Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z 10 grudnia 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 1449/10, oddalił skargę K. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku K. K. zawarł między innymi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku podniesiono, że skarżący nie osiąga żadnych zysków z działalności gospodarczej, którą dotychczas prowadził. Poza tym jest osobą bezrobotną i nie posiada żadnego stałego źródła dochodu. W związku z tym wyegzekwowanie kary pieniężnej w wysokości 13.000 zł spowoduje istotny uszczerbek finansowy dla utrzymania skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a., katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.
Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarżący, pomimo ciążącego na nim obowiązku, nie wykazał zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Strona ograniczyła się do stwierdzenia, że wykonanie decyzji nakładającej karę pieniężną spowoduje istotny uszczerbek finansowy dla utrzymania skarżącego. Tymczasem powołując w uzasadnieniu wniosku określone okoliczności, skarżący powinien chociażby uprawdopodobnić ich wystąpienie, wykraczając w ten sposób poza gołosłowne i ogólnikowe twierdzenia.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, okoliczności faktyczne podniesione w uzasadnieniu wniosku nie prowadzą do konsekwencji przewidzianych w cytowanym powyżej przepisie. We wniosku skarżący nie wskazał na fakty które mogłyby uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek potrzebnych do wstrzymania wykonania decyzji, a więc trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody.
Na marginesie zauważyć należy, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Walor ochronny ma również prawna możliwość zmiany lub uchylenia przez sąd w każdym czasie, z urzędu lub na żądanie skarżącego, własnego postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania aktu, w sytuacji wykazania zmiany okoliczności, które warunkowały jego podjęcie. Niezależnie od tego skoro skarżący już powołuje się na trudną sytuację materialną jako przesłankę uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, to powinien sytuację tę uprawdopodobnić.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku i orzekł jak w sentencji.