Uzasadnienie
Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Omyłka pisarska w rozumieniu tego przepisu to widoczne, wbrew zamierzeniom sądu niewłaściwe użycie wyrazu, widoczna mylna pisownia, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazu.
W wyniku oczywistej omyłki w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 maja 2023 r., sygn. akt II GSK 360/20, którym NSA uwzględnił skargę kasacyjną Głównego Inspektora Transportu Drogowego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 16 stycznia 2020 r. sygn. akt III SA/Wr 309/19 w sprawie ze skargi K.M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 14 maja 2019 r. nr BP.0264.s107.2018.0165.3075 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym w pkt 3 sentencji błędnie wpisano: "zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz K.M." zamiast: "zasądza od K.M. na rzecz Głównego Inspektora Transportu Drogowego". W rozpoznawanej sprawie nie ma wątpliwości, ze na skutek uchylenia w całości wyroku WSA w Warszawie z 16 stycznia 2020 r. sygn. akt III SA/Wr 309/19 i oddalenia skargi K.M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 14 maja 2019 r. koszty postępowania powinny zostać zasądzone od skarżącej K.M. na rzecz Głównego Inspektora Transportu Drogowego.
Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a.mi, orzekł jak w sentencji postanowienia.