Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z 23 czerwca 2016 r., sygn. akt III SA/Łd 230/16 oddalił skargę A. Spółki z o.o. w Z. (dalej: skarżąca lub Spółka) na decyzję Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty przypadającej do zwrotu.
W dniu [...] sierpnia 2016 r. Spółka wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku domagając się uchylenia w całości zaskarżonego wyroku i zaskarżonej decyzji, a także wnosząc o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Pismem z [...] stycznia 2017 r. skarżąca wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia [...] stycznia 2016 r. utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora [...] z dnia [...] września 2015 r. w przedmiocie nałożenia obowiązku zwrotu środków w wysokości 149 658,54 złotych wraz z odsetkami, w związku z ryzykiem wyrządzenia znacznej szkody.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca spółka, powołując się na art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) w skrócie: p.p.s.a., podniosła, że czynnie prowadzi działalność gospodarczą, jest związana szeregiem umów i stosunków zobowiązaniowych. W ocenie skarżącej, wszczęcie egzekucji z pewnością wpłynie na te relacje, ponieważ istnieje uzasadniona obawa, że umowy leasingu, kredytu, etc. mogą zostać wypowiedziane w związku ze wszczęciem postępowania egzekucyjnego w administracji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zatem zasadą jest wykonalność decyzji ostatecznej. Sąd jednak może, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności.
Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji jest postępowaniem prowadzonym na wniosek skarżącego, a więc Sąd nie jest uprawniony do działania z urzędu, a jedynie w zakresie, na jaki wskazuje skarżący w treści swego wniosku. Nie jest dopuszczalna samodzielna konkretyzacja rzeczywistej woli autora wniosku przez Sąd.
Mając na uwadze ustawowe przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, należy stwierdzić, że to strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji powinna uprawdopodobnić okoliczności przemawiające za uwzględnieniem wniosku oraz poprzeć je dokumentami potwierdzającymi prawdziwość twierdzeń. Wnioskodawca powinien dołączyć do wniosku stosowne dokumenty, które pozwoliłyby Sądowi ocenić prawdopodobieństwo i rozmiar szkody lub skutków finansowych powstałych w związku z egzekucją zaskarżonego aktu lub czynności.
W tym miejscu należy podkreślić, że użyte przez ustawodawcę pojęcia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" są pojęciami nieostrymi, tzn. takimi, które nabierają treści w realiach konkretnej sprawy sądowoadministracyjnej. O znacznej szkodzie można mówić, jeżeli nie będzie mogła być ona zrekompensowana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (zob. postanowienie NSA z 31 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 271/09, publ. CBOSA). Wobec powyższego, strona zobowiązana jest we wniosku skonkretyzować rodzaj grożącej jej, na skutek wykonania aktu, szkody. W przeciwnym razie sąd badający wniosek nie będzie mógł dokonać analizy, czy wnioskodawca rzeczywiście spełnia przesłanki zastosowania wobec niego tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowym, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca nie uprawdopodobniła, że wykonanie decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki lub znaczną szkodę. Wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej uzasadniła zaś w taki sposób, który wręcz przeczy istnieniu przesłanek do udzielenia ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Mianowicie skarżąca wskazała, że Spółka jest wypłacalna, prowadzi działalność gospodarczą. Wydaje się, że najbardziej ważkim argumentem strony przemawiającym za uwzględnieniem jej wniosku jest fakt, że "nie istnieje żadne ryzyko, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji negatywnie wpłynie na jej wykonanie po rozpoznaniu skargi kasacyjnej".
Dalej Spółka stwierdza, że "wszczęcie postępowania egzekucyjnego może spowodować utratę płynności finansowej, w przypadku wypowiedzenia umów z bankami, co z kolei wpłynie na realizację bieżących kontraktów i z pewnością będzie stanowiło znaczną szkodę, która może się okazać nieodwracalna w skutkach".
Na poparcie powyższych okoliczności skarżąca nie dołączyła żadnych dokumentów źródłowych, ograniczając się w istocie do ogólnych twierdzeń o swojej sytuacji finansowej – aktualnie bardzo dobrej, co podkreśla Spółka. Niemniej jednak nawet potencjalne zagrożenie, jakiego skarżąca upatruje w wykonaniu zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej, powinno zostać przez nią uprawdopodobnione. Lakoniczna treść wniosku oraz podniesiona argumentacja wymogów uprawdopodobnienia zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. nie spełniają.
Wobec niespełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.