Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 lipca 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 2368/16, oddalił skargę [A.] Banku Spółdzielczego w Ł. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] września 2016 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na powołanie na stanowisko prezesa zarządu banku spółdzielczego.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący zawarł – oparty na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) – wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że natychmiastowa wykonalność decyzji może spowodować nieodwracalne zmiany w funkcjonowaniu zarządu banku, a przez to utrudnić wprowadzanie w nim zmian organizacyjno-strukturalnych koniecznych ze względu na nowo uchwalane przepisy prawa, w szczególności wynikające z wymogów ustawy dnia 5 sierpnia 2015 r. o nadzorze makroostrożnościowym nad systemem finansowym i zarządzaniu kryzysowym w sektorze finansowym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wskazać wypada, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przed sądem administracyjnym regulowane jest przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., zaś wniosek skarżącego został oparty o przepis art. 61 § 2 pkt 1 tej ustawy, stanowiący o uzyskaniu przez stronę ochrony tymczasowej w razie wniesienia skargi, lecz przed jej przekazaniem sądowi; wówczas o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności orzeka właściwy organ. W rozpoznawanej sprawie jednak powyższe uchybienie nie uniemożliwia jednak jego rozpoznania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Zgodnie z tym przepisem, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z kolei z art. 193 p.p.s.a. wynika, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności możliwe jest także przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w razie wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę (zob. uchwała NSA z dnia16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07).
Aby wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji okazał się skuteczny, konieczne jest – w pierwszej kolejności – stwierdzenie, że decyzja ta jest wykonalna.
Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego, stosownie do treści art. 61 p.p.s.a., należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004 r., s. 122). Zatem nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i nie każdy wymaga wykonania. Zasadą jest, że z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne.
Przedmiotem niniejszej sprawy jest decyzja Komisji Nadzoru Finansowego w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na powołanie na stanowisko prezesa zarządu banku spółdzielczego. Należy więc zauważyć, że z samej decyzji nie wynikało nałożenie na skarżącego żadnych obowiązków podlegających wykonaniu. Negatywne ustosunkowanie się właściwego organu do wniosku Rady Nadzorczej Banku nie wykreowało w ogóle – co warto podkreślić – nowej sytuacji w sferze obowiązków skarżącego.
W świetle powyższych rozważań Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, zatem nie zachodzą podstawy do wstrzymania jej wykonania w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a.
W tych okolicznościach, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.