Uzasadnienie
P. Sp. z o.o. w K. w dniu 25 lipca 2007 r., działając poprzez swojego pełnomocnika - rzecznika patentowego M. C., zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lutego 2007 r., nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy. Wraz ze skargą złożono m.in. dwa pełnomocnictwa: udzielone na rzecz P. R. P. P. Sp. z o.o. w W. w dniu 19 czerwca 2007 r., podpisane przez Prezesa Zarządu P. Sp. z o.o. - M. S., do reprezentowania Spółki w sprawie spornych znaków towarowych oraz pełnomocnictwo udzielone dla rzecznika patentowego M. C. do występowania w sprawie, podpisane przez Dyrektora Generalnego P. R. P. P. Sp. z o.o. - L. B. Pismem z dnia 24 sierpnia 2007 r., stanowiącym wykonanie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI WSA w W. z dnia 21 sierpnia 2007 r., wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie następujących dokumentów: pełnego odpisu z KRS P. Sp. z o.o. na dzień udzielenia pełnomocnictwa dla P. R. P. P. Sp. z o.o. oraz pełnego odpisu z KRS P. R. P. P. Sp. z o.o. na dzień ustanowienia rzecznika patentowego M. C. pełnomocnikiem w sprawie.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżąca nadesłała odpis pełny z KRS P. R. P. P. Sp. z o.o., stan na dzień 21.08.2007 r.
W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 10 grudnia 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 1406/07 odrzucił skargę P. Sp. z o.o. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lutego 2007 r. w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy oraz nakazał zwrócić uiszczony wpis sądowy w kwocie 1.000 zł.
Sąd podał, że ze znajdującego się w aktach administracyjnych pełnego odpisu z KRS skarżącej - aktualnego na dzień 9 marca 2005 r. wynika, że M. S. nie był w dniu udzielenia pełnomocnictwa członkiem zarządu, a tym bardziej jego prezesem. W ocenie Sądu stanowisko to nie było przez niego piastowane od dnia 9 października 2003 r., dlatego powstała wątpliwość co do sprawy reprezentacji skarżącej. Z uwagi na to, że nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych, Sąd odrzucił skargę.
P. Sp. z o.o. w skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia wniosła o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w W. oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
Skarżąca, na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., zarzuciła naruszenie prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
- 1. naruszenie art. 29 p.p.s.a. poprzez bezpodstawne uznanie przez WSA, że pełnomocnik P. Sp. z o.o. nie wykazał swojego umocowania do działania w przedmiotowym postępowaniu w imieniu skarżącej,
- 2. naruszenie art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez bezpodstawne przyjęcie przez WSA, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych,
- 3. naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie przez WSA skargi w sytuacji, gdy nie istniały braki formalne, które należało uzupełnić w wyznaczonym przez Sąd terminie.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że pełnomocnik skarżącej był uprawniony do złożenia skargi na podstawie znajdujących się w aktach postępowania wcześniej udzielonych pełnomocnictw (31 sierpnia 2000 r., 14 września 2000 r. i 12 lipca 2007 r.), które nie zostały odwołane, nie wygasły na skutek różnych zdarzeń i na żadnym etapie postępowania nie były kwestionowane. Tym samym obowiązywały w dniu wniesienia skargi i obowiązują nadal.
Zdaniem skarżącej WSA badając umocowanie osób uprawnionych do reprezentowania podmiotu udzielającego pełnomocnictwa powinien był zbadać czy M. S. w dniu udzielenia pełnomocnictwa, tj. w dniu 31 sierpnia 2000 r., był uprawniony do samodzielnej reprezentacji spółki P. Sp. z o.o.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny przy rozpatrywaniu sprawy na skutek wniesienia skargi kasacyjnej związany jest granicami tej skargi, a z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania, która w przedmiotowej sprawie nie zachodzi. Oznacza to, że przytoczone w skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości prawnej zaskarżonego orzeczenia determinują zakres kontroli dokonywanej przez Naczelny Sąd Administracyjny. Sąd ten, w odróżnieniu od wojewódzkiego sądu administracyjnego, nie bada całokształtu sprawy, lecz tylko weryfikuje zasadność zarzutów postawionych w skardze kasacyjnej.
W niniejszej sprawie skarżąca oparła swoją skargę kasacyjną na podstawie dotyczącej naruszenia przepisów postępowania, które to uchybienie miało wpływ na wynik sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał za słuszny podniesiony przez stronę zarzut naruszenia art. 29 p.p.s.a. poprzez bezpodstawne przyjęcie, że pełnomocnik skarżącej nie wykazał swojego umocowania do występowania w sprawie. Rzecznik patentowy M. C. przy dokonywaniu pierwszych czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym - jeszcze przed wezwaniem Sądu - złożyła stosowne dokumenty potwierdzające jej umocowanie w sprawie. Tym samym wypełniła ciążący na pełnomocniku obowiązek wynikający z art. 37 § 1 p.p.s.a. dotyczący dołączenia do akt sprawy stosownego umocowania. W załączeniu do pisma procesowego z dnia 7 sierpnia 2007 r. (karta 234, tom II akt administracyjnych) pełnomocnik skarżącej przedłożył pełnomocnictwo substytucyjne udzielone w dniu 12 lipca 2007 r. przez rzecznika patentowego B. L. rzecznikowi patentowemu M. C. B. L. była zaś umocowana do zastępowania Spółki P. Sp. z o.o. na mocy pełnomocnictw z dnia 31 sierpnia i 14 września 2000 r., które znajdują się w aktach administracyjnych (tom I).
WSA nie ocenił zaś prawidłowości tych pełnomocnictw ani też pełnomocnictwa z dnia 12 lipca 2007 r. Tym samym, z uwagi na fakt, iż do dnia wniesienia skargi pełnomocnictwa te nie zostały odwołane przez żadną ze stron, należy uznać, iż były one skuteczne w dniu wniesienia skargi, tj. w dniu 25 lipca 2007 r. Pełnomocnictwa z 2000 roku zostały podpisane przez M. S., który jak wynika z wypisu z Rejestru Handlowego Dział B. z dnia 21 lipca 2000 r. (załączonego do skargi kasacyjnej) był Prezesem Zarządu, upoważnionym do reprezentowania spółki. W związku z powyższym należy uznać, że skargę sporządził i wniósł pełnomocnik prawidłowo umocowany w sprawie.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.