Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 20 stycznia 2012 r. o sygn. akt V SA/Wa 2500/11 pozostawił skargę M.M. D. S. Spółki z o.o. na informację Ministra Gospodarki z dnia 15 listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu.
W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji wyjaśnił, że Spółka wniosła skargę na wspomniane pismo, do którego załączyła wnioski o dofinansowanie projektu "Utworzenie specjalistycznego centrum poligrafii w oparciu o innowacyjną technologię nadruku RFID" w ramach programu działania 5.1 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 – pierwotny wniosek oraz wniosek o uzupełnienie braków formalnych, kopie pisma PARP z dnia 19 lipca 2011 r. informujące o nieprzyznaniu dofinansowania na realizację wspomnianego projektu, kopię wniesionego protestu z dnia 8 sierpnia 2011 r. Strona nie dołączyła z kolei do skargi pisma Ministerstwa Gospodarki z dnia 15 listopada 2011 r. o uznaniu protestu za niezasadny. Brak ten był powodem wydania przez Sąd I instancji w oparciu o art. 30 c ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 84, poz. 712 ze zm.) powyższego rozstrzygnięcia.
Od postanowienia Sądu I instancji M.M. D. S. Sp. z o.o. w K. wniosła skargę kasacyjną, w której zarzuciła naruszenie przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. przepis § 37 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 czerwca 2003 r. – Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 169, poz. 1646) polegające na braku wezwania strony o przedłożenie dokumentu wymienionego w skardze jako załącznik, w sytuacji gdy przedmiotowa norma stanowi, iż jeżeli w aktach sprawy brak jest dokumentów wskazanych w skardze jako dowody, przewodniczący wydziału lub sędzia sprawozdawca wzywa stronę do złożenia odpisów tych dokumentów a na uzasadnione żądanie strony przeciwnej, ich oryginałów.
Mając powyższe na uwadze Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od organu na rzecz strony przeciwnej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega oddaleniu.
W myśl art. 183 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej biorąc jednak urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Oznacza to zatem, że zakres kognicji sądu wyznaczają zarzuty podniesione przez stronę w skardze kasacyjnej.
W rozpoznawanej sprawie Spółka M.M. D. S. zarzuciła Sądowi I instancji naruszenie przepisu § 37 Regulaminu wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych w formie rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 czerwca 2003 r. Zarzut ten jest niezasadny. Otóż w skardze kasacyjnej strona może podnieść stosownie do art. 174 pkt 1 i pkt 2 p.p.s.a. dwa rodzaje zarzutów: naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 2) oraz zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego (pkt 1). W ramach zarzutów naruszenia przepisów postępowania mieszczą się przepisy p.p.s.a. oraz inne przepisy szczególne regulujące postępowanie przed sądami administracyjnymi na podstawie odesłania zawartego w ustawie szczególnej. Są to przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, które sądy administracyjne stosują na podstawie art. 30e ustawy.
Przepis ten stanowi, że w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, art. 150 i 152 tej ustawy. Jak wynika z cytowanego przepisu ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju jest regulacją szczególną mająca pierwszeństwo przed przepisami p.p.s.a., która precyzuje m.in. w art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy sposób procedowania sądu w przypadku złożenia przez stronę skargi niekompletnej.
Do tej grupy przepisów nie można, wbrew temu co twierdzi Skarżąca, zaliczyć przepisów regulaminu wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych. Są to regulacje o charakterze wewnętrznym wiążącym pracowników sądów w wykonywaniu czynności służbowych, które nie mogą być skutecznie podniesione jako zarzut naruszenia przepisów postępowania, o którym mowa w art. 174 pkt 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.