Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 21 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 414/12

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
sędzia NSA Maria Myślińska przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 21 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku E. A. o wstrzymanie wykonania decyzji
Sprawa
w sprawie ze skargi kasacyjnej Emila Adamskiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 listopada 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 1612/11 w sprawie ze skargi E. A. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia koncesji na prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia

Sentencja

postanawia:

  1. wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 18 listopada 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 1612/11 oddalił skargę [...] na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia koncesji na prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia.

W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku [...] – dalej: skarżący - zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadnione jest niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż decyzja ta zamyka mu drogę do prowadzenia koncesjonowanej działalności gospodarczej. Powyższe naraża go na straty finansowe.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] maja 2011 r. zasługuje na uwzględnienie.

W treści art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) ustawodawca przewiduje, że po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części. Użyte w cyt. przepisie prawa wyrażenie "sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie" oznacza, że orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji może, lecz nie musi, być wydane nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu (rozstrzygnięcie o charakterze uznaniowym).

Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien zbadać czy zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenie skutków. Szkoda, o jakiej mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi bowiem o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie GZ 138/04).

Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 495-497/04; z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04; z dnia 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 267/04, niepublikowane). W doktrynie prawa najczęściej podkreśla się, że z uprawdopodobnieniem wiąże się ustalenie jakiegoś faktu w oparciu o wiarygodne środki dowodowe, pozwalające na przekonaniu się o zgodności danych faktów z rzeczywistością (zob. A. Hanusz, Podstawa faktyczna rozstrzygnięcia podatkowego, Kraków 2006, s. 221.).

W rozpatrywanej sprawie w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnioskodawca uprawdopodobnił wystąpienie przesłanki określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. spowodowania trudnych do odwrócenia skutków finansowych wywołanych cofnięciem koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia. Skutek w postaci cofnięcia tej koncesji skarżącemu może przyczynić się do istotnej (dla skarżącego) i trwałej zmianie rzeczywistości związanej z rynkiem ochrony osób i mienia, a powrót do stanu poprzedniego mógłby nastąpić po dłuższym okresie czasu lub przy dużym nakładzie sił i środków. Stwierdzenia zawarte w uzasadnieniu wniosku odnoszące się do sytuacji mogących zaistnieć wprost do sytuacji finansowej skarżącego zaś nieodwracalność skutków cofnięcia koncesji może stanowić podstawę wstrzymania wykonania decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] maja 2011 r. nr [...].

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego za zasadnością wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2011 r, przemawiają również te same racje, które uzasadniały wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez organ w toku postępowania administracyjnego (postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] lipca 2011 r.). Organ wskazał, w tym postanowieniu, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wywołać w stosunku do skarżącego nieodwracalne skutki powodujące trwałą i istotną zmianę rzeczywistości np. na rynku ochrony osób i mienia. Pogląd ten należy podzielić również i na obecnym etapie postępowania, a co za tym idzie wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 28 maja 2013 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.