Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. wyrokiem z dnia 12 stycznia 2011 r., sygn. akt III SA/Gl 2762/10 oddalił skargę A. T. na informację Zarządu Województwa Ś. z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia protestu w sprawie oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 21 lutego 2011 r.
A. T. działając przez pełnomocnika adwokata G. G. wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku w dniu 21 marca 2011 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k.a.WSA-60). Domagał się uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia kosztów postępowania. Wraz ze skargą kasacyjną złożył załączniki. Zaskarżonemu wyrokowi na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zarzucił naruszenie prawa materialnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm., dalej: z.p.p.r.), reguluje postępowanie sądowoadministracyjne, pod wieloma względami odmiennie od p.p.s.a. Zgodnie z art. 30e z.p.p.r. w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Odpowiednie stosowanie przepisów polega na tym, że niektóre z nich stosowane są wprost, inne ulegają modyfikacji, a jeszcze inne w ogóle nie mogą być stosowane. Ocena zakresu odpowiedniego stosowania przepisu musi uwzględniać cel regulacji. W ustawie z.p.p.r. wprowadzono też pewne modyfikacje w stosunku do rozwiązań przewidzianych w p.p.s.a., m.in. skrócono terminy do wniesienia skargi i skargi kasacyjnej, wyłączono pośrednictwo i autokontrolę organu oceniającego projekt wnioskodawcy, wprowadzono termin do rozpatrzenia skargi kasacyjnej, a także przewidziano tryb jej wniesienia bezpośrednio do NSA. Powyższe rozwiązania zmierzały do uzyskania efektu szybkości postępowania, idącego dalej niż to umożliwia realizacja przepisów p.p.s.a.
Strona skarżąca wyrok wojewódzkiego sądu administracyjnego w trybie z.p.p.r. powinna wnieść skargę kasacyjną w terminie 14 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia wojewódzkiego sądu administracyjnego, określonym w art. 30d ust. 1 zdanie 1 z.p.p.r. i dostarczyć do sądu kompletną dokumentację sprawy oraz uiścić należny wpis (art. 30d ust. 1 zdanie drugie w związku z art. 30c ust. 2 z.p.p.r.). Tylko skarga kasacyjna spełniająca łącznie te trzy wymogi może zostać rozpoznana w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Zgodnie z art. 30d ust. 2 zdanie drugie z.p.p.r. do postępowania kasacyjnego regulowanego tą ustawą stosuje się odpowiednio art. 30c ust. 5 z.p.p.r., a stosownie do pkt 1 tego przepisu, wniesienie skargi po terminie powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia.
Wskazać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. przesyłając odpis zaskarżonego wyroku błędnie pouczył skarżącego, że skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem. To błędne pouczenie wynikało z nieuwzględnienia przez Sąd I instancji wspomnianych już modyfikacji w zakresie terminu wnoszenia skargi kasacyjnej w stosunku do rozwiązań przewidzianych w p.p.s.a. Błędne pouczenie Sądu nie ma jednak znaczenia dla rozpatrywanej sprawy. Skarżący skorzystał z usług profesjonalnego pełnomocnika, od którego wymaga się większej niż od samego skarżącego staranności przy dokonywaniu czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
W związku z tym, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, pełnomocnik skarżącego pomimo błędnego pouczenia skierowanego do skarżącego powinien był uwzględnić fakt, że z ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wynika 14-dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Natomiast okoliczność błędnego pouczenia skarżącego mogłaby być przedmiotem rozważań sądu dopiero po złożeniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Mając powyższe na uwadze, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, przewidziany w art. 30d ust. 1 z.p.p.r. termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w dniu 7 marca 2011 r. Złożenie skargi kasacyjnej w dniu 21 marca 2011 r. należało więc uznać za spóźnione.
Z podanych przyczyn na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 1 w związku z art. 30d ust. 2 zdanie drugie z.p.p.r. pozostawiono skargę kasacyjną bez rozpatrzenia. O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 30e z.p.p.r.