Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 4 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Kr 20/16, w sprawie ze skarg Gminy T. na decyzje Zarządu Województwa Małopolskiego z 26 września 2013 r. nr FE-IV.3160.10.4.2013 i FE-IV.3160.11.4.2013, w przedmiocie zwrotu dofinansowania otrzymanego ze środków europejskich, oddalił skargi.
Od powyższego wyroku Gmina T. wniosła skargę kasacyjną, którą pismem z 2 stycznia 2017 r. cofnęła.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Strona, która wniosła skargę kasacyjną może ją cofnąć (art. 60 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Podkreślić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 183 § 1 p.p.s.a związany jest granicami skargi kasacyjnej, co oznacza, że wiąże go "brak" skargi kasacyjnej, czyli stan po jej cofnięciu. Wynikająca z art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej. Natomiast na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd ma obowiązek zwrócić stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Cofnięcie skargi kasacyjnej skutkuje wydaniem przez sąd postanowienia o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a.)
W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 193 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.