Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 września 2006 r., sygn. akt II SA/Łd 741/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę J. W. na decyzję Dyrektora Łódzkiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Łodzi w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich.
Sąd I instancji uznał, że skarga sporządzona przez adwokata, podlegająca opłacie stałej, nie została należycie opłacona w kasie lub na rachunek bankowy właściwego sądu administracyjnego, którym jest w tej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi. Ponadto powołując się na przepis art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej: p.p.s.a. wskazał, że Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Jako podstawę prawną wpisu stałego Sąd powołał § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 24 grudnia 2003 r. Nr 221, poz. 2193).
W skardze kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. W. wniosła o uchylenie powyższego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisu postępowania tj. art. 220 § 3 i art. 221 p.p.s.a. w zw. z § 1 i § 2 ust. 3 pkt 5 cyt. rozporządzenia wskutek błędnego przyjęcia, że skarga nie dotyczy należności pieniężnej.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca podniosła, że celem odmownie rozpatrzonego przez Dyrektora Łódzkiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Łodzi wniosku było uzyskanie należności pieniężnej w ramach programu "wspieranie gospodarstw niskotowarowych", a nie rozstrzyganie kwestii związanych z nieruchomością, stąd brak jest podstaw do zastosowania wpisu stałego, a w konsekwencji do odrzucenia skargi. Przedstawiając swoją sytuację osobistą skarżąca stwierdziła, że prawodawstwo unijne nie daje podstawy prawnej do gorszego jej traktowania jako wdowy z dwójką małoletnich dzieci. Skarżąca na poparcie argumentów przemawiających na jej korzyść powołała się na uzasadnienie postanowienia NSA z dnia 16 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 137/2004 twierdząc, że wydane zostało w sprawie o zbliżonym stanie faktycznym.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Łodzi wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna jest bezzasadna.
W myśl art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod uwagę nieważność postępowania, która w tej sprawie nie zachodzi. Rozpoznawana skarga kasacyjna opiera się na zarzucie naruszenia przepisów postępowania tj. art. 220 § 3 i art. 221 p.p.s.a. w związku z § 1 i § 2 ust. 3 pkt 5 cyt. rozporządzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, który odrzucił skargę J. W., wniesioną przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, bez wezwania do uiszczenia wpisu stałego. Zgodnie z treścią przepisu art. 220 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W zdaniu drugim tego przepisu ustawodawca przewidział możliwość wezwania wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty, jednakże przepis ten nie ma zastosowania do pism podlegających opłacie stałej. Postępowanie w sprawie nienależycie opłaconego pisma, podlegającego opłacie stałej zostało uregulowane w przepisie art. 221 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
W skardze kasacyjnej skarżąca powołała się na przepis art. 220 § 3 i art. 221 p.p.s.a. w związku z § 1 i § 2 ust. 3 pkt 5 cyt. rozporządzenia twierdząc, że przedmiotem żądania postępowania jest należność pieniężna, ponieważ celem i zamiarem skarżącej było uzyskanie świadczeń finansowych na wsparcie gospodarstwa niskotowarowego, a nie rozstrzyganie kwestii związanych z nieruchomością.
Wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Dyrektora Łódzkiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Łodzi w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich, wymaga wniesienia opłaty stałej, strona reprezentowana przez adwokata zobowiązana była do jej uiszczenia, skoro tego nie uczyniła Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi prawidłowo odrzucił skargę. Podstawę odrzucenia skargi stanowi przepis art. 221 p.p.s.a., w stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy nie miał zastosowania przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. niemniej to błędne powołanie nie miało wpływu na wynik sprawy.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi prawidłowo przyjął, że sprawa ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Łódzkiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Łodzi w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich podlega opłacie stałej, choć powinna być ona zakwalifikowana do przewidzianej w § 2 ust. 3 pkt 6 cyt. rozporządzenia, jako dotyczącej wspierania gospodarstw niskotowarowych.
Powołanie się przez skarżącą na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 137/2004, jest o tyle nietrafne, że dotyczyło ono odmowy zwrotu uiszczonej opłaty koncesyjnej z tytułu udzielenia koncesji zawierającej zezwolenie na zakładanie i używanie sieci telekomunikacyjnej a więc sprawy nie mającej żadnego związku z płatnościami bezpośrednimi.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną, jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw.
Na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z dnia 3 października 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) i art. 204 w zw. z art. 166 i art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny zasądził od J. W. na rzecz Dyrektora Łódzkiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Łodzi kwotę 120 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.