Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 2 września 2021 r., sygn. akt II GSK 545/21 oddalił skargę kasacyjną A. Sp. z o.o. we W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 września 2020 r. sygn. akt VI SA/Wa 114/20 w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. we W. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] listopada 2019 r. w przedmiocie stwierdzenia naruszenia zakazu prowadzenia reklamy apteki ogólnodostępnej oraz nałożenia kary pieniężnej, a także zasądził koszty postępowania.
Strona skarżąca domagała się sprostowania sentencji orzeczenia poprzez właściwe wskazanie kwoty orzeczonej tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd administracyjny może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub też inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Zasadnie we wniosku o sprostowanie wskazano na rozbieżność w wysokości kwoty zasądzonej od skarżącej na rzecz organu, wskazując w sentencji kwotę 2700 zł, natomiast na stronie 10 uzasadnienia podano kwotę 1350 zł. W rozpoznawanej sprawie wartość przedmiotu sporu wynosiła 10 000 zł, zatem o kosztach postępowania należało orzec w oparciu o art. 204 pkt 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.). Tak też uczynił Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu, dlatego też wskazaną w sentencji kwotę 2700 zł należało uznać za oczywistą omyłkę, podczas gdy powinna być wskazana kwota 1350 zł.
Z tych przyczyn i działając na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.