Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 13 stycznia 2012 r. o sygn. akt VI SA/Wa 2264/11 odrzucił skargę A. Sp. z o.o. Sp. komandytowej z siedzibą w W., dalej Spółki, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 27 września 2011 r. z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi w terminie. Do skargi wniesionej do Sądu I instancji Spółka załączyła kserokopię odpisu aktualnego z Krajowego Rejestru Sądowego i została w związku z tym faktem wezwana zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 1 grudnia 2011 r. do złożenia oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego wskazującego na osoby umocowane do reprezentacji Spółki oraz sposób reprezentowania Spółki w stosunkach zewnętrznych. Wezwanie zostało doręczone Spółce w dniu 9 grudnia 2011 r. zaś termin do przedłożenia brakujących dokumentów upływał w dniu 16 grudnia 2011 r. Sąd I instancji w uzasadnieniu postanowienia wyjaśnił, że pomimo prawidłowo doręczonego wezwania Spółka nie uzupełniła powyższego braku w wyznaczonym terminie.
Przedmiotowa przesyłka, o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru, została prawidłowo doręczona adresatowi. W tej sytuacji Sąd I instancji stwierdził, że skarga stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu. Termin do usunięcia braków formalnych skargi (art. 49 § 1 p.p.s.a.) ma charakter ustawowy, co oznacza, że nie może on być skracany ani przedłużany przez Sąd, a w przypadku nieusunięcia braków formalnych skargi, po stronie Sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi.
Od powyższego postanowienia Spółka A. wniosła skargę kasacyjną, w której zarzuciła Sądowi I instancji na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 184 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez pozbawienie strony prawa kontroli działalności administracji publicznej oraz art. 45 Konstytucji RP poprzez pozbawienie strony prawa do Sądu.
Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. Spółka zarzuciła Sądowi I instancji naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 1 § 1 i § 2 p.p.s.a. oraz art. 29 p.p.s.a. i 47 p.p.s.a. poprzez uznanie, iż z przedłożonych kopii odpisów KRS, nie wynika umocowanie Prezesa I Wiceprezesa Zarządu do złożenia skargi w imieniu Spółki,
- - art. 1 § 1i 2 oraz art. 49 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez uznanie, iż złożona skarga zawierała brak formalny oraz wezwanie Skarżącego do jego uzupełnienia, mimo, iż w aktach sprawy znajdowały się kopie odpisów KRS wykazujące umocowanie Prezesa oraz Wiceprezesa Zarządu Spółki do działania w sprawie, których brak badania autentyczności mógł dokonać Sąd posiłkując się wyszukiwarką podmiotów w Krajowym Rejestrze Sądowym zawierającą aktualne dane rejestrowe Skarżącego,
- - art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, iż strona nie przedstawiła dokumentów wykazujących umocowanie do działania w sprawie.
Mając na uwadze powyższe Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie jest uzasadniona i podlega oddaleniu.
Przepis art. 28 § 1 p.p.s.a. stanowi, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu poprzez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Organ lub osoby te mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności procesowej. Nieprzedstawienie takiego dokumentu jest traktowane jako brak formalny, który nie pozwala ustalić czy wymienione podmioty są legitymowane do występowania przed sądem a w konsekwencji, czy mogą skutecznie składać oświadczenia woli w imieniu reprezentowanej jednostki organizacyjnej w postępowaniu sądowym. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. przewodniczący wzywa stronę do poprawienia lub uzupełnienia braków formalnych pisma, jeżeli pismo z tego powodu nie może otrzymać prawidłowego biegu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie.
W przypadku skargi, podobnie jak skargi kasacyjnej nie- przedłożenie dokumentu wykazującego umocowanie organu lub osoby do działania w imieniu osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej powoduje odrzucenie tego pisma procesowego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie Spółka A. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, do której załączyła kserokopię odpisu aktualnego z Krajowego Rejestru Sądowego. Skargę sporządzili i wnieśli w imieniu Spółki dwaj członkowie Zarządu w osobie Prezesa i Wiceprezesa Zarządu. Sąd I instancji uznał przedłożenie kserokopii odpisu z KRS za brak formalny, gdyż w oparciu o ten dokument nie mógł ustalić rzeczywistego umocowania członków zarządu do występowania w imieniu Spółki i działając na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. wezwał Spółkę do jego uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W zarządzeniu Sąd zobowiązał Spółkę do przedłożenia oryginału pełnego odpisu KRS lub odpisu poświadczonego za zgodność przez notariusza. Zarządzenie, jak wynika z akt sprawy, zostało doręczone Spółce w dniu 9 grudnia 2011 r., zatem termin do uzupełnienia braku formalnego upływał w dniu 16 grudnia 2011 r. Spółka nie wykonała powyższego zarządzenia czyli nie przedłożyła odpisu KRS w wymaganej formie, skutkiem czego Sąd I instancji był zobligowany odrzucić skargę.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżone rozstrzygnięcie było prawidłowe i na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.