Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. wyrokiem z dnia 5 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Rz 855/15 oddalił skargę R. C. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. z dnia [...] lipca 2015 r. w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2014 rok.
I
R. C. (dalej: skarżąca) wniosła skargę kasacyjną od opisanego na wstępie wyroku WSA, w której domagała się uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania.
Jednocześnie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania wskazanej wyżej decyzji Dyrektora [...] OR ARiMR w R. (dalej: Dyrektor ARiMR) z dnia [...] lipca 2015 r., którą organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w T. z dnia [...] kwietnia 2015 r., odmawiającą R. C. przyznania w ramach systemów wsparcia bezpośredniego jednolitej płatności obszarowej na 2014 rok oraz nakładającą sankcję w wysokości 4 435,94 zł, która będzie potrącana z płatności realizowanych przez ARiMR ze środków unijnych oraz krajowych środków publicznych w ciągu 3 kolejnych lat kalendarzowych.
W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, że jej zdaniem, w sprawie występują przesłanki wstrzymania wykonania decyzji tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż zaskarżona decyzja nie tylko odmawia jej przyznania płatności na rok 2014, ale także – poprzez nałożenie sankcji – pozbawia stronę środków przeznaczonych na prowadzenie gospodarstwa rolnego w 3 kolejnych latach, w których skarżąca będzie uprawniona do uzyskania płatności. Wykonanie decyzji w tym zakresie pozbawi skarżącą możliwości zakupu środków ochrony roślin oraz nowych sadzonek do gospodarstwa rolnego.
II
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
W treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.; dalej p.p.s.a.), ustawodawca przewidział, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części. Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien zbadać czy zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie wnioskującej o ochronę tymczasową w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r. o sygn. akt I GPS 1/07 (publ. ONSAiWSA 2007, nr 4, poz.
77) w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. Z uwagi na to wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sformułowany w skardze kasacyjnej mógł zostać rozpoznany przez Naczelny Sąd Administracyjny.
W ocenie Sądu kasacyjnego, w przedmiotowym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności, które wskazywałyby na wystąpienie przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Strona uzasadniła wniosek tylko tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawi ją środków przeznaczonych na prowadzenie gospodarstwa rolnego w kolejnych latach, w których skarżąca będzie uprawniona do uzyskania płatności, gdyż jak wynika z treści decyzji, nałożone na nią sankcje finansowe mają być potrącane z przyznanej płatności, do której rolnik jest uprawniony z tytułu wniosków składanych w ciągu trzech lat następujących po roku kalendarzowym, w którym stwierdzono nieprawidłowości.
Podniesione okoliczności nie uzasadniają spełnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., gdyż w oparciu o nie, Sąd nie jest w stanie ocenić, czy wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla strony trudne do odwrócenia skutki materialne, ekonomiczne lub znacząco pogorszy jej sytuację bytową lub w inny sposób wyrządzi jej szkodę. Sama możliwość pomniejszenia ewentualnych płatności, o które strona może wnioskować w kolejnych latach, nie stanowi o zubożeniu lub narażeniu na zubożenie gospodarstwa rolnego prowadzonego przez skarżącą. Strona nie wskazała poza tym innych konkretnych, zindywidualizowanych okoliczności uzasadniających wydanie orzeczenia o wstrzymaniu zaskarżonej decyzji.
Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.