Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 28 sierpnia 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 2524/12 oddalił skargę "A." Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji na wprowadzenie do obrotu nawozów organiczno-mineralnych
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku [...] zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. W jego uzasadnieniu wskazano, że skarżąca złożyła w trybie art. 155 kpa wniosek o zmianę trzech pozwoleń w zakresie zmiany nazwy nawozu z [...] na [...]. Brak wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji usankcjonuje stan eliminacji decyzji z obrotu prawnego. Tym samym spowoduje nieodwracalny skutek niemożności jego merytorycznego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Na gruncie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270., dalej: p.p.s.a.), wstrzymanie wykonania przez sąd administracyjny zaskarżonego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej może nastąpić tylko na wniosek skarżącego i w razie wystąpienia określonych w ustawie przesłanek - niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie NSA, za niewystarczający uznać należy wywód skarżącej Spółki o istnieniu wymienionych przesłanek, jeżeli nie jest on połączony z przedstawieniem skonkretyzowanych dostatecznie okoliczności. Twierdzenia wnioskodawcy winny odwoływać się też do materiałów źródłowych obrazujących jego sytuację (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, a także J.P.Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. II, Warszawa, rok 2006 r., art. 188)
W świetle powyższego przyjąć należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji - operujący w istocie ogólnikowymi i gołosłownymi stwierdzeniami - nie mógł zostać uwzględniony.
Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji – zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. – jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla skarżącego, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (GZ 138/04).
W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się także, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno bowiem uwzględniać wszystkie konkretne okoliczności pozwalające przyjąć, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej wnioskodawcy. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 30 listopada 2004 r., GZ 120/04 i z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04).
Ponadto skarżąca nie przedstawiła jakie to udokumentowane fakty wypełniają jej zdaniem dyspozycję art. 61 § 3 p.p.s.a., podała jedynie, że poniosła koszty zalesienia Dodatkowo zaznaczyła, że w niedługim czasie będzie musiała przeprowadzić czynności pielęgnacyjne młodego zalesienia jednak nie wskazała przy tym choćby przybliżonej kwoty jaką należy przeznaczyć na ten cel.
Sam fakt istnienia niekorzystnego dla strony skarżącej rozstrzygnięcia, nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaznaczenia wymaga, że ewentualne przyznanie pomocy na zalesienie może nastąpić dopiero, gdy zostanie wydana w tym zakresie stosowna decyzja, zatem nie można w chwili obecnej rozpatrywać hipotetycznego zrekompensowania skarżącej kosztów zalesienia.
Na marginesie dodać tylko można, że oddalenie określonej treści wniosku o wstrzymanie nie tworzy powagi rzeczy osądzonej i nie uniemożliwia ponowienia wniosku.
Według art. 61 § 4 p.p.s.a. tego rodzaju postanowienia mogą być zmieniane lub uchylane w każdym czasie w razie zmiany okoliczności.
Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji z mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a.