Uzasadnienie
Postanowieniem z 22 kwietnia 2021 r. sygn. akt II GSK 577/21 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną R.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 lipca 2020 r. sygn. akt VI SA/Wa 465/20 w zakresie odrzucenia skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 lutego 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 1157/14 w sprawie ze skargi R.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia oraz nakazu zwrotu licencji i wypisów na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób.
Pismami z 4 czerwca 2021 r. R.J. wniósł o uchylenie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 kwietnia 2021 r. oraz o "wydanie postanowienia wstrzymującego nakaz zwrotu licencji i wypisów na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób".
W piśmie z 18 sierpnia 2021 r. zatytułowanym "Zażalenie" R.J. ponowił żądanie uchylenia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 kwietnia 2021 r. Wniósł też o uchylenie ww. wyroku WSA w Warszawie z 11 lutego 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 1157/14.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Pisma skarżącego z 4 czerwca 2021 r. i z 18 sierpnia 2021 r. stanowią w istocie zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 kwietnia 2021 r. sygn. akt II GSK 577/21, gdyż skarżący nie zgadza się z rozstrzygnięciem NSA i przedstawia w uzasadnieniu argumenty na poparcie swego stanowiska. Zażalenie takie nie jest dopuszczalne.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), zażalenie jest obok skargi kasacyjnej środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w tym przepisie (pkt 1-10).
Z treści art. 15 § 1 pkt 1, art. 173 § 1 i art. 194 § 1 p.p.s.a. wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skargi kasacyjnej i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych stosownie do przepisów tej ustawy. Natomiast powołana ustawa nie zawiera przepisu, który dopuszczałby możliwość rozpoznawania w trybie określonym w jej przepisach, skargi kasacyjnej bądź zażalenia od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny, o czym skarżący został prawidłowo pouczony przy piśmie z 26 maja 2021 r.
Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego stają się prawomocne z chwilą ich wydania. Postępowanie sądowoadministracyjne jest dwuinstancyjne (art. 2 i 3 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 137). Zasada ta jest zgodna z art. 176 ust. 1 Konstytucji RP.
Z omówionych względów zażalenie podlegało odrzuceniu.
Z kolei zawarty w piśmie z 4 czerwca 2021 r. wniosek o wydanie postanowienia wstrzymującego nakaz zwrotu licencji i wypisów na wykonywanie krajowego transportu drogowego wynikający z decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z [...] stycznia 2014 r. nr [...] na podstawie art. 284 p.p.s.a. należało oddalić.
Powołany przepis, zawarty w rozdziale VII zatytułowanym "wznowienie postępowania" stanowi, że "wniesienie skargi o wznowienie postępowania nie tamuje wykonania zaskarżonego orzeczenia. W razie uprawdopodobnienia, że zgłaszającemu wniosek grozi niepowetowana szkoda, sąd może wstrzymać wykonanie orzeczenia." Zatem z przepisu tego wynika jedynie, że składający skargę o wznowienie postępowania może domagać się tylko wstrzymania wykonania orzeczenia sądu, którym zakończyło się postępowanie sądowe objęte skargą o wznowienie. Tymczasem w sprawie skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, która była przedmiotem kontroli sądowej zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 lutego 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 1157/14. Wyrok ten jest prawomocny, a okoliczności tej nie zmieniła złożona skarga o wznowienie postępowania sądowego, która - nota bene - uległa odrzuceniu (zob. postanowienie WSA w Warszawie z 8 lipca 2020 r. sygn. akt VI SA/Wa 465/20 i postanowienie NSA z 22 kwietnia 2021 r. sygn. akt II GSK 577/21).
Wobec tego, że powołany wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oddalający skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z [...] stycznia 2014 r. pozostaje w obrocie prawnym, na obecnym etapie postępowania Naczelny Sąd Administracyjny nie może orzekać o wstrzymaniu wykonania tej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Ten ostatni przepis, dający sądowi podstawę do udzielenia ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności do czasu wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę albo uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (zob. art. 61 § 6 pkt 1 i 2 p.p.s.a.) nie ma zastosowania w postępowaniu ze skargi o wznowienie postępowania. Kwestia ta nie budziła i nadal nie budzi wątpliwości w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. np. postanowienia NSA z 19 stycznia 2006 r. sygn. akt I OZ 1591/05 i z 12 stycznia 2012 r. sygn. akt II OSK 2557/11 oraz powołane tam orzecznictwo).
Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 i art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.