Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. R. Cu. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 maja 2011 r. nr [...]odwołującej Skarżącego ze stanowiska komornika sądowego. Podstawą prawną wydania zaskarżonej decyzji był art. 15 a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. z 2006 r. Nr 167, poz. 1191 ze zm.) według którego Minister Sprawiedliwości odwołuje komornika sądowego z zajmowanego stanowiska w sytuacji gdy ukończył on 65 lat. Wspomnianym wyrokiem Sąd I instancji oddalił skargę R. C. na ten akt.
W uzasadnieniu wniosku Skarżący podniósł, że kancelaria komornicza, którą prowadzi jest jego podstawowym źródłem dochodu. Wykonanie decyzji Ministra Sprawiedliwości spowoduje konieczność zakończenia prowadzonej działalności w postaci zamknięcia kancelarii i tym samym utratę bezpowrotnie podstawowego źródła dochodów. W wyniku wykonania decyzji organu o odwołaniu Skarżącego ze stanowiska komornika sądowego zostaje uruchomiona procedura zmierzająca do wyłonienia nowego komornika w trybie konkursu bądź likwidacji dotychczasowej kancelarii komorniczej. W dalszej części uzasadnienia Skarżący podniósł, że w przypadku wniosku o przeniesienie, które jest następnie uwzględniony komornik zostaje odwołany z dotychczas pełnionego stanowiska a następnie zostaje powołany nową decyzją administracyjną na stanowisko komornika w "wolnym rewirze" a na jego dotychczasowe miejsce Minister Sprawiedliwości ogłasza konkurs, w którym wyłania nowego komornika.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie jest zasadny i podlega oddaleniu. W skardze kasacyjnej Skarżący wnosi o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Sprawiedliwości odwołującego go z zajmowanego stanowiska komornika sądowego z racji osiągniętego wieku 65 lat. W argumentacji wniosku Skarżący podaje, że kancelaria komornicza stanowi jedyne źródło utrzymania a jej likwidacja spowoduje nieodwracalne skutki finansowe. Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela tego stanowiska Skarżącego.
Instytucja wstrzymania wykonania decyzji określona w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. ma na celu zapewnienie ochrony tymczasowej stronie w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Chodzi bowiem o to aby na czas toczącego się postępowania sądowego w sprawie strona nie poniosła poważnych i dotkliwych skutków finansowych w związku z egzekucją decyzji przez organ, na wypadek gdyby w sprawie zapadło orzeczenie dla niej korzystne uchylające tę decyzję organu.
Warunkiem wydania postanowienia przez Sąd w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. To na wnioskodawcy spoczywa więc obowiązek uprawdopopodobnienia tego rodzaju następstw wykonania decyzji poprzez wykazanie we wniosku konkretnych i prawdopodobnych zdarzeń, które pozwolą stwierdzić Sądowi, że wstrzymanie wykonania decyzji, aktu lub czynności jest obiektywnie uzasadnione. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. we wniosku ale trzeba powołać się na konkretny fakt (okoliczność), który będzie rzeczywiście wskazywał, na negatywne skutki finansowe, materialne dla Skarżącego wynikające z egzekucji obowiązku nałożonego w decyzji administracyjnej oraz że następstwa te będą miały nieodwracalny charakter.
W sprawie objętej wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji Skarżący wywodzi, że wykonanie decyzji Ministra Sprawiedliwości spowoduje trudne do odwrócenia straty finansowe w związku z zamknięciem prowadzonej przez niego kancelarii komorniczej. Trzeba jednak zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie Minister Sprawiedliwości wydał zaskarżoną decyzję na podstawie art. 15 a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji, gdyż Skarżący osiągnął wiek 65 lat obligujący organ do odwołania go ze stanowiska komornika sądowego. Jest to wymóg ustawowy zaś rozstrzygnięcie organu wydawane w tej konkretnej kwestii ma charakter związany, co oznacza, że organ nie ma tzw. luzu decyzyjnego ale jest zdeterminowany przez ustawodawcę co do rodzaju rozstrzygnięcia. Kwestia ta ma znaczenie dla oceny tego czy zaskarżona decyzja mogłaby być wyeliminowana z obrotu jako wadliwa w przypadku podjęcia przez Sąd orzeczenia uchylającego wyrok Sądu I instancji, który jest przedmiotem skargi kasacyjnej oraz ewentualnej zasadności wstrzymania wykonania tej decyzji.
We wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Skarżący nie wykazał jaką szkodę lub trudne do odwrócenia skutki spowoduje egzekucja decyzji Ministra Sprawiedliwości. Poza tym, że będzie zmuszony zamknąć kancelarię i straci źródło dochodu z prowadzonej działalności to nie przedstawił on żadnych innych faktów potwierdzających zasadność zastosowania tego rodzaju instytucji. Ponadto z akt sprawy nie wynika aby Minister Sprawiedliwości rozpisał konkurs na wolne stanowisko komornika sądowego na miejsce Skarżącego.
Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nie zaistniały przesłanki do zastosowania wstrzymania wykonania decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i orzekł jak w sentencji postanowienia.