Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Bd 708/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. pozostawił bez rozpatrzenia skargę K.W. na informację Zarządu Województwa K. z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...], w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej.
Zdaniem Sądu pierwszej instancji, skarżący wnosząc skargę na przedstawioną powyżej informację nie załączył wraz z nią pełnej dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm., zwanej dalej: u.z.p.p.r.). Wskazując na treść art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r., zgodnie z którym wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. stwierdził, że przepis ten nie precyzuje pojęcia skargi niekompletnej. Jednakże w art. 30c ust. 2 powołanej ustawy ustawodawca wskazał, że skarga, o której mowa w ust. 1 tego przepisu jest wnoszona bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją wymienioną w tym przepisie. Oznacza to zatem, że wniosek o dofinansowanie wraz z dołączonymi do niego załącznikami, stanowiący niezbędny element kompletnej dokumentacji, powinien odpowiadać wnioskowi złożonemu w ramach konkursu.
W rozpoznawanej sprawie, skarżący wniósł skargę, do której załączył wniosek o dofinansowanie projektu, zestawienie planowanych wydatków w ramach projektu oraz biznes plan, co stanowi zaledwie znikomą cześć dokumentacji wykazanej na stronie 26 wniosku jako lista załączników do wniosku. To oznacza, zdaniem Sądu pierwszej instancji, że dokumentacja w sprawie jest niekompletna, bowiem niespełna wymogów z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. Skarżący powinien bowiem załączyć do skargi dokumentację bądź też dołączyć taką dokumentację później, jednakże w nieprzekraczalnym terminie do złożenia skargi, tj. w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r. Dokumentacja, o której mowa powyżej powinna być złożona bezpośrednio do Sądu bez wezwania. Wezwanie, Sąd stosuje bowiem wyłącznie do uzupełnienia braków formalnych skargi, zaś niekompletność dokumentacji nie stanowi braku formalnego skargi. Tak więc, nie ma możliwości zastosowania w takim przypadku art. 49 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.).
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożył K.W. zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie:
- - art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. w zw. z art. 2 u.z.p.p.r., przez pozostawienie skargi bez rozpoznania z uwagi na jej niekompletność, pomimo braku wystąpienia przesłanki niekompletności skargi;
- - art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r., poprzez niewskazanie w pouczeniu o obowiązku przedłożenia załączników niepodlegających generowaniu;
- - art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 30e u.z.p.p.r. przez zaniechanie wezwania skarżącego do uzupełnienia ewentualnych braków pisma poprzez wezwanie do przedłożenia decyzji środowiskowej wraz z załącznikami.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
W świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 października 2012 r., sygn. akt SK 8/12, uznać należy, że trafny jest zarzut naruszenia art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. i art. 49 p.p.s.a. poprzez pozostawienie skargi bez rozpatrzenia, bez uprzedniego wezwania strony do uzupełnienia jej braków.
Trybunał wyjaśnił, że pozostawienie skargi na informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej bez rozpatrzenia, z uwagi na niezałączenie do tego środka odwoławczego kompletnej dokumentacji, bez uprzedniego wezwania do uzupełnienia braków, narusza prawo do sądu. Przepis art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. uznano za niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, gdyż niedopuszczalne jest – bez uprzedniego wezwania do uzupełnienia braków dostrzeżonych w dokumentacji skargi – pozostawienie tej skargi bez rozpatrzenia w konsekwencji uznania jej za niekompletną. W sytuacji, gdy braki formalne środka odwoławczego skutkują jego odrzuceniem ustawodawca powinien zrekompensować dotkliwość tej sankcji poprzez umożliwienie stronie usunięcia braku na wezwanie sądu. Z uwagi na fakt, że zwrot "kompletna dokumentacja" jest pojęciem niejasnym i niedookreślonym, ponieważ nie wskazano wyraźnie, co składa się na kompletną dokumentację w sprawie, wymóg dołączenia do skargi kompletnej dokumentacji może być uznany za nadmierny formalizm. Skoro tak, to pozostawienie bez rozpatrzenia niekompletnej skargi powinno nastąpić dopiero wówczas, gdy skarżący nie uzupełni – na wezwanie sądu – w wyznaczonym terminie, braków w dokumentacji.
W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji – będąc w posiadaniu niekompletnej dokumentacji w sprawie oceny wniosku o dofinansowanie projektu skarżącego – nie wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi w tym zakresie, w trybie art. 49 p.p.s.a. Takie postępowanie Sądu pierwszej instancji jest wadliwe, bowiem narusza wymienione w art. 45 Konstytucji RP prawo do sądu.
W ponownym postępowaniu Sąd pierwszej instancji uznając, że skarga jest niekompletna, wezwie na podstawie art. 49 p.p.s.a., do nadesłania dokumentów, które nie zostały przez skarżącego złożone wraz ze skargą, a są konieczne do rozpoznania skargi.
Z podanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 i art. 183 § 1 p.p.s.a. oraz w związku z art. 30e u.z.p.p.r., postanowił jak w sentencji.