Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. postanowieniem z dnia 25 maja 2010 r. o sygn. akt IV SA/Po 339/10 odrzucił skargę K. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia 24 lutego 2010 r. nr [...]w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji podał, że K. M. pismem z dnia 31 marca 2010 r. wniósł skargę na powyższą decyzję organu II instancji, której nie podpisał. Skarżący został wezwany zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 28 kwietnia 2010 r. do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi pod rygorem jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Skarżący otrzymał pismo w dniu 4 maja 2010 r. co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął bezskutecznie 11 maja 2010 r.
W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia K. M. zarzucił Sądowi I instancji naruszenie art. 67 § 1 p.p.s.a. poprzez nieuzasadnione zastosowanie i błędne przyjęcie, że dokonano doręczenia pisma osobie fizycznej osobiście w sytuacji, gdy przedmiotowe pismo nigdy nie zostało przez Skarżącego odebrane. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej Skarżący podniósł, że karta potwierdzenia odbioru nie została przez niego podpisana, lecz przez osobę trzecią. Tym samym należy stwierdzić, że zarządzenie wzywające do usunięcia braków formalnych nie zostało doręczone Skarżącemu.
Mając powyższe na uwadze K. M. wniósł o uchylenie powyższego rozstrzygnięcia Sądu I instancji i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie jest uzasadniona i podlega oddaleniu.
Problem w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do tego czy doręczenie zarządzenia wzywającego do usunięcia braków formalnych skargi domownikowi zamiast stronie jest doręczeniem prawidłowym.
Zgodnie z art. 67 § 1 p.p.s.a. jeżeli stroną jest osoba fizyczna doręczenia dokonuje się osobiście, a gdy nie ma zdolności procesowej – jej przedstawicielowi ustawowemu.
W myśl art. 72 p.p.s.a., jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, gdyby go nie było – administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Powołany przepis wskazuje na jedną form doręczeń zastępczych, kiedy to przesyłka nie zostaje doręczona bezpośrednio do rąk jej adresata, lecz przyjmuje się fikcję prawną, że takie doręczenie nastąpiło. Przepisy regulujące doręczenie zastępcze mają na celu umożliwienie prawidłowego przebiegu postępowania zwłaszcza w przypadkach, gdy dokonanie doręczenia samemu adresatowi jest utrudnione np. z uwagi na nieobecność samego adresata. Doręczenie dokonane do rąk dorosłego domownika w trybie art. 72 p.p.s.a. winno być więc traktowane jako równoznaczne z doręczeniem stronie i wywołuje ono takie same skutki procesowe co do biegu terminów do wniesienia środków procesowych.
W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że zarządzenie wzywające do usunięcia braku formalnego w skardze z dnia 28 kwietnia 2010 r. zostało doręczone domownikowi Skarżącego – synowi A. M.. Świadczy o tym dowód zwrotnego potwierdzenia odbioru, na którym widnieje odpowiednia adnotacja pracownika poczty i podpis A. M. wraz z datą odbioru korespondencji sądowej tj. 4 maja 2010 r. Zatem jest to sytuacja, jak gdyby zarządzenie zostało doręczone do rąk Skarżącego i od tego momentu należało liczyć bieg siedmiodniowego terminu do usunięcia braku skargi polegającego na złożeniu podpisu pod wniesionym środkiem zaskarżenia. Termin ten upłynął bezskutecznie w dniu 11 maja 2010 r. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi
W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Sąd I instancji nie naruszył prawa odrzucając skargę z powyższego powodu i na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.