Uzasadnienie
I
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 26 października 2015 r. sygn. akt VI SAB/Wa 77/15 odrzucił skargę Ł. Z. na przewlekłe prowadzenie przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej postępowania w sprawie odmowy udzielenia patentu na wynalazek.
Sąd powołując się na art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: ppsa) wskazał, że skarżący obowiązany był przed wniesieniem skargi wyczerpać środek prawny przewidziany w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267, ze zm.; dalej: kpa). Ze względu na to, że Urząd Patentowy RP jest centralnym organem administracji rządowej skarżący powinien był wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa.
Z akt administracyjnych postępowania i odpowiedzi na skargę wynika, że skarżący z takim wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa nie wystąpił, przez co skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania Sąd uznał za niedopuszczalną i odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.
Sąd podkreślił, że takiego wezwania nie zawierają złożone przez skarżącego do organu pisma z dnia 14 października 2014 r. oraz 26 maja 2015 r.
II
Skargę kasacyjną wniósł skarżący zaskarżając postanowienie w całości i zarzucając na podstawie art. 174 pkt 2 ppsa naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, tj.:
- - art. 52 § 1 i § 2 ppsa w zw. z art. 37 § 1 kpa poprzez błędne uznanie przez Sąd I instancji, że skarżący nie wezwał Urzędu Patentowego RP do usunięcia naruszenia prawa, w sytuacji gdy charakter i funkcje wezwania spełniają pisma skarżącego kierowane do Urzędu Patentowego RP z dnia 14 października 2014 r. i 26 maja 2015 r. oraz błędne przyjęcie, iż nie stanowi wezwania do usunięcia naruszenia prawa wezwanie do działania na podstawie i w granicach przepisów prawa, w sytuacji gdy przepisy prawa wyznaczają Urzędowi Patentowemu RP obowiązek załatwienia spraw w ustawowych terminach.
Podnosząc te zarzuty skarżący wniósł o uwzględnienie skargi kasacyjnej oraz uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. oraz zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych.
III
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 52 § 1 ppsa skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (...). Zgodnie z art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W konsekwencji przesłankę dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania stanowi złożenie zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa w trybie przewidzianym w art. 37 § 1 kpa, gdyż jest to środek zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 2 ppsa.
Jak słusznie zauważył Sąd I instancji w przypadku gdy organem właściwym w sprawie jest Urząd Patentowy RP niezbędnym warunkiem złożenia do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania jest - zgodnie z ustawą - uprzednie złożenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Mając na uwadze powyższe oraz orzekając w granicach skargi kasacyjnej stwierdzić należy, że istotna w sprawie jest odpowiedź na pytanie, czy w aktach sprawy administracyjnej znajduje się pismo, którego treść wskazywałaby, że stanowi ono wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji stwierdził, że z akt administracyjnych oraz odpowiedzi na skargę nie wynika, że skarżący przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego dokonał wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący twierdzi natomiast, że funkcję wezwania do usunięcia naruszenia prawa spełniają skierowane przez skarżącego do organu pisma z dnia 14 października 2014 r. oraz z dnia 26 maja 2015 r.
Nie ulega wątpliwości, że o charakterze pisma procesowego nie przesądza jego nazwa, lecz treść pisma i treść żądań strony. Należy zgodzić się ze skarżącym, że w aktach administracyjnych znajdują się pisma skierowane przez skarżącego do Urzędu Patentowego RP z dnia 14 października 2014 r. oraz z dnia 26 maja 2015 r.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest jednak podstaw, by skutecznie zarzucić Sądowi I instancji, że wadliwie pism tych nie uznał za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w rozumieniu art. 37 § 1 kpa.
Przede wszystkim pisma były odpowiedzią skarżącego na wezwania do nadesłania uzupełniających wyjaśnień dotyczących zgłoszenia patentu na wynalazek: pismo z dnia 14 października 2014 r. jest odpowiedzią na wezwanie z dnia 6 sierpnia 2014 r., natomiast pismo z dnia 26 maja 2015 r. jest odpowiedzią na wezwanie z dnia 16 kwietnia 2015 r.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie można uznać, że z pism wynika w sposób wyraźny zarzut przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie, jak i że wolą skarżącego było wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w tym zakresie. Treść pism wskazuje, że skarżący szczegółowo ustosunkował się w nich do zarzutów organu wysuniętych wobec dokonanego zgłoszenia.
Należy zgodzić się z Sądem I instancji, że, wbrew temu co twierdzi autor skargi kasacyjnej, nie ma charakteru takiego wezwania zawarte w piśmie z dnia 14 października 2014 r. zdanie "Urząd Patentowy jako organ administracji publicznej obowiązany jest działać na podstawie i w granicach prawa". Podniesione w skardze kasacyjnej argumenty, że wskazane pisma "wyrażają niezadowolenie skarżącego z przewlekłego prowadzenie postępowania wobec konieczności kierowania do organu kolejnych wyjaśnień, pomimo że sprawa jest dostatecznie wyjaśniona, a skarżący oczekuje na wydanie decyzji o udzieleniu patentu", nie znajdują odzwierciedlenia w treści pism.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ppsa, orzekł jak w sentencji.