Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 grudnia 2011 r., sygn. akt III SA/Gd 478/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę V. S. Spółki z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] września 2011 r., nr [...], w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatów do gier o niskich wygranych oraz umorzenia postępowania w sprawie rejestracji innych automatów do gier o niskich wygranych. Ponadto, Sąd zwrócił skarżącej równowartość uiszczonego wpisu sądowego od skargi.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 listopada 2011 r. pełnomocnik skarżącej spółki został wezwany na podstawie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako "p.p.s.a.") do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczącego skarżącej – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 21 listopada 2011 r., jednakże w zakreślonym terminie nie zostało ono wykonane. Z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi Sąd był zobligowany do odrzucenia tejże skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., a także do zwrócenia wpisu od skargi na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Skargę kasacyjną od postanowienia Sądu pierwszej instancji złożyła V. S. Spółka z o.o. Zaskarżyła to orzeczenie w całości. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Powołując się na podstawę kasacyjną określoną w art. 174 pkt 2 p.p.s.a., strona wnosząca skargę kasacyjną zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez nieprawidłowe zastosowanie tego przepisu i odrzucenie skargi z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, choć skarżąca nie została wcale wezwana do uzupełnienia tych braków, a więc nie mogła uchybić terminowi, który nie został zakreślony.
W uzasadnieniu skarżąca stwierdziła, że jej pełnomocnik nie otrzymał wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi. W dniu 21 listopada 2011 r. pełnomocnik spółki otrzymał jedynie odpis odpowiedzi na skargę, czego potwierdzeniem jest wpis w dzienniku korespondencji. W dzienniku tym brak jest natomiast jakiejkolwiek adnotacji o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych. Skarżąca nie otrzymała także wezwania do uzupełnienia wpisu sądowego. Autor skargi kasacyjnej wskazał, że w innych sprawach, gdy takie zarządzenia dotyczące wpisu zostały pełnomocnikowi doręczone, to podejmował on stosowne kroki prawne w celu ich zaskarżenia (na dowód tego pełnomocnik załączył kserokopie zarządzeń i zażaleń w sprawach o sygn. akt III SA/Wr 586/11 oraz III SA/Wr 641/11).
Powyższe oznacza zdaniem kasatora, że gdyby w korespondencji otrzymanej w dniu 21 listopada 2011 r. oprócz odpowiedzi na skargę znajdowały się także wezwania do uzupełnienia braków formalnych oraz uzupełnienia wpisu, to spotkałyby się one ze stosowną i terminową reakcją. Skoro tak się nie stało, to należy uznać, że pełnomocnik skarżącej nie otrzymał tych wezwań.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Celnej w G. wniósł o oddalenie środka odwoławczego skarżącej spółki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie rozważań wskazać należy, iż Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., a zatem w zakresie wyznaczonym w podstawach kasacyjnych przez stronę wnoszącą środek odwoławczy, z urzędu biorąc pod rozwagę tylko nieważność postępowania, której przesłanki w sposób enumeratywny wymienione zostały w art. 183 § 2 tej ustawy, a które w niniejszej sprawie nie występują.
Granice rozpoznania sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny strona wyznaczyła zarzucając naruszenie przez Sąd pierwszej instancji art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 p.p.s.a., przy czym naruszenie tych przepisów miało się sprowadzać do bezpodstawnego odrzucenia skargi z powodu nieuzupełnienia braku formalnego w wyznaczonym terminie, w sytuacji gdy strona nie otrzymała wezwania do uzupełnienia tego braku.
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi rygor nieuzupełnienia braku formalnego został określony w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z cytowanych przepisów wynika zatem, że jeśli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, to przewodniczący ma obowiązek wezwać stronę o uzupełnienie tego braku w terminie siedmiu dni, zaś niewykonanie tego wezwania w terminie skutkuje odrzuceniem skargi.
