Uzasadnienie
Pismem, które wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 18 kwietnia 2008 r., J. M. złożył wniosek o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lutego 2008 r., sygn. akt II GSK 369/07 "poprzez zaliczenie do kosztów sądowych kosztu wpisu od wniosku o wymierzenie organowi grzywny w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 24/06 w wysokości 100 zł." W uzasadnieniu wyjaśnił, że w dniu 7 grudnia 2006 r. wystąpił on do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie, na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjni (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Ministrowi Sprawiedliwości grzywny za nieprzekazanie do sądu jego skargi na pismo tego organu z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...]. W związku z tym został wezwany do uiszczenia wpisu, który uiścił w dniu 16 stycznia 2007 r. Powołując się na art. 200 p.p.s.a. wskazał, że ten wniosek jest w pełni uzasadniony.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy podkreślić, że w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zasadą jest orzekanie o zwrocie kosztów postępowania w sytuacjach określonych w ustawie (art. 200, 203, 204 p.p.s.a.) tylko na wniosek strony, a nie z urzędu. Strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi takiego wniosku (art. 210 § 1 p.p.s.a.). Wyjątek od tej zasady stanowi art. 210 § 2 w sytuacji orzekania na posiedzeniu niejawnym, gdy strona nie jest reprezentowana przez adwokata lub radcę prawnego. W takim przypadku o kosztach należnych stronie sąd orzeka z urzędu.
W rozpoznawanej sprawie w odpowiedzi na skargę kasacyjną strona nie wniosła o przyznanie jej należnych kosztów sądowych. Nie stawiła się również na rozprawie, o której została powiadomiona prawidłowo, a w zawiadomieniu o jej terminie została pouczona o treści art. 210 § 1 p.p.s.a.
Ponadto, uwzględniając wymienione ograniczenia, można żądać zwrotu kosztów tylko w danej sprawie, a nie w innej. Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2008 r., sygn. akt II FPS 1/08, wniosek o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 jest pismem wszczynającym odrębne postępowanie w rozumieniu art. 63 p.p.s.a., od którego pobiera się wpis sądowy, na podstawie art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. Rozpoznawany wniosek nie dotyczy więc sprawy w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu radcowskiego, zakończonej powyższym wyrokiem, lecz rozstrzygniętej postanowieniem WSA w Warszawie z dnia 19 lutego 2007 r., sygn. akt VI SO/Wa 24/06 oddalającym zresztą wniosek o wymierzenie Ministrowi Sprawiedliwości grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a.
W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 2 i 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. oraz art. 210 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.