Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. postanowieniem z 12 stycznia 2015 r., sygn. akt III SA/Wr 928/14, odrzucił skargę A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] października 2014 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego.
I
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał, że zaskarżoną decyzję doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 24 października 2011 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o prawie, trybie i terminie zaskarżenia.
Pismem nadanym listem poleconym w polskiej placówce pocztowej w dniu 28 listopada 2014 r. (według datownika na kopercie), profesjonalny pełnomocnik skarżącej wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. skargę na powyższą decyzję.
Sąd I instancji stwierdził, że z uwagi na skuteczne doręczenie zaskarżonej decyzji w dniu 24 października 2014 r., termin do wniesienia skargi upływał z końcem dnia 24 listopada 2014 r. (poniedziałek). W związku z powyższym Sąd uznał, iż w rozpoznawanej sprawie skarga została wniesiona z naruszeniem terminu przewidzianego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.), bowiem nadano ją w urzędzie pocztowym dopiero w dniu 28 listopada 2014 r. (piątek), a zatem po upływie ustawowego trzydziestodniowego terminu. Wobec wniesienia skargi po terminie, Sąd I instancji odrzucił ten środek zaskarżenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a..
II
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła A. G., domagając się jego uchylenia w całości oraz zasądzenia kosztów postępowania zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie:
- - art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a. poprzez odrzucenie przez WSA skargi w sytuacji, gdy została ona złożona w zakreślonym przepisami ustawy trzydziestodniowym terminie.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. została nadana w dniu 27 października 2014 r. o czym świadczy data stempla pocztowego na kopercie i doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 29 października 2014 r. Sąd I instancji błędnie ustalił datę doręczenia przedmiotowej decyzji, określając ją na dzień 24 października 2014 r., tj. na datę wcześniejszą niż data nadania decyzji. W konsekwencji przyjął, iż nie został dotrzymany trzydziestodniowy termin do złożenia skargi. Strona wnosząca skargę kasacyjną podniosła, iż jej twierdzenia znajdują oparcie w dacie stempla pocztowego wskazującego jako datę nadania dzień 27 października 2014 r. oraz załączona do skargi kasacyjnej informacja ze strony internetowej Poczty Polskiej, przedstawiająca proces nadania i doręczenia przesyłki nr [...].
Zdaniem kasatora, ponieważ skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w dniu 28 listopada 2014 r., tym samym został zachowany ustawowy termin do złożenia skargi. W konsekwencji Sąd I instancji bezpodstawnie zastosował art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.
III
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do unormowania art. 174 p.p.s.a. skarga kasacyjna może być oparta na zarzucie naruszenia prawa materialnego lub naruszenia przepisów postępowania. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, będąc związanym jej zarzutami i biorąc pod uwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania, która jednak w niniejszej sprawie nie zachodzi.
Przedmiotem postępowania kasacyjnego w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Sądu I instancji o odrzuceniu skargi, wydane na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd obowiązany jest odrzucić skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W art. 53 § 1 p.p.s.a. określono zaś, że termin do wniesienia skargi wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Tak określony termin oznacza, iż skoro w ustawowym terminie 30 dni od doręczenia zaskarżonej decyzji skarga nie zostałaby wniesiona przez stronę (nadana w polskim urzędzie pocztowym) w prawem przewidzianym trybie za pośrednictwem organu, ani też w tym terminie nie została przekazana organowi przez sąd – oznaczałoby to, iż została wniesiona po upływie terminu, co uzasadniałoby jej odrzucenie na podstawie wskazanego powyżej przepisu art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Ponieważ w niniejszej sprawie odbiór decyzji nastąpił w dniu 29 października 2014 r., koniec terminu na wniesienie środka zaskarżenia przypadał na dzień 28 listopada 2011 r. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy przyznać rację stronie skarżącej, iż skarga została wniesiona z zachowaniem ustawowego terminu. Wskazują na to bowiem, zarówno zwrotne poświadczenie odbioru dołączone do zaskarżonej decyzji (oryginał w aktach administracyjnych), na którym jako data odbioru przesyłki widnieje 29 października 2014 r., jak też przesłane jako załącznik do skargi kasacyjnej: kserokopia koperty, w której organ przesłał pełnomocnikowi skarżącej zaskarżoną decyzję z datą stempla pocztowego nadania przesyłki w dniu 27 października 2014 r. (karta akt sądowych – 37) oraz informacja ze strony poczty [...], z której wynika, że przedmiotowa przesyłka o nr [...] została doręczona w dniu 29 października 2014 r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru załączonego do decyzji oraz informacji o [...] jednoznacznie wynika, że przesyłkę zawierającą skarżoną decyzję odebrano w dniu 29 października 2014 r. Z koperty, w której SKO przesłało decyzję na adres pełnomocnika skarżącej również wynika, iż skoro data stempla wskazuje, że przesyłka została nadana w dniu 27 października 2014 r., to nie istniała realna możliwość jej odbioru w dacie wcześniejszej, tj. jak przyjął Sąd I instancji w dniu 24 października 2014 r. Tym samym powyższe okoliczności bezsprzecznie wskazują, że bieg trzydziestodniowego terminu do złożenia skargi na decyzję SKO z dnia [...] października 2014 r. rozpoczął się 30 października 2014 r. i upływał, zgodnie z przepisem art. 53 § 1 p.p.s.a., w dniu 28 listopada 2014 r. Skoro zatem w rozpoznawanej sprawie skargę nadano w dniu 28 listopada 2014 r., o czym świadczy koperta, w której ją przesłano (karta akt sądowych – 10), należało uznać, iż przedmiotowa skarga została złożona w terminie.
W związku z powyższym, z wadliwie przyjętej przez Sąd I instancji daty odbioru przesyłki zawierającej skarżoną decyzję, nie można wyciągać negatywnych skutków procesowych dla strony w postaci odrzucenia wniesionego środka odwoławczego, a tym samym zamknięcia drogi do sądu i możliwości sprawdzenia legalności decyzji w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 182 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Odnosząc się do wniosku pełnomocnika skarżącej o zasądzenie kosztów postępowania należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 4 lutego 2008 r. o sygn. akt I OPS 4/07 (publ. ONSAiWSA 2008, nr 2, poz.
23) wyjaśnił, iż przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie. Do wspomnianej kategorii należy postanowienie o odrzuceniu skargi. Obowiązek respektowania przytoczonego stanowiska przez Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w tej sprawie wynika z ogólnie wiążącej mocy uchwał (art. 269 § 1 p.p.s.a.).