W niniejszej sprawie skarga została podpisana przez radcę prawnego, który wprawdzie załączył do skargi pełnomocnictwo, lecz nie dołączył żadnego dokumentu, z którego wynikałoby uprawnienie osób udzielających tego pełnomocnictwa do działania w imieniu V. S. Spółki z o.o. W tej sytuacji Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Gdańsku zasadnie zarządził w dniu 10 listopada 2011 r. wezwanie pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez nadesłanie odpisu KRS. W aktach sprawy znajduje się kopia pisma adresowanego do pełnomocnika skarżącej zawierającego wezwanie do usunięcia braków z adnotacją sekretarza sądowego, że zarządzenie przewodniczącego zostało wykonane w dniu 15 listopada 2011 r. (vide k. 1 i k. 40 akt WSA).
Zatem przyjąć należy, że z tej części akt wynika, iż zarządzenie o wezwaniu do usunięcia braków zostało wydane, stosowne pismo sporządzono oraz wysłano. Z akt sprawy wynika także, że w tym samym dniu (15 listopada 2011 r.) wykonano jeszcze dwa inne zarządzenia Przewodniczącego z dnia 10 listopada 2011 r., dotyczące doręczenia pełnomocnikowi strony odpowiedzi na skargę (k. 1 i k. 41 akt WSA) oraz odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu (k. 2 i k. 42 akt WSA).
Ze znajdującego się w aktach sądowych zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki (k. 43 akt WSA) wynika, że została ona skutecznie doręczona adresatowi radcy prawnemu T. J., przy czym przesyłkę tę odebrał w dniu 21 listopada 2011 r. pracownik upoważniony do odbioru pism sądowych, który potwierdził odbiór własnoręcznym podpisem. W treści tego potwierdzenia odbioru, w polu "Rodzaj przesyłki" zlokalizowanym nad podpisem osoby odbierającej przesyłkę, wpisano: "braki skargi; wezw. do uiszcz. wpisu; odp. odp. na skargę". Odniesienie tego opisu do znajdujących się w aktach sprawy zarządzeń i pism sporządzonych w wykonaniu tych zarządzeń pozwala, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, na uznanie, że przedmiotowa przesyłka zawierała trzy pisma: wezwanie do uzupełniania braku formalnego skargi, wezwanie do uiszczenia uzupełniającego wpisu od skargi oraz odpis odpowiedzi na skargę. Potwierdzenie odbioru omawianej przesyłki wskazuje zatem, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 21 listopada 2011 r., a odbierający przesyłkę własnoręcznym podpisem na "zwrotce" potwierdził, że przyjmuje do wiadomości, iż zawiera ona m.in. wezwanie do usunięcia braków skargi.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w skardze kasacyjnej strona nie przedstawiła okoliczności, które skutecznie zakwestionowałyby okoliczność ustaloną na podstawie znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi. W szczególności nie można przyjąć, że dowodem na brak doręczenia wspomnianego wezwania jest treść dziennika korespondencji kancelarii prawnej pełnomocnika skarżącej. W świetle wspomnianego wyżej dowodu znajdującego się w aktach sprawy, treść dziennika korespondencji kancelarii pełnomocnika odnośnie przedmiotowej przesyłki nie może być uznana za wiarygodną. O niedoręczeniu wezwania nie może też świadczyć okoliczność, że w innych sprawach pełnomocnik strony terminowo wnosił środki odwoławcze od zarządzeń wzywających do uiszczenia wpisu. Rzetelność działań pełnomocnika wykazywana w trakcie dokonywania czynności procesowych w innych sprawach nie dowodzi braku doręczenia pisma sądowego w sprawie niniejszej.
Mając powyższe na uwadze uznać należy, że strona wnosząca skargę kasacyjną nie wykazała skutecznie, że jej pełnomocnik nie otrzymał wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie w terminie siedmiu dni odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego – pod rygorem odrzucenia skargi. Skoro zatem wezwanie to zostało skutecznie doręczone, a brak formalny skargi nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie, to Sąd pierwszej instancji zgodnie z prawem odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Z przedstawionych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
PG