Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 11 stycznia 2017 r., sygn. akt II GSK 4552/16 Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną małoletniej A.R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 303/15 w sprawie ze skargi małoletniej A.R. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy finansowania ze środków publicznych badania diagnostycznego uchylając zaskarżony wyrok i wydane w sprawie decyzje organów obu instancji.
Odpis tego wyroku został doręczony przedstawicielowi ustawowemu strony skarżącej w dniu 2 marca 2017 r.
Wnioskiem z dnia 7 marca 2017 r. przedstawiciel ustawowy skarżącej wniósł o rozważenie uzupełnienia powyższego wyroku o rozstrzygnięcie w zakresie kosztów postępowania w związku z uwzględnieniem skargi kasacyjnej w tej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) strona może w ciągu 14 dni od dnia doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (§ 2).
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w wyroku z dnia 11 stycznia 2017 r. nie orzeczono o kosztach postępowania kasacyjnego, bowiem ani w skardze kasacyjnej, ani też na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym nie złożyła wniosku o zasądzenie kosztów postępowania. Zgodnie zaś z treścią art. 210 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów.
Skarżąca reprezentowana przez radcę prawnego złożyła natomiast wniosek o zasądzenie kosztów postępowania sądowego na rozprawie przed Sądem I instancji (k. 24 akt sądowych).
Naczelny Sąd Administracyjny wydał w tej sprawie wyrok z dnia 11 stycznia 2017 r. uwzględniający skargę kasacyjną i uchylający wydane w sprawie decyzje organów obu instancji na podstawie art. 188 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. Wobec tego należało uzupełnić ten wyrok o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania przed Sądem I instancji.
Zgodnie bowiem z treścią art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
Wobec tego należało zasądzić zwrot niezbędnych kosztów postępowania, które w niniejszej sprawie sprowadziły się do reprezentowania skarżącej w postępowaniu przed Sądem I instancji. Stosownie do § 14 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804) stawka minimalna wynosi w rozpoznawanej sprawie 480 zł.
Jeśli zaś chodzi o koszty sądowe, to skarżąca jest z nich zwolniona na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a..
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza więc, że w sytuacji gdy nie orzeczono w wyroku o całości żądania (zwrocie kosztów postępowania sądowego), a wniosek o uzupełnienie wyroku został złożony w terminie wynikającym z art. 157 § 1 p.p.s.a., należało uzupełnić wyrok w żądanym zakresie.
Wobec tego, na podstawie art. 200 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 lit. c) cyt. rozporządzenia uzupełniono wyrok o pkt 3, tj. zasądzono na rzecz skarżącej od organu kwotę 480 zł tytułem kosztów postępowania sądowego.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1-3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.