Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 listopada 2005 r., sygn. akt VI SA/Wa 1761/05, odrzucił skargę L. Sp. z o.o. z siedzibą w T. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia 8 lipca 2005 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia prawa ochronnego na wynalazek pt.: "Składana kabina sanitarna".
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż spółka L., reprezentowana przez pełnomocnika rzecznika patentowego Z. O., prawidłowo pouczona, wniosła skargę na decyzję Urzędu Patentowego doręczoną jej w dniu 18 lipca 2005 r. z uchybieniem terminu, co zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej: p.p.s.a., uzasadniało jej odrzucenie, jako spóźnionej.
W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia pełnomocnik L. Sp. z o.o. wniósł o spowodowanie rozpatrzenia złożonej skargi na decyzję Urzędu Patentowego. Uznając skarżone postanowienie za zgodne z powołanymi w jego uzasadnieniu przepisami, pełnomocnik strony skarżącej wyjaśnił, iż niewniesienie w terminie skargi spowodowane było bólem stawów kolanowych uniemożliwiającym jakiekolwiek poruszanie się. Na dowód stanu zdrowia w połowie miesiąca sierpnia 2005 r. autor skargi kasacyjnej przedstawił w załączeniu zaświadczenie Poradni Ortopedyczno-Urazowej [...] w S. Rozpoznając skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził i zważył co następuje:
Zgodnie z art. 176 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
Z powołanej regulacji wynika, że obowiązkiem strony jest między innymi przytoczenie podstawy kasacyjnej i jej uzasadnienie. Podstawa ta może być sformułowana w formie zarzutu naruszenia prawa materialnego przez jego błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie lub też naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Autor skargi kasacyjnej winien wskazać na konkretne, naruszone przez Sąd zaskarżonym orzeczeniem przepisy prawa materialnego, wskazując na czym polegała ich błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie, zaś przy powołaniu podstawy kasacyjnej, o której mowa w art. 174 pkt 2 p.p.s.a., wskazać naruszone przepisy postępowania i wpływ tego naruszenia na wynik sprawy.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarga kasacyjna wniesiona przez L. Sp. z o.o. nie spełnia wymogów określonych w art. 176 p.p.s.a.
Strona skarżąca, ograniczając się do przytoczenia ustaleń dokonanych przez Sąd I instancji oraz wyjaśnienia powodów uchybienia terminu, we wniesionej skardze kasacyjnej nie sformułowała jakiegokolwiek zarzutu naruszenia przepisu prawa materialnego czy też procesowego przez Sąd I instancji w rozpoznawanej sprawie. Brak w skardze kasacyjnej określenia jej podstaw powoduje, że skarga ta pozbawiona jednego ze swych elementów konstrukcyjnych musi być uznana za niedopuszczalną. Ocena ta jest tym bardziej uzasadniona, jeżeli się zważy, iż autor skargi kasacyjnej w istocie nie kwestionuje prawidłowości decyzji procesowej Sądu I instancji o odrzuceniu wniesionej skargi jako spóźnionej, skoro w uzasadnieniu skargi kasacyjnej sam przyznaje, iż odrzucenie to było zgodne z przepisami prawa. Z brakiem prawidłowo sformułowanego zarzutu koresponduje także brak zawartego w skardze kasacyjnej żądania, o którym mowa w art. 176 in fine p.p.s.a. Wniosek pełnomocnika Spółki o spowodowanie rozpatrzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargi z dnia 16 sierpnia 2005 r. nie może być bowiem w żadnym razie zrównany w sensie prawnym z żądaniem uchylenia lub zmiany orzeczenia z oznaczeniem zakresu tego uchylenia lub zmiany.
Na marginesie zauważyć należy, że odwołanie się do problemów zdrowotnych, które miałyby stać na przeszkodzie wypełnieniu obowiązku dokonania czynności procesowej wniesienia skargi w terminie, nie może być skuteczną podstawą kwestionowania zaskarżonego postanowienia w drodze skargi kasacyjnej. Okoliczność taka, jeżeli wskazywałaby na brak winy w uchybieniu terminu, mogłaby stanowić przesłankę przywrócenia terminu do wniesienia skargi, jeżeli wniosek w tym przedmiocie zostałby sformułowany w trybie określonym przepisem art. 87 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny uznając, iż skarga kasacyjna zawiera nieusuwalne braki, odrzucił ją na podstawie art. 180 w zw. z art. 182 § 1 p.p.s.a.