Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 29 marca 2016 r., sygn. akt I SA/Po 1990/15 oddalił skargę P.K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] września 2015 r. w przedmiocie umorzenia postępowania.
Od tego wyroku skarżący złożył skargę kasacyjną sporządzoną przez doradcę podatkowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z zastrzeżeniem § 3, w myśl którego skarga kasacyjna może być sporządzona przez 1) doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, 2) rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej.
Z przepisu tego wyraźnie wynika, że skargę kasacyjną może sporządzić doradca podatkowy tylko i wyłącznie w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami. Doradca podatkowy nie jest zatem uprawniony do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w tym również do sporządzenia skargi kasacyjnej w innych sprawach niż wskazane w art. 175 § 3 pkt 2 p.p.s.a.
Należy zauważyć, że definicję obowiązku podatkowego zawiera art. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm. dalej: O.p.). Zgodnie z tą definicją obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach. Z kolei cło wynika z ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (t. jedn. Dz.U.2015 r., poz. 858 ze zm.). Przy braku jego definicji ustawowej, na ogół przyjmuje się, że cło jest świadczeniem pieniężnym o charakterze daninowym, którego pobór związany jest z faktem przywozu, wywozu lub przewozu towarów przez granicę obszaru pokrywającego się na ogół z obszarem państwa (por. P. Hanclich, R. Olszewski, C. Szczepaniak, Prawo celne. Komentarz, Warszawa 1999 r., str. XI).
W tej sprawie przedmiotem rozstrzygnięcia było umorzenie postępowania wszczętego zażaleniem na postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania, w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Wobec powyższego rozpoznawana sprawa nie dotyczyła ani obowiązków podatkowych, czy celnych jak i również egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami.
Ze względu na powyższe skoro skarga kasacyjna wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 175 § 1 p.p.s.a. nie została sporządzona przez radcę prawnego lub adwokata, lecz przez doradcę podatkowego to zaistniały przesłanki do jej odrzucenia.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 180 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.