Uzasadnienie
Objętym skargą kasacyjną wyrokiem z dnia 12 października 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Z. K. na postanowienie Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 8 czerwca 2005 r. stwierdzające uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w której wymieniony organ decyzją z dnia 18 maja 2005 r. odmówił Z. K. umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników.
Sąd I instancji ocenił, iż poddane jego kontroli postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy było legalne, skoro wniosek ten istotnie został złożony z uchybieniem obowiązującego 14-dniowego terminu. W tej sytuacji Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego zobligowany był więc - jak podkreślił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - do wydania rozstrzygnięcia przewidzianego w art. 134 k.p.a., przy uwzględnieniu ponadto, że skarżąca nie ubiegała się nawet o przywrócenie uchybionego terminu w myśl art. 58 k.p.a.
W piśmie nazwanym "kasacją" skarżąca reprezentowana przez adwokata podniosła, iż "nadal utrzymuje wniosek o przywrócenie terminu" i wskazała na okoliczności usprawiedliwiające jej zdaniem "opóźnienie we wniesieniu odwołania" (oddalenie od najbliższego urzędu pocztowego, brak środków komunikacji). Jako uzasadnienie "szczególnych" podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wskazane zaś zostały "argumenty" dotyczące przyczyn zaprzestania opłacania składek ubezpieczeniowych (konieczność "spłacenia" rodzeństwa, obciążenie pożyczkami, "zerowy" dochód wydzierżawionego gospodarstwa rolnego, sytuacja rodzinna itd.).
W ramach wniosków postulowano zaś, aby Sąd oceniając zdolności płatnicze skarżącej ustalił treść umowy dzierżawy gospodarstwa i zbadał czy czerpie ona na tej podstawie dochody.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wniósł o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2001 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - powoływanej dalej jako p.p.s.a. - skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym (regulują je art. 46 i 47 p.p.s.a.) oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
Wymagania, co do skargi kasacyjnej wskazane w art. 176 p.p.s.a. po słowie "oraz" stanowią tzw. elementy konstrukcyjne omawianego środka zaskarżenia.
Braki w zakresie elementów konstrukcyjnych nie podlegają sanacji. Nie można ich w szczególności uzupełniać przy zastosowaniu trybu określonego w art. 49 p.p.s.a. Ten tryb dotyczy bowiem wyłącznie wymagań podanych w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. (braków formalnych), do których nawiązuje art. 176 tylko w części poprzedzającej słowo "oraz".
W konsekwencji obarczona nieusuwalnymi brakami w zakresie elementów konstrukcyjnych skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (por. postanowienie NSA z dnia 31 sierpnia 2004 r. sygn. akt FZ 302/04. Prz. Podat. 2005/2/60, postanowienie NSA z dnia 25 sierpnia 2004 r. sygn. akt FSK 1/04 Lex nr 158083 i wiele innych).
W niniejszej sprawie skarga kasacyjna została obarczona brakami w zakresie elementów konstrukcyjnych.
W zasadzie w ramach koniecznych elementów konstrukcyjnych wskazano jedynie na oznaczenie zaskarżonego wyroku.
Pominięto zaś w szczególności przytoczenie podstaw kasacyjnych. Dla porządku zaznaczyć wypada, że zgodnie z art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:
- 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;
- 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Przytoczenie podstaw kasacyjnych wymaga zatem wskazania jaki konkretnie przepis prawa został naruszony, na czym to naruszenie polegało oraz (gdy chodzi o przepisy postępowania) dlaczego przedmiotowe uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy. Tymczasem przedmiotowa skarga kasacyjna nie określa nawet żadnego przepisu prawa, który miałby zostać naruszony poprzez wydanie zaskarżonego wyroku. Na marginesie zauważyć można zresztą, że jej wywody nie zostały w ogóle skoncentrowane na krytyce wyniku kontroli zaskarżonego postanowienia Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 8 czerwca 2005 r. - stwierdzającego uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy przez ten organ - dokonanej przez Sąd I instancji w objętym skargą kasacyjną wyroku.
Ponadto wnioski konkretnej skargi kasacyjnej nie dotyczą wcale uchylenia lub zmiany wyroku Sądu I instancji, ale polegają na domaganiu się dokonania merytorycznych ustaleń w sprawie administracyjnej.
Z tych wszystkich względów orzeczono, jak w sentencji z mocy art. 178 p.p.s.a.