Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 5 lutego 2009 r., sygn. akt. VI SA/Wa 1481/08 oddalił skargę K. P. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w łącznej kwocie 13.000 zł za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.
Od powyższego orzeczenia K. P. wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, domagając się m.in. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji podniesiono, że łączna kwota kar nałożonych na skarżącego przekracza 500.000 zł. Autor skargi kasacyjnej podniósł, że uiszczenie tej kwoty może doprowadzić do bankructwa przedsiębiorstwa i utraty pracy przez współpracujących z firmą kierowców.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających ocenić czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest konieczne.
Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że Skarżący, pomimo ciążącego na nim obowiązku, nie wykazał zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. K. P. ograniczył się do twierdzeń, że wykonanie decyzji nakładających na skarżącego kary pieniężne może doprowadzić do bankructwa przedsiębiorstwa oraz utraty pracy przez kierowców z nim współpracujących, zwłaszcza, że łącznie z karami orzeczonymi innymi decyzjami ich kwota przekracza 500.000 zł. Tymczasem powołując w uzasadnieniu wniosku określone okoliczności, skarżący powinien chociażby uprawdopodobnić ich wystąpienie, wykraczając w ten sposób poza gołosłowne i ogólnikowe twierdzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek finansowy dla zobowiązanego. Samo nałożenie na skarżącego kar pieniężnych nie przemawia jeszcze za zastosowaniem wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest udzielenie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Dopiero wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadniałoby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.