Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. wyrokiem z dnia 7 października 2011 r., sygn. akt III SA/Wr 323/11 oddalił skargę "G." Spółki z o.o. w N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku "G." Spółka z o.o. w N., dalej zwana "skarżącą" zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] grudnia 2010 r. W uzasadnieniu wniosku strona podniosła, że wykonanie ostatecznej decyzji oznaczać będzie fizyczną likwidację wszystkich 58 punktów gier ujętych w cofniętym zezwoleniu, a zatem obok działań logistycznych (tj. fizyczne wyłączenie działających tam automatów z eksploatacji) skarżącą będzie zmuszona do podjęcia szeregu czynności administracyjnych (zgłoszenie wycofania automatów z punktów gier i przemieszczania ich w inne miejsce).
Jednocześnie skarżąca wskazała, że przeprowadzenie ewentualnej "procedury reaktywującej owe 58 punktów gier" będzie niemożliwe do przeprowadzenia w krótkim czasie. Każdy punkt gier wymaga bowiem m.in. działań kontrolnych i weryfikujących przeprowadzanych przez Służbę Celną.
Ponadto skarżąca wskazała na cywilistyczny aspekt omawianej sytuacji. Wyjaśniła, że wynajmuje powierzchnię pod punkty gier od właścicieli lokali. Wycofanie automatów z tych lokalizacji, oznaczać będzie dla nich utratę czynszu najmu z umowy zawartej na czas ważności cofniętego zezwolenia i może skutkować roszczeniami cywilnymi związanymi z faktycznym niewykonywaniem umowy. W konkluzji skarżąca stwierdziła, że brak wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej wywoła dla niej obiektywnie trudne do odwrócenia, być może nawet nieodwracalne skutki, bez względu na treść wyroku sądowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Z przepisu tego, który ma zastosowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynika, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania. Sąd orzeka w kwestii wstrzymania wykonania decyzji na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla skarżącego niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
W literaturze przedmiotu podkreśla się, że skutki te mają w ocenie wniosku znaczenie niejako potencjalne. Nie jest wymagane, żeby w jakimś zakresie, mniejszym lub większym rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. J. Borkowski, Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym, "Monitor Prawniczy", 2006 r., nr 14, s. 677).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca wykazała w swoim wniosku ryzyko wystąpienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, tj. spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym kontekście należy podzielić stanowisko zaprezentowane przez skarżącą, że jej wykonanie oznaczać będzie fizyczną likwidację wszystkich punktów gier ujętych w cofniętym zezwoleniu, co zmusi skarżącą do podjęcia szeregu działań logistycznych i czynności administracyjnych związanych z przemieszczeniem znacznej ilości automatów do gier w inne miejsce oraz zgłoszeniem wycofania automatów z punktów gier.
Ponadto jak wskazała skarżąca, wobec nawet korzystnego dla niej wyroku Sądu brak wstrzymania wykonania decyzji spowoduje, że nie będzie ona mogła w krótkim czasie powrócić do działalności, ponieważ uruchomienie ponownie każdego z punktów gier wymagać będzie kolejnych działań zarówno logistycznych jak i administracyjnych. Zatem rację ma skarżąca twierdząc, że nawet "wygranie" sprawy sądowej wywoła obiektywne pogorszenie jej sytuacji.
Na uwagę zasługuje również stwierdzenie skarżącej, że wykonanie decyzji może spowodować roszczenia cywilne właścicieli lokali, z których zostaną wycofane automaty za utratę czynszu z umowy najmu zawartej na czas ważności cofniętego zezwolenia oraz czy po ewentualnym zerwaniu umów będą nadal zainteresowani dalszym wynajmem lokali w przypadku pozytywnego rozstrzygnięcia sprawy dla strony skarżącej.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji