Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 10 marca 2009 r. sygn. akt VI SA/Wa 85/09 odrzucił skargę P. C. Sp. z o.o. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku dostosowania stawki z tytułu zakończenia połączeń głosowych w publicznej ruchomej sieci telefonicznej.
WSA w W. stwierdził, że rozpoznawana sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych wobec czego odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a.
Od powyższego orzeczenia P.C. Sp. z o.o. wniosła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga kasacyjna trafia już po przeprowadzeniu przez sąd pierwszej instancji jej wstępnej kontroli dokonywanej w zakresie: zachowania terminu, dopuszczalności skargi i wymagań formalnych (art. 178 p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny dokonuje ostatecznej kontroli wymagań formalnych środka zaskarżenia. W zależności od rodzaju uchybień, których dopuścił się wojewódzki sąd administracyjny, przepis art. 180 p.p.s.a. daje sądowi kasacyjnemu możliwość wydania dwóch rozstrzygnięć, tj. odrzucenia skargi kasacyjnej lub jej zwrot do sądu pierwszej instancji celem usunięcia dostrzeżonych braków, które podlegają usunięciu.
W rozpoznawanej sprawie ze względu na charakter uchybienia – wniesienie skargi kasacyjnej po ustawowo zakreślonym terminie – drugie ze wskazanych rozwiązań nie może znaleźć zastosowania bowiem dostrzeżony brak jest nieusuwalny.
Należy wskazać, że zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Termin ten jest terminem ustawowym, procesowym i prekluzyjnym. Oznacza to, że niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie, jego upływ sąd uwzględnia z urzędu oraz dopuszczalne jest jego przywrócenie w przypadku złożenia stosownego wniosku.
Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik Prezesa UKE otrzymał odpis zaskarżonego postanowienia wraz z uzasadnieniem w dniu 30 marca 2009 r. o czym świadczy data stempla na poświadczeniu odbioru. Poza sporem pozostaje zatem fakt, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej określony w art. 177 § 1 p.p.s.a. upływał w dniu 29 kwietnia 2009 r. Skarga kasacyjna Prezesa UKE została nadana w placówce pocztowej w dniu 30 kwietnia 2009 r.(czwartek), o czym świadczy odbity stempel pocztowy na kopercie zawierającej skargę kasacyjną.
Wobec powyższego należy stwierdzić, że skarga kasacyjna została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu i wobec nieodrzucenia jej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 178 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu przez Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 p.p.s.a.