Uzasadnienie
P. B. w skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 kwietnia 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 2419/15, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z [...] marca 2015 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry w kwocie 12.000 zł.
Skarżący stwierdził, że ewentualne wykonanie decyzji spowoduje znaczną szkodę majątkową oraz trudne do odwrócenia skutki, przede wszystkim z uwagi na jej wysokość. Skarżący nie dysponuje wolnymi środkami w tak znacznej kwocie, zawiesił dotychczasową działalność gospodarczą. Wykonanie decyzji może wpłynąć negatywnie na wywiązywaniu się skarżącego z ciążących na nim obowiązków płacenia danin publicznoprawnych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej nie został uwzględniony.
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z wnioskowego charakteru tej instytucji wynika, że to na wnoszącym o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa obowiązek wykazania przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Powinien on uprawdopodobnić, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje ziszczenie się przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zadaniem sądu jest zaś jedynie ocena okoliczności przedstawionych przez stronę. Niedopełnienie obowiązku prawidłowego i pełnego uzasadnienia wniosku należy uznać za brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej uzasadniający oddalenie wniosku (J.P.
Tarno, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 207). Zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów NSA z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. tej ustawy w postępowaniu kasacyjnym.
W ocenie NSA skarżący nie uprawdopodobnił, że zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. P. B. zawarł w skardze kasacyjnej ogólnikowo uzasadniony wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej, w którym stwierdził, że nie dysponuje środkami pieniężnymi w wysokości nałożonej kary (12.000 zł), a ponadto jej wykonanie może wpłynąć negatywnie na wywiązywanie się przez skarżącego z ciążących na nim obowiązków płacenia dani publicznoprawnych.
Zdaniem NSA tak uzasadniony wniosek nie mógł stanowić podstawy do udzielenia ochrony tymczasowej. Skarżący nie wykazał bowiem, w jaki sposób wykonanie decyzji może spowodować ziszczenie się przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Sama okoliczność, że majątek skarżącego może ulec zmniejszeniu jest naturalną konsekwencją wykonania decyzji nakładającej obowiązek uiszczenia sumy pieniężnej i nie przemawia za udzieleniem ochrony tymczasowej. Wnioskodawca poza samą wysokością kary nie powołał się na żadne okoliczności, które świadczyłyby o możliwości wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania decyzji. Ponadto, do wniosku nie załączył żadnych dokumentów, potwierdzających powołane we wniosku trudności finansowe.
Wobec tego NSA uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił zasadności zastosowania w stosunku do niego ochrony tymczasowej.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.