Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 25 marca 2014 r., sygn. akt II GSK 556/14

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
sędzia NSA Krystyna Anna Stec przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 25 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej "T." S.A. w W.
Od orzeczenia
od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 23 grudnia 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 1988/13
Sprawa
w sprawie ze skargi "T." S.A. w W. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie cofnięcia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie zakładów bukmacherskich

Sentencja

postanawia:

  1. uchylić zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Postanowieniem objętym skargą kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę "T." S.A. w W. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2013 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji cofającej zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie zakładów bukmacherskich oraz zwrócił skarżącej uiszczony wpisu sądowego od skargi.

Przedstawiając stan sprawy Sąd I instancji wskazał, że pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 22 czerwca 2013 r., działający w imieniu "T." S.A. pełnomocnik, wniósł skargę na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2013 r.

W dniu 4 czerwca 2013 r. powyższa skarga została również nadana w Biurze Podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. i przekazana przez ten Sąd Ministrowi Finansów pismem z dnia 7 czerwca 2013 r.

Sąd I instancji stwierdził, że zaskarżone postanowienie zawierało stosowne pouczenie o prawie, trybie i terminie do wniesienia od niego skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i doręczone zostało skarżącej w dniu 6 maja 2013 r.

Uzasadniając odrzucenie skargi Spółki na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), WSA w W. wskazał, że skoro skargę wnosi się w terminie trzydziestodniowym od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 p.p.s.a.), a rozstrzygnięcie organu odwoławczego doręczono Spółce w dniu 6 maja 2013 r., to termin do wniesienia skargi upływał z dniem 5 czerwca 2013 r. Wobec powyższego nadanie przez pełnomocnika skarżącego skargi w dniu 22 czerwca 2013 r. nastąpiło z uchybieniem terminu.

Nieskuteczne w ocenie Sądu I instancji było również wniesienie skargi w dniu 4 czerwca 2013 r. bezpośrednio w Biurze Podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z pominięciem właściwego w sprawie organu administracji, tj. z uchybieniem art. 54 § 1 p.p.s.a. Skarga ta została przekazana przez Sąd Ministrowi Finansów pismem z dnia 7 czerwca 2013 r. i wpłynęła do organu z dniem 14 czerwca 2013 r. WSA wskazał, że w przypadku uchybienia art. 54 § 1 p.p.s.a., 30 dniowy termin do wniesienia skargi, nie uznaje się za zachowany, do czasu wpłynięcia skargi do właściwego organu.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła "T." S.A. zarzucając temu orzeczeniu naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi z uwagi na przekroczenie terminu do jej złożenia, w sytuacji gdy z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy - głównie z poświadczonej za zgodność z oryginałem koperty nadania skargi - wynika że została ona nadana w urzędzie pocztowym z zachowaniem ustawowego terminu na złożenie skargi, a dodatkowo okoliczność ta została przesądzona w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., wydanych w sprawach o sygn. akt: VI SA/Wa 1985/13, VI SA/Wa 1986/13 i VI SA/Wa 1989/13.

Wskazując na powyższe Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu zarzutu skargi kasacyjnej Spółka przyznała, że w dniu 4 czerwca 2013 r. omyłkowo złożono w Biurze Podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. pięć skarg, datowanych na dzień 31 maja 2013 r., na postanowienia Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2013 r. Skargi te były podpisane przez głównego pełnomocnika Skarżącej - adw. J. D. Skargi zostały przesłane w dniu 7 czerwca 2013 r. z sądu do Ministra Finansów, który odebrał je w dniu 14 czerwca 2013 r.

Jednocześnie, skarżąca - w celu naprawienia swojego błędu - nadała w dniu 5 czerwca 2013 r., na adres Ministra Finansów, w urzędzie pocztowym kopertę z pięcioma skargami, także datowanymi na dzień 31 maja 2013 r., na postanowienia Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2013 r. Te z kolei skargi były podpisane przez pełnomocnika substytucyjnego - adw. Z. G. Z pisma Ministra Finansów z dnia 12 sierpnia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. (k. 82 akt), w odpowiedzi na wezwanie sądu z dnia z dnia 25 lipca 2013 r., Spółka wywiodła, że oryginał koperty znajduje się w aktach VI SA/Wa 1985/13, zaś do niniejszego postępowania organ przesłał poświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię tej koperty (k. 83 akt). Z potwierdzenia pocztowego nadania przesyłki wynika zaś, że list został nadany w dniu 5 czerwca 2013 r., czyli z zachowaniem terminu na złożenie do sądu administracyjnego skargi na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2013 r., doręczone Skarżącemu w dniu 6 maja 2013 r.

