Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 stycznia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (dalej: WSA w Gliwicach lub Sąd I instancji) oddalił skargę T O na decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia [..] marca 2018 r. w przedmiocie opłaty podwyższonej za wydobycie kopaliny bezy wymaganej koncesji.
T O zaskarżył powyższy wyrok skargą kasacyjna, a następnie w odrębnym piśmie złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do wyrządzenia nieodwracalnej i niepowetowanej straty w jego majątku oraz pozbawi jego rodzinę możliwości zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych, z uwagi na konieczność zaciągnięcia wysokich zobowiązań celem uregulowania opłat względem organów Urzędu Górniczego. Podał, że nałożona na niego opłata wynosi 1.327.324,80 zł. Do wniosku załączył następujące dokumenty: zaświadczenia Urzędu Gminy o powierzchni gospodarstwa rolnego, zaświadczenia Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w K, wyciągi z rachunków bankowych, informację o wysokości składek KRUS ustalonych dla skarżącego, decyzję ustalającą wysokość podatku rolnego, decyzję ARMiR o przyznaniu dopłat, faktury za media, decyzję Wójta Gminy w przedmiocie odroczenia płatności.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, spoczywa na stronie skarżącej.
Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie, jeżeli: 1) zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub 2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia "znaczna szkoda" lub "trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji przez wnioskodawcę. Możliwość udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej uzależniona jest zatem od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia wskazanych w przepisie skutków wykonania decyzji. Przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym rezultatem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki.
Skarżący we wniosku szeroko zobrazował swoją sytuację majątkową. Podał, że należności, które musi uiścić stanowią kwotę prawie 1,5 mln zł. Jego obecna sytuacja finansowa nie pozwala na uiszczenie tak dużej kwoty. W chwili obecnej jego jedynym źródłem utrzymania jest gospodarstwo rolne, roczne przychody z tego tytułu wynoszą 20.000 zł. Ponadto skarżący otrzymuje dopłaty z ARiMR w kwocie 5.000 zł na rok. Skarżący utrzymuje dwoje dzieci, a na comiesięcznie wydatki dysponuje kwotą ok. 2000 zł.
Wnioskodawca nie posiada kwoty 1.327.324,80 zł. i nie jest zdolny uzyskać tak wysokiego kredytu. Nawet gdyby skarżący przeznaczył cały swój dochód na spłatę zobowiązań niemożliwe byłoby uregulowanie całej należności.
Zgodzić się należy ze skarżącym, że wykonanie decyzji organu górniczego może doprowadzić do zachwiania normalnej egzystencji rodziny. Tym bardziej, że dochody jakie uzyskuje skarżący obecnie pozwalają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb jego oraz córek.
W ocenie Sądu kasacyjnego w sprawie wystąpiły przesłanki do zastosowania wobec skarżącego ochrony tymczasowej, o której stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a. Wprawdzie przedmiot sporu stanowi świadczenie pieniężne, które z natury rzeczy jest odwracalne, jednak wysokość ustalonej w decyzji opłaty jest tak duża, że nie może pozostać bez wpływu ocenę przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. W takiej sytuacji wykonanie zaskarżonej decyzji przed zakończeniem kontroli sądowoadministracyjnej może spowodować u skarżącego nie tylko znaczną szkodę, ale i skutki, które byłyby trudne do odwrócenia w razie ewentualnego późniejszego wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Skarżący uprawdopodobnił, że uiszczenie tak znacznej kwoty wskazanej w decyzji może doprowadzić nie tylko do zachwiania jego sytuacji finansowej, ale i bytu jego rodziny.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie 61 § 3 w zw. z art.193 p.ps.a.a., orzekł jak w sentencji.