Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2010 r., sygn. akt VI SA/WA 1504/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę S. M. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.
Przedstawiając motywy rozstrzygnięcia Sąd I instancji podał, iż pismem z dnia 23 grudnia 2009 r. przesłano pełnomocnikowi skarżącej odpis zarządzenia Sądu z 22 grudnia 2009 r., którym wezwano go do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 200 złotych, w terminie 7 dni od daty otrzymania w/w odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo to zostało doręczone na adres kancelarii pełnomocnika skarżącej 4 stycznia 2010 r. Z notatki służbowej sporządzonej przez pracownika Sądu dnia 25 stycznia 2010 r., po sprawdzeniu w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych wynika, że do 22 stycznia 2010 r. nie został uzupełniony powyższy brak formalny skargi.
W związku z powyższym Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako: p.p.s.a.).
Skargę kasacyjną na postanowienie WSA w W. z dnia 27 stycznia 2010 r., sygn. akt VI SA/WA 1504/09, wniosła S. M. Strona wnosząca skargę kasacyjną zaskarżyła powyższe postanowienie w całości, żądając jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania WSA w W., dopuszczenia dowodu z potwierdzenia wykonania przelewu krajowego na okoliczność uiszczenia wpisu przelewem na rachunek bankowy właściwego sądu, rozpoznania skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe jego zastosowanie i odrzucenie prawidłowo opłaconej skargi, a w konsekwencji zamknięcie drogi do merytorycznego rozpoznania sprawy. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej strona podniosła, iż dnia 6 stycznia 2010 r. dokonano przelewu w wysokości 200 złotych na rachunek bankowy WSA w W. z rachunku bankowego jej pełnomocnika, na dowód czego załączono do skargi kasacyjnej generowane elektronicznie potwierdzenie wykonanie przelewu krajowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za zasadną.
Stosownie do art. 183 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i bierze pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzą przesłanki nieważności postępowania, zatem ocena zasadności skargi kasacyjnej zostanie dokonana w nawiązaniu do sformułowanych w niej zarzutów.
Skarżąca oparła skargę kasacyjną wyłącznie na podstawie określonej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zarzucając, że Sąd I instancji z naruszeniem przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, błędnie odrzucił poprawnie opłaconą skargę.
Przystępując od oceny podniesionego w skardze kasacyjnej zarzutu w pierwszej kolejności należy wskazać, iż zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Stosownie natomiast do art. 219 § 2 zd. pierwsze p.p.s.a. opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. W utrwalonym już orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęty został pogląd, że przy uiszczaniu opłaty sądowej przelewem bankowym o zachowaniu terminu decyduje data przyjęcia przelewu przez bank, w którym zlecający przelew ma rachunek z kwotą wystarczającą na pokrycie opłaty (por. postanowienie NSA z dnia 12 maja 2005 r., sygn. akt FSK 1403/04, ONSA/WSA 2006/1/10).
W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji odrzucił skargę z powodu nieuiszczenia należnego wpisu, opierając się na informacji Oddziału Finansowo-Budżetowego WSA w W. z dnia 25 stycznia 2010 r. (k.
38) stwierdzającej, że do dnia 22 stycznia 2010 r. w dokumentach księgowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Tymczasem z załączonego do skargi kasacyjnej potwierdzenia wykonania przelewu krajowego wynika, iż pełnomocnik skarżącej w dniu 6 stycznia 2010 r. dokonał przelewu w wysokości 200 złotych na rachunek bankowy WSA w W. tytułem opłacenia wpisu stałego od przedmiotowej skargi.
Mając powyższe na uwadze zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie sposób jest rozstrzygać o legalności kwestionowanego postanowienia Sądu I instancji bez wyjaśnienia okoliczności podnoszonych przez stronę w skardze kasacyjnej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie koniecznym jest przeprowadzenie czynności wyjaśniających w zakresie: powtórnego sprawdzenia dokumentów księgowych dotyczących opłat sądowych, sprawdzenia rachunku bankowego WSA w W., ustalenia czy polecenie przelewu znajdowało pokrycie w środkach znajdujących się na rachunku pełnomocnika skarżącej w dniu jego złożenia. Zaniechanie w tym zakresie i przesądzenie wszelkich niejasności na niekorzyść strony bez uprzedniego ich zbadania, stanowiłoby bowiem pogwałcenie zagwarantowanego jednostce w Konstytucji RP prawa do sądu i pozbawiłoby ją możliwości obrony jej praw.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o treść art. 185 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.