Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2016 r. o sygn. akt VI SA/Wa 2849/15 oddalił skargę R. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (GITD) z dnia [...] września 2015 r., nakładającą karę pieniężną 2000 zł za przejazd pojazdem nienormatywnym.
W skardze kasacyjnej od tego wyroku R. K., z ostrożności procesowej, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji GITD z dnia [...] września 2015 r. z uwagi na zachodzące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek podlegał oddaleniu.
Stosownie do art. 140ac ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.; dalej: p.r.d.) decyzja ostateczna podlega wykonaniu po upływie 30 dni od jej doręczenia, chyba że wstrzymano jej wykonanie. Organ kontroli, który wydał decyzję ostateczną, z urzędu wstrzymuje jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie, w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania decyzji nakładającej karę pieniężną w myśl przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym następuje z urzędu, ale tylko wówczas, gdy strona zaskarżyła tę decyzję do sądu administracyjnego.
Tym samym, w obowiązującym stanie prawnym, złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu przed sądem administracyjnym w sytuacji gdy GITD wstrzymał wykonanie decyzji na podstawie art. 140ac ust. 2 p.r.d. jest bezprzedmiotowe.
Jak wynika z akt sprawy, w dniu [...] października 2015 r. r. R. K. wniósł skargę na decyzję GITD z dnia [...] września 2015 r., a organ stosując art. 140ac ust. 2 p.r.d. (vide: postanowienie z dnia [...] października 2015 r.) z urzędu wstrzymał jej wykonanie.
Wskazanym na wstępie wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2016 r. WSA oddalił skargę R. K. na powyższą decyzję. Wskutek wydania wyroku postanowienie GITD z [...] października 2015 r. o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji nie utraciło mocy, bowiem zgodnie z art. 61 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: pkt 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę; pkt 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Zważywszy więc, że orzeczenie WSA wskutek zaskarżenia skargą kasacyjną nie jest prawomocne, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawarty w skardze kasacyjnej od wyroku z dnia 29 kwietnia 2016 r. należało oddalić jako bezprzedmiotowy.
Z wymienionych powodów oraz na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. NSA postanowił jak w sentencji.