Stanowisko powyższe za słuszne uznał WSA w W. w trzech sprawach sygn.: VI SA/Wa 1985/13, VI SA/Wa 1986/13 oraz VI SA/Wa 1989/13, nie uwzględniając analogicznego - jak w niniejszym postępowaniu - wniosku Ministra Finansów o odrzucenie skargi, w sytuacji gdy pięć skarg, którym następnie nadano sygn. akt: VI SA/Wa 1985/13, VI SA/Wa 1986/13, VI SA/Wa 1987/13, VI SA/Wa 1988/13 i VI SA/Wa 1989/13 zostało wysłanych pocztą w dniu 5 czerwca 2013 r. do Ministra Finansów w jednej kopercie, której potwierdzona za zgodność z oryginałem kserokopia znajduje się na k. 83 akt niniejszego postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

Istota sprawy sprowadza się do zagadnienia, czy skarga "T." S.A. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2013 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji cofającej zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie zakładów bukmacherskich została wniesiona w terminie wynikającym z art. 53 § 1 p.p.s.a., czy też z jego uchybieniem, co skutkowałoby zasadnością jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Zarzuty skargi kasacyjnej sprowadzają się do twierdzenia, że Sąd I instancji dokonał błędnego przyjęcia, że skarga podpisana przez pełnomocnika substytucyjnego Spółki - adw. Z. G., została wniesiona z uchybieniem terminu (upływającym z dniem 5 czerwca 2013 r.), tj. w dniu 22 czerwca 2013 r., podczas gdy z akt sprawy w sposób jednoznaczny wynika, że przesyłka zawierająca skargę Spółki została skutecznie złożona w ostatnim dniu terminu, tj. w dniu 5 czerwca 2013 r.

Zarzuty Spółki należy uznać za uzasadnione.

W pierwszej kolejności należy jednak zaznaczyć, co nie jest sporne, że w sprawie zostały złożone dwie skargi, w tym jedna z uchybieniem terminu. Ta skarga - z podpisem pełnomocnika Spółki - adw. J. D., została bowiem złożona w dniu 4 czerwca 2013 r. w Biurze Podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., co musiało skutkować jej przekazaniem, na mocy art. 54 § 1 p.p.s.a., Ministrowi Finansów, a nastąpiło to pismem z dnia 7 czerwca 2013 r.

Jeśli chodzi o drugą skargę, to zgodnie z twierdzeniem Spółki, w ramach naprawy błędnego, bezpośredniego złożenia skargi do Sądu I instancji w dniu 4 czerwca 2013 r., złożyła ona w ostatnim dniu terminu, tj. w dniu 5 czerwca 2013 r., skargę podpisaną przez pełnomocnika subsydiarnego – adw. Z. G., w trybie przewidzianym ustawą, tj. za pośrednictwem organu. Na potwierdzenie swoich twierdzeń Spółka przywołała przede wszystkim znajdujące się w aktach sprawy pismo z Ministerstwa Finansów stanowiące odpowiedź na wezwanie Sądu I instancji z dnia 25 lipca 2013 r. do nadesłania koperty, w której sporna skarga została nadesłana.

Z treści pisma organu z dnia 12 sierpnia 2013 r. wynika przede wszystkim, że istotnie, oryginał koperty w której nadesłano skargę znajduje się w aktach sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 1985/13. Po drugie, organ do pisma procesowego załączył poświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię koperty, w której m.in. sporna skarga została złożona. Na marginesie należy zaznaczyć, że tożsamy dokument znajdował się już w aktach sprawy (k. 33 akt WSA), tuż za skargą wniesioną za pośrednictwem organu, jednak Sąd I instancji, uznając ten odpis za niewystarczająco czytelny, zwrócił się do organu ww. pismem dnia 25 lipca 2013 r. o nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem czytelnej kopii koperty. Ze stempla pocztowego zamieszczonego na nadesłanej poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii koperty w sposób jasny wynika, że przesyłka została nadana w W. w dniu 5 czerwca 2013 r., a więc w ostatnim dniu terminu otwartego do złożenia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zauważył również stempel z datą 22 czerwca 2013 r., jednak stempel ten nie dotyczy daty nadania przesyłki.

W tym stanie rzeczy należało uznać zarzuty Spółki za usprawiedliwione, przyjmując, że jej skarga została wniesiona w terminie otwartym do skutecznego dokonania tej czynności.

Stąd też brak było podstaw do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Wobec powyżej przedstawionych argumentów należało na podstawie art. 185 § 1 oraz art. 182 § 1 i § 3 p.p.s.a. uchylić zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 29 maja 2014 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.