowi art. 2 ustawy z dnia 9.04.2015 r. (postanowienie NSA z 4 września 2015 r., sygn. akt II GSK 1917/15). Wobec tego NSA potraktował wniesioną skargę kasacyjną jako zażalenie skarżącej.
W ocenie NSA zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych argumentów, więc należało je oddalić.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę, ponieważ została ona wniesiona po terminie wynikającym z art. 53 § 1 p.p.s.a.
Stosownie do tego przepisu skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jeżeli zaś skarga została złożona po tym terminie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.
Jak wynika z akt administracyjnych postanowienie Ministra Finansów z [...] lutego 2015 r. zostało odebrane przez W. K.– męża skarżącej, co w sprawie nie jest kwestionowane. Zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a. jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, jeżeli nie ma on sprzecznych interesów w sprawie i podjął się oddania mu pisma. Zdaniem NSA w tym trybie, pomimo niedokładnego wypełnienia zwrotnego potwierdzenia odbioru, zostało doręczone postanowienie Ministra Finansów. Przesyłkę odebrał bowiem W. K., małżonek skarżącej, przebywający pod tym samym adresem, co ona. Skarżąca kwestionuje prawidłowość doręczenia powyższego postanowienia, jednak jej twierdzenia nie mogą być skuteczne. Nie podnosi ona bowiem, że przesyłka zawierająca rozstrzygnięcie Ministra Finansów nie została jej przekazana przez męża bądź że została przekazana w innej dacie niż wynikająca ze zwrotnego potwierdzenia odbioru.
Wobec tego, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że będące przedmiotem sporu postanowienie zostało – w trybie art. 72 § 1 p.p.s.a. – prawidłowo doręczone skarżącej [...] lutego 2015 r., więc termin do wniesienia skargi upływał [...] marca 2015 r. Skoro więc skarżąca złożyła skargę dopiero [...] marca 2015 r., to prawidłowo WSA odrzucił ją jako spóźnioną (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.