Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 26 marca 2010 r. D. D. K. i W. Sp. j. w L. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 19 stycznia 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 1951/09, w sprawie ze skargi D. D. K. i W. Sp. j. w L. na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w Warszawie z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] w przedmiocie ponownej oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej.
W uzasadnieniu wniosku podano, iż dnia 23 lutego 2010 r. pełnomocnikowi skarżącej został doręczony odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał zatem dnia 9 marca 2010 r. Skarga kasacyjna nie została wniesiona w terminie z uwagi na dolegliwości pełnomocnika dotyczące kręgosłupa, które go unieruchomiły i uniemożliwiły mu jej sporządzenie. W zaświadczeniu lekarskim z dnia 5 marca 2010 r. lekarz w rubryce 12 wskazał zapis "1", to jest "chory powinien leżeć". W ocenie strony niemożliwym było zatem sporządzenie skargi kasacyjnej w przewidzianym przez prawo terminie. Wraz z wnioskiem strona złożyła skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Według art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Z treści przytoczonych przepisów wynika, iż przywrócenie terminu może nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie 3 przesłanki: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy; dopełniona została czynność, dla której określony był termin.
Należy jednak zauważyć, że merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności procesowej, poprzedzone jest badaniem dopuszczalności wniosku, w tym terminowości jego wniesienia. Stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż w okolicznościach niniejszej sprawy zrealizowały się wszystkie z wymienionych wyżej warunków przywrócenia terminu do dokonania uchybionej czynności procesowej.
W pierwszej kolejności podnieść należy, że strona dochowała 7-dniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Z przedstawionego przez stronę zaświadczenia lekarskiego (k.
16) wynika bowiem, że niezdolność do pracy pełnomocnika ustała w dniu 19 marca 2010 r., natomiast rozpatrywany wniosek został wniesiony w dniu 26 marca 2010 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k. 18). Strona wraz z wnioskiem złożyła także skargę kasacyjną, dopełniając tym samym czynności, dla której określony był uchybiony termin.
W tym stanie rzeczy rozważenia wymaga, czy przedstawione we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej okoliczności uzasadniają brak winy w uchybieniu terminu. Pełnomocnik skarżącej wskazał we wniosku na dolegliwości dotyczące kręgosłupa, które go unieruchomiły i uniemożliwiły mu sporządzenie i wniesienie w terminie skargi kasacyjnej, na dowód czego przedstawił zaświadczenie lekarskie na druku ZUS ZLA (k. 16).
Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że nie należy zaświadczenia lekarskiego wskazującego na chorobę strony, automatycznie i bezkrytycznie uznawać za okoliczność wykluczającą, bądź też uzasadniającą istnienie winy w uchybieniu terminu uzasadniającego jego przywrócenie. Ocena w tym zakresie powinna być zawsze dokonywana z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą należy brać również pod uwagę kryterium starannego działania wymaganego przez osoby należycie dbające o swoje interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem (por. m. in. postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2003 r., sygn. akt II SA 4162, publ. Mon. Prawn. 2003/8/340, postanowienie SN z dnia 14 stycznia 1972 r., sygn. akt III CRN 448/71, publ. [w:] OSP 1972, nr 7, poz. 144, postanowienie SN z dnia 12 stycznia 1999 r., sygn. akt II UKN 667/98, publ. [w:] OSNP-wkł. 1999, nr 8, poz. 6).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego pełnomocnik skarżącej wykazał, iż jego niedyspozycyjność, nagłe pogorszenie stanu zdrowia były przeszkodami tego rodzaju, że wykluczały możliwość złożenia skargi kasacyjnej w wymaganym terminie. Z załączonego do wniosku zaświadczenia lekarskiego wynika, iż pełnomocnik w dniach od 5 marca do dnia 15 marca 2010 r. z powodu pogorszenia stanu zdrowia był niezdolny do pracy. Wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi strony w dniu 23 lutego 2010 r., co oznacza, że w dniu 9 marca 2010 r., upływał termin do złożenia skargi kasacyjnej. Stosownie bowiem do art. 30d ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2006 r. Nr 227, poz. 1658 ze zm.), znajdującej zastosowanie w przedmiotowej sprawie, skargę kasacyjną w sprawach objętych zakresem przedmiotowym tej ustawy należy wnieść do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 14 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia WSA. Zatem, ostatnie 5 dni z 14-dniowego terminu do złożenia skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącej, w wyniku nagłego pogorszenia stanu zdrowia, nie miał możliwości podejmowania żadnych działań.
Uznając, że niedochowanie przez pełnomocnika skarżącej terminu do złożenia skargi kasacyjnej jest następstwem okoliczności od niego niezależnych, konsekwencją nagłego pogorszenia stanu zdrowia, stwierdzić należało, iż nie ponosi on winy w uchybieniu terminu, bowiem nagłego urazu kręgosłupa i jego skutków pełnomocnik nie mógł przewidzieć i w żaden sposób im zapobiec. Nie można też czynić zarzutów pełnomocnikowi, że nie wniósł skargi kasacyjnej przed 5 marca 2010 r., gdyż prawem strony jest dokonanie czynności procesowej do upływu ostatniego dnia terminu.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.